Persberichten

Als je alle andere partijen moet geloven dan zijn ze nog niet over de uitslag van 10 juni geraakt...

1 maand na de verkiezingen en nog steeds 'begrijpen' al die gevestigde partijen niet wat hen overkwam. Van Groen over de SP.a tot Vlaams Belang en OpenVLD. Ongeveer iets meer dan 30 dagen na de feiten ontwaren we hier toch wel een rode draad. Pianist Willy Claes zet de toon in het zoveelste SP.a interview in de pers. Zoveelste interview? Juist. Blijkbaar begrijpen de linkse journalisten ook niet waarom hun vooroordeeljournalistieke beïnvloeding niet gewerkt heeft maar, komt dit even goed uit, het is toch wel weer een gelegenheid om de SP.a breed uit te smeren in hun... tja... innerlijke emotie. De titels van de linkse gazettenjongens is altijd dezelfde: "Een ruk naar rechts" of "Separatisme in opmars" of "Progressief in de touwen", enfin, u stelt met ons vast dat het begint te vervelen. Eigenlijk moeten ze gewoon schrijven "Vlaming kiest Vlaams" of " Vlaanderen kiest realistisch centrumrechts" maar misschien is dat teveel gevraagd van 'onafhankelijke' journalisten. Je mag niet vergeten dat hun lievelingsidolen niet gewonnen hebben, een onverdraagzaam, zeg maar onverteerbaar gevoel. Democratie stond niet in hun cursus en zo ja, dan werd dat woord geplaatst in een socialistisch café in de buurt van Ché of bij de o zo toenmalig sympathieke jongens van Amada. Diezelfde extreemlinkse beweging leverde trouwens de huidige politieke hoofdredacteur van de VRT, een kniesoor die daarachter iets zoekt.

Terug naar Willy. Hij zegt: "De generatie waartoe ik behoorde, moest het hebben van de meetings en voordrachten in kleine cafeetjes en volkshuizen. Tijdens mijn carrière is de rol van de tv sterk toegenomen. Maar nu gaat men nog veel verder: partijcongressen zijn ontaard tot georkestreerde shows waar geen enkele wanklank - en dus geen enkel debat - gehoord mag worden. Want dat zou zogezegd verdeeldheid illustreren. Alle partijen hebben nood aan meer debat, en moeten meer luisteren naar wat bij de basis leeft"

Wat horen we nu? Laten we de goede vrienden van de Reyerslaan vallen? Geen teletubbies meer? Geen sympathieke socialisten meer op de sofa en in de kwissen? Geen allesetende linkse huilebalken in een regenwoud?  Vreemde vaststelling... Dat Claes beter achter zijn piano blijft zitten deze dagen kan je vaststellen bij de volgende quote.

"De partijen die een grote staatshervorming willen, hebben gewonnen, zegt men. Maar of dat nu het argument is waarom de kiezer naar de Lijst Dedecker is gelopen, durf ik te betwijfelen. Ik heb veel contact met de jongeren, en dat communautaire leeft bij hen niet. Op een moment dat Europa nog altijd ernstige crisismomenten beleeft, dreigt bij ons de regeringsvorming te struikelen over de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde. Waar zijn wij in godsnaam mee bezig?"

Blijkbaar zijn wij van LDD nu dé separatistische staatshervormende partij bij uitstek. De Wever zal het graag horen.

Peter De Graeve (docent 'filosofie'! UA) schreef ook een leuke inleiding.

Bekijk de jongste verkiezingsuitslag, en vergelijk hem met de uitslagen van de jongste twintig jaar. Het valt op hoe grillig het Vlaamse stemgedrag de voorbije decennia is geweest: de slingerbewegingen tussen de gevestigde partijen, zwarte zondagen, het succes van de lijst ROSSEM, de doorbraak van de Lijst Dedecker, verwijten van populisme, verzuring, egoïsme Wat zijn de oorzaken van deze chaos in het stemgedrag? En hoe komt het dat wij dit maar niet geduid krijgen, alle wetenschappelijke analyses van de politicologen ten spijt?

Er volgt een niet oninteressante analyse die je kan terugvinden in De Tijd maar de toon is toch weer gezet. LDD en populisme, wat is daar fout mee? De grootste populist van de laatste 10 jaar heet Robert, is nu gouverneur en beloofde dat alles wat bolt gratis is. Populisme ten top.

Verzuring? De linkse jongens hun zuurtegraad ligt hoger dat een kaal naaldbos in Zweden. Rossem? Stemmen voor een gevangene die nooit gaat zetelen en iedereen uitkaffert. Een leukere proteststem kon je in die tijd niet bedenken. Zwarte zondag? Dat was de dag dat al die andere zogezegde Belgische democraten met een cordon sanitaire de levensverzekering en ultieme succesformule tekenden voor het Vlaams Blok mét als toetje de uitsluiting van honderdduizenden 'rechtse' Vlaamse kiezers...

Pauze.

Heeft u hem?

We zullen de gevestigde partijen even een handje helpen in hun denken. Het succes van LDD? Gezond verstand, een alternatief, centrumrechtse politiek, oplossingen, hard maar eerlijk, rechtlijnig, een tikkeltje a-politiek, een grote mond, niet links niet rechts maar eerder averechts en vooral... luisteren naar de burger. Neen wij hadden de steun niet van de politiek correcte (lees linkse) pers. Neen, wij hadden geen centen waarmee we duizenden blaadjes in brievenbussen konden droppen of mega-advertenties in kranten of weekbladen. Neen, wij hadden geen duurbetaalde politieke medewerkers die al ons werk deden. Neen, wij geloofden in onszelf en in het gezonde verstand van de kiezer.

Misschien is die formule onbegrijpelijk voor de wetstraatkrokodillen, van meerderheid tot oppositie. Voor ons is ze duidelijk. We lezen dat ze allemaal terug naar 'de basis' willen en 'naar het volk' alsook 'rebelser' en meer 'Robin Hood'. Tip van de week voor hen; combineer dit alles met wat minder 'Schrek' en 'Happy Feet' of 'Robocop'. 

Wij doen gewoon verder en bouwen onze partij uit. Laat de rest maar blaffen en grienen in hun bevriende media.

PS: Voor iedereen die ons al sinds een maand probeert te verleiden en op te vrijen: deze jongens en meisjes zijn hun onschuld kwijtgespeeld tijdens de campagne. We zijn een hoofdvogel geworden, geen troostprijsje.