'De Hof van Eden in het IS-kalifaat Raqqa is verwoest, en wij zitten met de jihadiperen. Terwijl een religiegek in Luik twee agenten executeert en een onschuldige jongeling lafhartig vermoordt, financiert het gesubsidieerde Child Focus nu onbeschaamd een rechtszaak tegen de Belgische Staat om twee Jihadiweduwen en hun kroost terug te halen naar ons land. In plaats van zichzelf aan te geven voor misdaden tegen de menselijkheid, eten ze liever van de islamitische sharia of van onze rechtstatelijke walletjes al naargelang het hen uitkomt. Beide gesluierde besjes zijn in 2014 op kosten van de gemeenschap als weduwen al een keer teruggehaald uit Syrië. Na hun bevalling vertrokken ze terug en huwden opnieuw islamitische oorlogsmisdadigers als zoontjesfabriek voor het kalifaat. Nu hopen de schoonzusjes Tatiana Wielandt en Bouchra Abouallal via het volgrecht door de repatriëring van hun kroost om hier hun straf te mogen uitzitten in plaats van in het detentiekamp Al-Hol aan de Syrische grens.'

Child Focus ving eerst bot zowel in eerste aanleg als in beroep, maar de hyperventileerders van de mensenrechten gingen op zoek naar een activistische rechter die hen op hun wenken bediende, met een VRT-emoreportage van Rudi Vranckx in de aanslag. Wie zoekt, die vindt. Meer zelfs, alhoewel de repatriëring enkel voor de kinderen en niet voor de moeders gevraagd werd door de eisende partijen, werd ze toch door een rechter in kortgeding opgelegd, met een dwangsom van 5000 euro per dag vertraging er bovenop. Over de terugkeer van kwetsbare dreumesen uit het kalifaat zou je nog een pedagogisch debat kunnen voeren, maar je hoeft op internet toch niet ver te zoeken om gruwelvideo's te zien van die moordende bende, die zelfs haar eigen volk afslacht als ze zich niet strikt aan de regeltjes van Allah houdt.