Beste John,

Ik schrijf je dit briefje niet uit leedvermaak, daarvoor ben ik zelf teveel vertrappeld geweest door de bottines van de macht en weggehoond door het spreeuwengedrag van de kiezer. Ik schrijf het eerder uit mededogen en als voorbehoedsmiddel tegen wat nog kan komen, want na hoogmoed komt de val.

De verkiezingen van 14 oktober bevestigden nogmaals dat de electorale afslanking van je partij stilaan op haar sociologisch minimum stuit. Van succesverhaal naar de palliatieve zorgen op vijftien jaar tijd. Het gratisverhaal van Steve Stevaert en het Teletubby-interludium waren de laatste stuiptrekkingen van een opgewarmd lijk. Een nieuwe roos als logo was amper een nieuw kruis met een doornenkroon. We leven in een ander maatschappelijk model waarin de socialistische collectivistische ideeën eerder afremmen dan bevrijden, waarin jullie de verworven rechten ten allen prijze verdedigen in plaats van nieuwe te omarmen. Waarin stakingen van overbetaalde loodsen en luchtverkeersleiders in levensnoodzakelijke economische sectoren enkel nog een chantagemiddel zijn voor zieltjeswinst van de vakbonden, en het sociaal overleg van bagagedragers opgeofferd wordt voor pestgedrag van onschuldige reizigers.