Share/Save/BookmarkStuur naar een vriendAfdrukken

Persberichten

Vette communautaire vis, maar mager beestje voor maatschappelijke problemen van vandaag.

17/10/2010 20:00 - Persbericht - Federaal

LDD heeft akte genomen van de verduidelijking die Bart De Wever(N-VA) heeft gestuurd naar de 7 partijen die mee onderhandelen om een nieuwe regering te vormen. In de tekst is eten en drinken voor alle partijen, met een aantal belangrijke verschuivingen in de bestuurlijke en financiële organisatie van België. Bovendien vindt LDD in de ethische voorstellen een aantal van haar eigen speerpunten terug, om de politiek te zuiveren van belangenvermenging en achterkamertjespraktijken.

Jean-Marie Dedecker, Kamerlid LDD: "Het lijkt me een eerlijke poging om de bevoegdheden en de  verantwoordelijkheden naar de bestuursniveaus te brengen waar ze thuishoren, dat wil zeggen dat gewesten en de gemeenschappen meer het heft in handen krijgen. Bovendien wordt ook een aanzet gegeven om de belastingen te heffen op het niveau dat het overheidsgeld wordt besteed, en wordt het kiesarrondissement B-H-V effectief gesplitst. Wij kunnen daar niet tegen zijn. Maar met dit voorstel zijn de echte problemen nog niet van de baan.

Dringende problemen blijven liggen.

LDD stelt vast dat 4 maanden na de verkiezingen nog maar nauwelijks is gepraat, laat staan onderhandeld over de thema's waar de politici in heel Europa echt om bekommerd zijn, en waarvoor al onze buurlanden acties ondernemen.

Lode Vereeck, voorzitter LDD: "In de nota heerst een 'flou artistique', of staat er helemaal niets over de maatregelen die zich opdringen om de stroom van asielzoekers en zuiver economische migranten in te dijken. Ook de besparingen die noodzakelijk zijn om de overheidsschuld en de begroting weer op orde te krijgen, en het concurrentievermogen van Vlaanderen te herstellen, vinden we niets terug. Over de financiering van de pensioenen is evenmin iets te bespeuren. Het is op deze beslissingen dat de bevolking zit te wachten. Hoelang nog, mijnheer De Wever?"

Reacties op "Vette communautaire vis, maar mager beestje voor maatschappelijke problemen van vandaag."

PLAS Guillaume
27/10/2010 11:22
LDD VINDT HET OK VOORSTEL BART DE WEVER LEES DAN MIJN ANALYSE EN ANTWOORDT EENS ALS MIJN ANALYSE ONJUIST IS IN PLAATS VAN NOOIT OP DE BURGERS TE ANTWOORDEN

Verslag van Bart De Wever: ruim een onvoldoende
25/10/2010 - 16:45 — Guillaume Plas

Over de werkmethode bij de onderhandelingen over de staatshervorming en het verslag aan de Koning Albert II

Een staatshervorming in allerijl geschreven tijdens het weekend.

De CD § V wou een staatshervorming in 2007, maar tijdens 9 maanden legde Yves Leterme nooit een grondig en volledig voorstel aan de andere partijen voor, om een ernstig en concreet debat te verwekken. Een staatshervorming eisen zonder zelf een schriftelijk voorstel neer te leggen is toch onbegrijpelijk. Alles bleef mondeling, tot aan het totaal fiasco. Uit deze mislukking hebben de 7 partijen die nu onderhandelen geen lessen getrokken. De N-VA wil ook sinds jaren een staatshervorming en dit was het centraal doel van hun kiescampagne. Men zou dan veronderstellen dat er een NV-A studie klaar lag, maar dit schijnt niet het geval te zijn. Schijnbaar gebruikten de 7 partijen juist dezelfde werkmethode als Yves Leterme. Had Bart De Wever een schriftelijk voorstel neergelegd van in het begin, dan wisten alle partijen sinds vier maand wat de N-VA als “minimum minimorum” aan staatshervorming wenste. Er waren vier maanden nodig om dit in allerijl te doen en te beseffen.
Een eenzijdig voorstel dat alleen tot doel heeft zo veel mogelijk de federale bevoegdheden af te nemen, te splitsen, of er gewestvertegenwoordigers naartoe te zenden
Het voorstel van staatshervorming is “subito presto”geschreven tijdens, het weekend. Het is onduidelijk, onvolledig en eenzijdig in die zin dat Bart Dewever alleen bevoegdheden wil overhevelen naar de gewesten en niet andersom als het noodzakelijk blijkt voor goed bestuur. Met dit voorstel wordt de Federale Staat meer en meer uitgehold en ten dode opgeschreven. Het resultaat is dat niet alleen de Franstalige partijen het voorstel verwerpen, maar ook de SP-A en Groen niet akkoord gaan met belangrijke punten van het verslag en van de berekeningen over de financieringswet brandhout maken. Gisteren 22.10.2010 distantieerde ook Alexander Decroo zich van de N-VA, in die zin dat hij het accent op de “socio-economische problemen” legt die volgens hem het belangrijkste zijn. Bart De Wever is weldra het lot beschoren van Yves Leterme, (gediscrediteerd) en de CD § V zal daar niet over treuren. Weldra staat Bart Dewever dus totaal alleen en wordt er een regering gevormd met de traditionele partijen en gaat de “staatshervorming” terug behandeld worden in een “Institutionele commissie”. Er is Vlaamse onenigheid bij gebrek aan voorafgaand overleg tussen Vlaamse partijen. Nochtans geven de Franstaligen hun al jaren het voorbeeld van een Franstalig front.Ook Di Rupo had een grondig voorstel tot staatshervorming kunnen doen in plaats van te palaveren, maar de Franstaligen wilden dat het aansleepte zoals in 2007 om Bart De Wever te isoleren en uit te schakelen. Dat is al bijna verwezenlijkt. Bart De Wever maakt zich illusies over de MR. Als de MR aan tafel zit, zal het “Front francophone” eensgezind en verruimd worden en zal Olivier Maingain, vice-voorzitter MR, zijn eisen stellen. De Vlamingen vergeten dat Olivier Maingain vice-voorzitter is van de MR. Olivier Maingain zegt wat Didier Reynders publiek wil maken. Beiden zijn totaal op dezelfde politieke golflengte, dat heeft Didier Reynders al dikwijls bevestigd. Communautair zullen de eisen van de MR nog veel hoger liggen dan die van de Franstalige partijen die nu aan tafel zitten.

Werkmethode

Elke partij afzonderlijk een voorstel neerleggen zonder de andere partijen te raadplegen is geen goede werkmethode, maar dat niemand een grondig schriftelijk voorstel van staatshervorming voorlegde is verbazingwekkend. Door dit mondeling onderhandelen werd het een warboel zoals met Leterme. Het was vier maanden “Praatcafé” om ruzie te maken en elkaar te beschimpen. Paul Magnette zij op de VRT dat Bart De Wever een leugenaar is en onbetrouwbaar en nu zegt het ABVV dat de N-VA partij bedriegers zijn. Paul Magnette is echter ook een publieke leugenaar, daar hij de ene dag het verslag totaal afschoot en belachelijk maakte en de dag daarop kwam vertellen dat de PS met 9O % akkoord ging. Waarom vraagt Bart DeWever niet dat ze hem schriftelijk bevestigen met welke 9O % ze akkoord zijn, dan moet er maar over 10% worden gesproken tijdens de volgende onderhandelingen.Bart Dewever zegt op zijn beurt dat de SP.A niet betrouwbaar is, dat is onaanvaardbaar. Elke partij werkt voor zijn eigen kiezers, zoals elke sekte vecht om een deel van de superstitiekoek te krijgen en er rijkelijk van te leven. Men maakt niet een andere partij publiek verdacht. Al deze wederzijdse openbare verdachtmakingen zijn kleingeestig en misplaatst, omdat het met deze partijen is dat een 2/3 meerderheid moet worden gevonden. Er waren ook dagelijkse betwistingen over wat er mondeling al dan niet werd gezegd de voorbije dagen, weken en maanden. Hoe kan men dit nog ernstig nemen?

Voorstel voor een rationele werkmethode

Van bij de eerste vergadering over de staatshervorming, had men moeten overeenkomen dat elke taalgemeenschap onmiddellijk afzonderlijk vergaderde om een compromis per taalgroep op te stellen. Dan wist men na enige dagen wat de Franstaligen als staatsstructuur voorstelden en wat de Vlamingen als Staatsstructuur voorstelden, op een eensgezinde wijze langs beide kanten en werd het overleg veel eenvoudiger. Dat betekent ook, dat Bart De Wever moest beginnen met een consensus te vinden met de Vlamingen en water in zijn wijn doen, tot hij een resultaat bereikte. Aanvaard hij geen water in zijn wijn, dan moet hij kiezen voor de oppositie en dat is zijn democratisch recht. Hij kan alleen geen staatshervorming verwezenlijken. Langs Franstalige kant zijn de betrokken partijen altijd eensgezind gebleven en pasten ze zelfs een eenvormige tactiek toe om Bart De Wever te doen wankelen. Daarna kon het overleg beginnen, tussen de twee taalgemeenschappen op basis van de Franstalige compromis enerzijds en de Vlaamstalige compromis anderzijds. Na vergelijking van de compromissen, met aanvullingen, wijzigingen en verbeteringen kon dan een “gezamenlijk compromis” worden uitgewerkt, aanvaard door beide taalgemeenschappen, binnen de maand, of de vaststelling dat een “gemeenschappelijk compromis” onmogelijk is. In dat geval moest een nieuw compromis gezocht worden op basis van artikel 35 van de Grondwet, zoals Didier Reynders voorstelt (zolang hij oppositietaal spreekt). Eens aan de onderhandelingstafel zal hij zich dit niet meer herinneren. Zijn stelling is: bepalen wat federaal blijft en al de rest wordt regionaal.
Vlaamse partijen bijeenroepen zoals de Franstalige partijen het doen
Onmiddellijk na de verkiezingsuitslag en de overwinning van de N-VA had Bart De Wever de Vlaamse partijen moeten bijeen roepen en een voorstel van staatshervorming voorleggen en bespreken met alle Vlaamse democratische partijen. Dat heeft hij nooit gedaan, met het resultaat dat de SP.A en Groen het Franstalige voorstel snel begonnen te steunen en nu stiekem groot voorbehoud maken over zijn verslag aan de Koning en de financieringsberekeningen. Bruno Tobback heeft Bart De Wever verweten dat hij de Vlaamse partijen niet raadpleegde om tot Vlaamse eensgezindheid te komen. Hij heeft gelijk.
Franstalig front
Na de verwerping van het verslag van Bart De Wever aan de Koning zijn de Franstalige partijen met de MR samengekomen op 20.10.2010 om te bepalen hoe ze de “Franstalige belangen” gaan verdedigen in een “Franstalig eensgezind Front” met eenzelfde standpunt en tactiek, en gesteund door alle Franstalige media, zoals altijd.
Het “Vlaams front van de politieke en tactische verdeeldheid”
Langs Vlaamse kant nemen de media grotendeels de standpunten over van de Franstalige media. Dit was ook zo in 2007. Wat de Vlaamse partijen betreft is enerzijds het Vlaams Belang uitgesloten en anderzijds is er onenigheid tussen N-VA, CD § V, SP.A, VLD, SP-A en GROEN. SP-A en Groen steunden al snel de Franstalige voorstellen. CD § V is verdeeld en Open VLD, geeft nu de voorkeur aan de “socio-economische problemen”, zegt Alexander De Croo. De Franstalige betrokken partijen waren altijd eensgezind al was de MR uitgesloten. Zodra de MR aan tafel zit zal hij een eensgezind Franstalig voorstel steunen.
Het dagblad “Le Soir. be” meldde op 20.10. 2010:
« Les quatre présidents des partis francophones se sont réunis dans un lieu tenu secret pour faire le point sur la proposition de scission de BHV notamment, mais aussi une éventuelle prise de position commune dans le dossier communautaire. Rien n’a filtré sur cette rencontre. » (Discrétion après la réunion entre francophones – lesoir.be 20.10.2010.)
Wanneer gaan de Vlamingen eens hetzelfde doen en ook samenkomen om aan hun verdeeldheid een einde te maken. Ze zitten volledig verzwakt aan de onderhandelingstafel omdat de Franstaligen weten dat ze steun krijgen van Vlaamse partijen en van de Vlaamse pers. Zolang de Vlamingen onderling ruzie maken aan de onderhandelingstafel en vooraf geweten is dat partijen zoals SP.A en Groen snel de kant van de Franstalige socialisten kiezen, zullen ze altijdhet onderspit delven. Het wordt tijd dat de Vlamingen hun fatale onenigheid opgeven.
Op de Rtbf zegt Joëlle Milquet « Ce n’est pas ça qui va changer la donne, les francophones défendent tous un même point de vue ».
Als de Franstaligen denken, dat na de verwerping van het Verslag van Bart De Wever, de Vlamingen ook een vermeend Vlaams front zouden kunnen vormen tijdens 24 uur is er al paniek aan Franstalige kant. Alleen de Franstaligen hebben het recht voor “eigen volk” op te komen. Ik hoor niets anders elke dag dan “ défendre les intérêts des francophones”, “le front des francophones”, “les droits des francophones” “le “respect des francophones”, maar de Rtbf toont zelfs het graf van de vader van Bart De Wever, met commentaar om de indruk te wekken dat hij een “nazi” is. Men toonde zelfs de voorgevel van zijn woning, met een beeld van de “Heilige maagd” die hem echter niet helpt om in een regering te kunnen stappen. Bart De Wever is geen nazi, maar de praktijken gebruikt door de Rtbf tegen hem lijken wel op nazimethoden. Paul Magnette zegt op de VRT dat Bart De Wever een onbetrouwbare leugenaar is, is dat dan de Vlamingen respecteren? Als de Franstaligen zelfs een dialoog weigerden over de Staatshervorming tijdens jaren en in 2007 Joëlle Milquet 9 maanden “non” heeft gezegd, dan hebben de Vlamingen toch niet gezocht of er soms niet in haar familie of in de familie van een andere onderhandelaar geen Degrelle gezinde grootvader kon worden ontdekt.
De Vlamingen vormen ook een front: het “Front van de onderlinge tactische en politieke verdeeldheid”.
Opmerkingen over de door Bart Dewever voorgestelde staatsstructuur in het verslag aan Albert II
Gebrek aan saneringsvoorstellen, gebrek aan vereenvoudiging van de staatsstructuur, geen afschaffing van onnodige instellingen, zelfs niet de onnodige Senaat en niets over de maatregelen om de nodige duizend miljard Bef te besparen om de budgetten in evenwicht te brengen, om de staatsschuld af te bouwen opdat de pensioenen nog zouden betaalbaar zijn, enz. Dat zal dus moeten gebeuren met belastingen. Materies splitsen en dan samenwerkingsakkoorden uitvinden via gemengde commissies vind ik louter onzinnig. Allerlei overheidsdiensten worden vermenigvuldigd.
Het blijft een versnippering tussen de Federale overheid en de Gewestoverheden en de N-VA wil ook geen afschaffing van onnodige politieke instellingen. Deze staatshervorming maakt van de Federale staat bijna een lege doos en zou snel leiden tot een nieuwe staatshervorming, namelijk het einde van België, gewenst door Bart De Wever.
1° De ministers
Over de ministers zegt hij het aantal beperken zonder enig cijfer te vermelden. 1 of 2 staatssecretarissen minder is ook een vermindering en hij kan zeggen dat hij besparingen doet. Hij had een cijfer moeten geven, vooral dat de Federale Staat wordt uitgehold endus 12 ministers zeker volstaan zonder staatssecretarissen. Deze 12 federale ministers worden geholpen door 5 andere regeringen. Daarmee moet het toch kunnen in dit klein landje?
2° De onnodige Senaat wordt niet afgeschaft.
De afschaffing van de Senaat zou al iets saneren om de duizend miljard Bef te vinden voor het budget. De Senaat kost 80,2 miljoen € en elke Senator kost jaarlijks 1.064.126€. (42.926.736 Bef). Nu heeft de N-VA ook senatoren en dus kan hij niet spreken van afschaffen. Het zou een regionale senaat worden, waarschijnlijk “paritair” zoals Verhofstadt dit cadeau zelf aanbood aan de Franstaligen. Daarna zullen de Vlamingen zoals gewoonlijk, als goede machochisten, steen en been klagen, omdat ze nog minder te zeggen hebben. De Franstaligen zouden dan ook in deze paritaire senaat, oververtegenwoordigd zijn met dikbetaalde mandaten.
3° De Koninklijke familie
Hier blijft Bart De Wever ook zeer voorzichtig en zegt dat er uitvoering moet worden gegeven aan de aanbevelingen van het Bureau van de Senaat. (Parl. St. Senaat, nr. 4‐1335/1 ‐2008/2009).
Volgens deze aanbevelingen behouden Astrid en Laurent hun dotaties die men in de toekomst “prestatievergoedingen” zal noemen. Bovendien zullen beiden weldra broer en zus zijn van de Koning en niet meer kinderen van de Koning. Dat is nog een verdere uitbreiding van dotaties (vermomd als prestatievergoeding) tot broers en zussen. Met bijna een half miljard Bef kan een Koning ook de Kroonprins een opleiding geven en zijn drie kinderen onderhouden of vier voor Philippe, zonder dat elk kind nog eens afzonderlijk wordt onderhouden door de belastingbetaler.De grondwet voorziet geen dotaties voor kinderen van de koning. Elk jaar maakt men de Koninklijke familie rijker. Om de twee jaar heeft Albert II bijna 1 miljard Bef op zijn rekening. Waarom moet een kroonprins netto 34 miljoen Bef ontvangen en gratis wonen en een minister daarvan maar het 8ste netto verdienen, om te werken en verantwoordelijkheid op te nemen? Astrid en Laurent zijn totaal overbodig en hun nutteloze verplaatsingen om te paraderen en een lint door te knippen kosten bij elke verplaatsing veel geld aan de belastingbetaler. Astrid verbleef jaren in Zwitserland met haar echtgenoot, niemand heeft dit zelfs opgemerkt. Kan iemand zeggen welk nut deze prinsen hebben voor België? Had Albert II maar 1 kind gehad, zou er dan een probleem geweest zijn? Waarom de gigantische som van 65 miljoen Bef netto, voor Fabiola en gratis wonen in een paleis. Dit alles in een land met een lege staatskas en meer dan 2 miljoen arme mensen en een enorme schuldenberg en 35.000 gezinnen zonder verwarming (energiearmoede – De Morgen 25.10.2010).Moeten hier geen miljoenen worden bespaard op deze astronomische bedragen? Moet alleen weer de kleine burger inleveren? Kan Fabiola het niet stellen met een pensioen gelijk aan dit van een ministersweduwe? Waarom doet hij als republikein geen voorstel om deze “Ancien regime” voordelen drastisch te beperken en te weigeren dat de kinderen van de Koning door de belastingbetaler worden onderhouden?
De werklozen
Bart De Wever verdeelt eerst de bevoegdheden sterker tussen de Federale en regionale overheden betreffende werklozen en dan voegt hij er aan toe dat er “een samenwerkingsakkoord wordt gesloten” tussen de federale en regionale overheden. Dit alles maakt het systeem moeilijker, men splitst en dan moet men samenwerkingsakkoorden uitwerken. Dat wil zeggen meer gemengde commissies om te palaveren omdat men gesplitst heeft, tijdverlies en administratieve rompslomp die alles vertraagt.
Economische migratie
De wetgeving betreffende immigratie werd gedeeltelijk geregionaliseerd. In plaats van nu nog meer deze wetgeving te regionaliseren zou men beter alles terug federaal maken in plaats van verder te versplinteren. Als men zo niet te werk gaat, komen er nooit “homogene bevoegdheidspakketten” en blijft er chaos, tussen verschillende regionale en federale ministers, anders gezegd slecht bestuur en onverantwoordelijkheid. De overheid die de vreemdeling verblijfsvergunning geeft, moet hem ook de werkvergunning geven. Het kan toch niet dat de Federale overheid een verblijfsvergunning geeft en dat de regionale overheid de arbeidsvergunning zou weigeren. Wie mag verblijven, moet kunnen werken. De geregionaliseerde immigratiewet leidt tot wanbeheer. Er zijn vier Federale ministers voor vreemdelingenbeleid en dan nog een minister in elke regio die zich met een deel van de immigratiewet bezig houdt. 1200 asielzoekers zitten al anderhalf jaar in hotels, dat is een schande.
De gezondheidszorg
Ook hier wordt de regionalisering maar steeds verder geëist door Bart De Wever, en wordt daardoor de toepassing nog moeilijker wegens nog meer versplintering en verbrokkeling tussen federale en regionale ministers. Van homogene bevoegdheid geen sprake. De gezondheidszorg is te belangrijk om allerlei overheden bevoegd te maken op Federaal en regionaal vlak. Bovendien schrijft hij enerzijds dat de Federale overheid nog alleen aan preventie kan doen mits de toestemming van de Gemeenschappen en anderzijds dat bij pandemieën de Federale Staat moet instaan voor de coördinatie van de initiatieven. Waarom laat men dan de preventie niet federaal in plaats van bij pandemie de Federale Staat te belasten om vlug alle regionale ministers bijeen te roepen. Dat is wanordelijk en irrationeel. Altijd maar splitsen en dan naar coördinatie zoeken.
Verslavingsfonds (verdeelde bevoegdheid)
Bart De Wever schrijft dat de procedures voor het opstellen en sluiten van overeenkomsten voor verslaafden op die manier aan te passen, dat de Gemeenschappen hierin op gelijke voet staan met de federale overheid. Alweer geen “homogene bevoegdheden”.
Revalidatie en herscholing
Ook inzake revalidatie en herscholing zal de volgende regering het nodige doen om de procedures voor het opstellen en sluiten van overeenkomsten aan te passen, zodat de Gemeenschappen hun advies moeten geven over de typeovereenkomsten en het afsluiten van een specifieke overeenkomst moeten goedkeuren. Adviezen geven verwekt ingewikkelde procedures die de beslissingen belemmeren en vertragen zolang dat advies niet wordt geleverd. Is dat de zaken vergemakkelijken?
Als Bart De Wever niet kan splitsen stuurt hij een “vertegenwoordiger” om het federaal bestuur te bemoeilijken op kosten van de belastingbetaler.
Dit doet hij:
Voor Beheerscomité van het Federaal kenniscentrum voor de Gezondheidszorg
Voor de Hoge Gezondheidsraad
het Beheerscomité van E-Health
de Beheersorganen van de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen.
de Kruispuntenbank van Ondernemingen
de kruispuntenbank van de Sociale zekerheid, enz.
Dat wil zeggen dat drie (of vier) gewesten een vertegenwoordiger moeten sturen naar Federale overheden om de zaken totaal moeilijk te maken. Hij zegt niet wat de bevoegdheid is van de “vertegenwoordiger”. Deze zal zeker een rol van “observator” krijgen. Een goed postje, goed betaald om tijdens de vergaderingen koffie te drinken. Kan de vertegenwoordiger de beslissingen blokkeren dan wordt dit een sabotage van de Federale diensten. Al weer gemengde bevoegdheden in plaats van homogene. Waarom zou de federale overheid dan geen “vertegenwoordigers” sturen naar de Gewesten om een oogje in ‘t zeil te houden.
Financieringswet – solidariteit.
Interregionale solidariteit: een nieuw solidariteitsmechanisme ontworpen – helpt verarming van de betrokken deelstaten te vermijden.
De Vlamingen moeten nu eens weten wat ze willen. Ze zeggen dat ze de “solidariteit” behouden maar ze klagen van de geldoverdrachten. Ze willen een staatshervorming maar beweren de solidariteit te handhaven. Wat verandert er dan door deze staatshervorming? Die is dan toch onnodig.
Franstaligen weigeren elke verarming van Brussel en Wallonië door de Staatshervorming.
De Franstaligen zeggen dat ze niet mogen verarmd worden door de Staatshervorming en soms dat geen enkel gewest mag verarmen, ja zelfs dat door de staatshervorming de drie gewesten er beter uitkomen. Dit alles is irrationeel en tegensprekelijk. Of de Franstaligen krijgen elk jaar ong. 4OO miljard Bef en dan zijn ze niet verarmd, maar dan zijn de Vlamingen verarmd voor deze som, of ze raken ze kwijt en dan zijn ze verarmd. Er is gen andere oplossing.
Brussels hoofdstedelijk gewest
Aan het schandaal van 89 parlementsleden en 8 ministers, voor 19 Brusselse gemeenten wordt niets gewijzigd. Proportioneel zou het land meer dan 9OO parlementsleden moeten tellen, indien de andere regio’s evenveel parlementsleden zouden krijgen. Niet te verbazen dat de Brusselse apparatsjiks een jaarlijkse verhoging van 20 miljard Bef eisen om hun exorbitant aantal parlementsleden en ministers te onderhouden in een gewest dat een record aantal werklozen telt en leefloontrekkers. Waarom eiste Bart De Wever niet dat het aantal op 4O parlementsleden werd gebracht voor 19 gemeenten, en dat er geen geld zou komen als dit niet wordt aanvaard? Nergens wordt gesaneerd, alles zal moeten komen van belastingen voor onze 7 parlementen en 6 regeringen. 19 gemeenten een regering en een parlement geven is trouwens van het goede te veel. Allemaal de fout van de de Vlamingen die dit hebben gestemd.
Fiscale autonomie
Ook hier voorziet Bart De Wever regionalisering van bepaalde materies in de belastingwetten (belastingaftrek, vermindering, vrijstelling, vermeerdering, enz), onroerende inkomsten – enz. Daarmee kan men belastingambtenaren toevoegen aan elk gewest om dit geregionaliseerde deel toe te passen. Altijd maar versplittering.
Vennootschapsbelasting
Gedeeltelijke bevoegdheid geëist voor (vrijstellingen en aftrekken enz.). Versnippering van bevoegdheid maar geen homogene bevoegdheid.
Kinderbijslag
Ook hier wil Bart De Wever regionalisering en een ingewikkeld systeem invoeren.
Hij schrijft: Ter wille van de specifieke situatie in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest, kan aanvaard worden door een gemeenschappelijk beleid van de twee Gemeenschappen te ontwikkelen, meer bepaald door de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie (GGC). De Vlaamse en Franse Gemeenschapsregeringen en ‐parlementen zullen hun bevoegdheden inzake gezinsbijslag dus uitsluitend in respectievelijk het Vlaamse en het Waalse Gewest uitoefenen. De Duitstalige Gemeenschap kan haar bevoegdheid in deze zelf uitoefenen of deze overdragen aan de Franse Gemeenschap.
Dit is regionaliseringdrang voor niets. In plaats van te vereenvoudigen komt men tot absurde toestanden, onder meer in Brussel en tot discriminatie van kinderen. Bovendien zal dit veel grote arme gezinnen naar Vlaanderen lokken als daar de kinderbijslag veel hoger ligt. Om deze politiek te voeren zullen de Vlamingen meer belast worden. De sociale zekerheid wordt ook in stukken en brokken gesplitst, alles altijd maar ingewikkelder maken en “homogene bevoegdheidspakketten” vindt men bijna nergens.
Gedeeltelijke regionalisering van Justitie
Ook hier wil Bart De Wever de homogene bevoegdheid van Justitie verbrokkelen in plaats van homogene bevoegdheid te bewaren. Hij schrijft: Daarnaast zullen enkele bevoegdheden van het beleidsdomein Justitie overgedragen worden aan de deelstaten zodat die bevoegdheden dichter bij de burger georganiseerd kunnen worden. Dichter bij de burger, dat is “flauwe kul” en leidt op het einde tot verschillende versplinterde wetten tussen de federale en de regionale overheid. Justitie moet federaal blijven met federale wetten. Het is voldoende Justitie te moderniseren en de werkingsmethoden te verbeteren, in plaats van altijd maar verder te versplinteren. Bart De Wever kent alleen maar splitsen en nog splitsen, in plaats van homogene federale en regionale bevoegdheden. Weldra verhuizen alle vreemde bedrijven uit dit land wegens de kafkaiaanse regionale en federale wetgevingen. Hij zegt dat Vlaanderen in “Europa” moet verdampen, dat wil zeggen op het laatste alleen afhangen van Europese wetten, maar hij wil in dit klein land alles regionaliseren alsof dit dan ook alles oplost. Het zou beter zijn dat wij in heel Europa dezelfde wetboeken hebben voor strafrecht, burgerlijk recht, handelsrecht, BTW, strafrechtspleging, enz. Dat zou voor alle burgers alle waarborgen bieden in een ander land, omdat de wet van dit land dan dezelfde is als in zijn eigen land.
Burgerlijk wetboek en strafwetboek niet meer hetzelfde in de drie gewesten, maar ook andere wetboeken en wetten.
Het recht zelf, zoals het geregeld is in onder meer het Burgerlijk Wetboek, het Strafwetboek, blijft de bevoegdheid van de federale overheid, behalve uiteraard wanneer het beleidsdomeinen betreft die tot het bevoegdheidsressort van de Gemeenschappen en de Gewesten behoren.
De woninghuurwetgeving, handelshuur, pachtwet, delen van het burgerlijk recht die verband houden met onroerende goederen worden geregionaliseerd. Dit is regionaliseren om te regionaliseren. En bij verhuis van de ene regio naar de andere moet men dan maar opnieuw de wet gaan leren van het gewest waar men aankomt. Dit alles is ook nadelig voor de bedrijven en hun filialen die overal andere wetgevingen moeten toepassen in dit klein land. Het gaat zo moeilijk worden dat niemand nog hier wil investeren.
Feitelijk zullen er veel wijzigingen komen in het Strafwetboek, het burgerlijk wetboek, het gerechtelijk wetboek, het wetboek van strafvordering omdat er ook gedeeltelijke regionalisering komt van: de organisatie van de rechtbanken, de creatie van administratieve rechtscolleges, de benoeming van de magistraten, het vervolgings- en strafuitvoeringsbeleid, de besluitvorming van de strafuitvoeringsrechtbanken, het positief injunctierecht, een vertegenwoordiging bij het College van de P.G., overheveling van Justiehuizen enz., regionalisering jeugdsanctierecht, enz.
Het zal geen lachspel worden voor advocaten, maar nog erger voor de federale politie die al deze verschillende wetgevingen per regio zal moeten uitvoeren. De Federale politieambtenaren zijn mobiel en kunnen verplaatst worden. Als ze dan van de ene dag op de andere totaal verschillende justitieregels moeten toepassen, komen er zware incidenten en vergissen wegens gebrek aan kennis van de regionale wetgevingen.
Verdeelde bevoegdheid voor de organisatie van de rechtbanken.
Deze wordt verdeeld over de Gemeenschappen en de gewesten, maar het militair gerecht, het Hof van Cassatie enz., blijven federaal. Ook hier wordt er weer onnodig gesplitst en is er niets meer homogeen. De goede organisatie van de rechtbanken eist absoluut geen regionalisering. Dat wil ook zeggen dat het gerechtelijk wetboek wordt geregionaliseerd inzake “rechterlijke inrichting”, enz.
Raad van State vermenigvuldigd (echte onzin)
Bart De Wever vermenigvuldigt de “Raden van Staat”:
Verder wordt voorgesteld dat de Gemeenschappen en de Gewesten hun eigen administratieve rechtscollegeskunnen oprichten, zodat burgers zich niet tot de Raad van State hoeven te richten als zij een beslissing willen aanvechten.
Naast de Raad van State dus nog 3 of 4 andere raden van Staat “administratieve rechtscolleges” genoemd. Of de Raad van State wordt een beroepsinstantie en dan zullen de administratieve procedures in plaats van 3 à 4 jaar, 9 à 10 jaar duren, of hij wil op termijn de afschaffing van de Raad van State. Deze vermenigvuldiging van rechtscolleges moeten wij betalen omdat Bart De Wever alles wil regionaliseren. Deze verspreide rechtscolleges vereisen personeel, raadsheren, referendarissen, griffiers, gebouwen enz. Wie gaat al deze onzin betalen. Als de Raad van State nu niet kan volgen moet men louter meer kamers voorzien en de zaak is opgelost.
Neem het massaal beroep dat de vreemdelingen instellen bij de RVS om hun verblijf te verlengen tot ze een verblijfsvergunning krijgen, om humanitaire redenen. Het sleept jaren aan. Dit kan alleen een opzettelijk spel zijn van de Regering die weigert er iets aan te doen.
Voorstel: Creëer drie 3 of 4 kamers meer bij de RVS, die alleen het beroep van de asielzoekers behandelen en de beslissingen kunnen binnen de twee maanden definitief vallen. Dat kost niet veel aan personeel en raadsheren, maar men kan tientallen miljoenen € besparen door een snelle oplossing van deze procedures en snel een einde maken aan het bestendigen aan onwettig verblijf en miljoenen € hotelkost vermijden.
Regionalisering van de wegcode
De nieuwe regering zal de Wegcode en het Verkeersreglement van 1976 overdragen aan de Gewesten, inclusief de handhaving ervan (boetes) en het Verkeersveiligheidsfonds, en ook de technische Controle. De Europese Unie wil de verkeerswetgeving gelijkvormig maken. Dit is ook het doel van de Conventie van Wenen over het wegverkeer. Bart De Wever wil dat ook dit wordt geregionaliseerd. Van de ene regio naar de andere, verschillende regels. De regionaliseringmaniak wil niets meer eenvormig in dit land. Gaat men in Brussel de alcohollimiet op 4 glazen brengen, in Vlaanderen op 6 en in Wallonië op 3? Nu kennen de mensen al de wetgeving niet. Een geregionaliseerde technische controle zal tot gevolg hebben dat ook hier in Vlaanderen een voertuig aan andere voorwaarden zal moeten voldoen dan in Brussel of Wallonië. Wat nut heeft dat en wat brengt dat op voor Vlaanderen? Waar gaat dat stoppen?
Gewestvertegenwoordigers bij NMBS als regionaliseren nog niet kan
De Gewesten krijgen een significante vertegenwoordiging in de Raden van Bestuur van de NMBSHolding, de NMBS Groep en Infrabel. Nog nieuwe onnodige en dik betaalde postjes bij uitgevonden. Er zijn nu al drie directies uitgevonden, waar er vroeger één was. Komen vertegenwoordigers van de drie gewesten (of vier) in de drie directies zetelen? Kunnen die ook de beslissingen dwarsbomen of komen ze alleen om koffie te drinken? Zou Bart De Wever graag zijn eigen treinen hebben die stoppen aan de grens met Brussel? Als hij niet kan regionaliseren stuurt hij “vertegenwoordigers” van de Gewesten om de zaken te compliceren en er een nog grotere warboel van te maken. De burger moet dit maar betalen, dat trekt de “regionaliseringmaniak” zich niet aan.
Brandweer en civiele bescherming verdelen en ondoeltreffend maken

Regionalisering van: grootstedenbeleid, het veiligheids -en preventiebeleid, de brandweer en de civiele bescherming, exclusief de dringende medische hulpverlening, de centra 112 en Astrid.
Als de brandweer wordt geregionaliseerd, waarom dan ook niet de lokale politie er nog bij? De civiele bescherming en de brandweer regionaliseren is nadelig voor iedereen en zal veel meer kosten dan nu en minder doeltreffend zijn, zelfs problemen stellen bij erge catastrofen.

Eigen Rekenhof
Altijd maar meer instellingen bij voor Bart De Wever. Een rekenhof in elke regio. Het personeel, de auditeurs, de gebouwen, enz.? In plaats van te besparen, te rationaliseren, en instellingen af te schaffen die overbodig zijn, vindt hij er nieuwe uit. De parlementsleden lezen zelfs het boek met opmerkingen van het Rekenhof niet en de aanbevelingen krijgen geen gevolg. Waarom dan nog nieuwe regionale rekenhoven? Van waar komt al het geld voor deze onnodige instellingen en personeel?
Regionalisering ontwikkelingssamenwerking.
Daarmee kan in elk gewest de minister van ontwikkelingssamenwerking reizen en de ene de andere opvolgen in hetzelfde land om zich belachelijk te maken. Het budget in 3 delen, dan blijft er juist genoeg over voor het personeel, de administratie, het onderhoud van kantoren, en de reizen van de vier bevoegde regionale ministers. Een arm land dat het bezoek ontvangt van 3 of 4 verschillende ministers zal er niet wijs uit geraken en met de versnipperde budgetten zal er niet veel te doen zijn. Ook de “buitenlandse handel” heeft ons land dikwijls belachelijk gemaakt, omdat de ene minister na de andere aankwam en men dit in het buitenland niet begrijpt. Men vond dan nog het middel prins Philippe en Mathilde in te schakelen die nu dure reizen maken op kosten van de belastingbetaler overal in de wereld en België meer dan eens ook belachelijk maakt wegens de “onhandigheid” van de Prins. Na een gezamenlijke economische missie komen er dan vlug opnieuw verschillende ministers van verschillende regio’s opdagen. Dit alles kost fortuinen wegens regionalisering van de buitenlandse handel.
Bart De Wever heeft geen enkel voorstel gedaan noch om 25 miljard € te besparen voor het evenwicht van de budgetten, noch om de staatsschuld af te bouwen en de pensioenen te verzekeren.
Ook hier is er een grove lacune in zijn hervormingsplan. Welke maatregelen wil hij nemen om de 25 miljard € te vinden voor het budgetevenwicht en ook om de enorme Federale staatsschuld van 335.797.434.243,37€ af te bouwen.? Aangezien hij niet saneert, geen onnodige instellingen afschaft maar er een heleboel nieuwe creëert, kan het geld alleen aan de belastingbetalers worden gevraagd.
Geen enkele regio mag verarmen volgens de Franstaligen. Een eigenaardige bewering
Vlaanderen geeft 4,4 sociale miljarden aan Wallonië en Brussel (Niewsblad.be 16.10.2009). De Franstaligen zeggen dag in dag uit dat noch Wallonië noch Brussel mogen verarmen door de staatshervorming. Elio Di Rupo zei dat “geen enkele regio” door de staatshervorming mag verarmen.Als ik de voorzitter van de PS goed begrijp spreekt hij zich totaal tegen. Of geen enkele regio mag verarmen en dan moet volgens zijn eigen verklaring, de geldstroom van Vlaanderen naar Wallonië ophouden of hij vertelt om het even wat en neemt de Vlamingen voor idioten. 4,4 miljard € minder voor Vlaanderen is dat dan geen verarming van een regio? Volgens de stelling van Elio Di Rupo moet Vlaanderen zelfs een einde maken aan deze geldoverdrachten, omdat de Vlaamse regio ook niet mag verarmen. De solidariteit moet gekoppeld zijn aan strenge maatregelen om deze solidariteit drastisch te verminderen of onnodig te maken.
Geen enkele partij kan gedwongen worden het politiek regeringsprogramma door andere partijen voorgesteld te aanvaarden.
Bart De Wever heeft tot nu toe het Franstalig voorstel van staatshervorming geweigerd. De Franstalige politici hebben een campagne gevoerd om hem totaal te ondermijnen zoals dit geschiedde met Yves Leterme.
Alle dagen hoorde men aan Franstalige kant door politici en media: Bart De Wever wil geen compromis, kan Bart De Wever wel een compromis sluiten, Bart De Wever is niet bekwaam een compromis te sluiten, hij is onbetrouwbaar, hij breekt zijn woord, enz.
Niemand vraagt zich zelfs niet meer af of de Franstaligen wel een compromis willen sluiten, tenzij de compromis die zijzelf willen opleggen aan Bart DeWever?
Joëlle Milquet heeft in 2007 negen maanden “non “ gezegd. Dat is meer dan het dubbel van de termijn alvorens Bart De Wever openlijk en schriftelijk een voorstel van staatshervorming schreef, al vind ik het onduidelijk, onvolledig en op vele punten nadelig wegens zijn splitsingsdrang en het creëren van nieuwe instellingen in plaats van de bestaande te versterken en de onnodige af te schaffen. Alexander De Croo trok de stekker uit de regering. Dat is volledig democratisch. De Open VLD achtte dat hun politiek doelstellingen niet werden verwezenlijkt. Geen enkele partij is verplicht in een regering te stappen als ze haar doelstellingen niet kan bereiken. Ook Bart De Wever heeft dit democratisch recht. Als hij de door de Franstalige voorgestelde staatshervorming niet kan aanvaarden, dan is het zijn recht in de oppositie te gaan zitten. Dat doen de andere partijen ook. Hij kan niet gedwongen worden zich aan het Franstalig voorstel te onderwerpen,dat zou niets meer te maken hebben met “democratie”. Voor de rest verduidelijk ik dat ik niet stem voor N-VA en zijn voorstel van staatshervorming allesbehalve goed vind. Het zou leiden tot een nieuwe staatshervorming, het einde van België en alle Belgen verarmen, niet alleen de Franstaligen.
Het krioelt van politici in dit land
Het krioelt in België van politici op alle niveaus, en 7 parlementen en 6 regeringen hebben België onbestuurbaar gemaakt. Het heeft alleen veel mandaten verschaft aan de politici die er goed kunnen van leven, maar niets opgebracht voor de burger die dit alles moet betalen. Er moet vereenvoudiging komen – lees: “O onbestuurbaar België” op Nieuw Pierke.


Geef ook uw mening!

Naam:*
E-mail (wordt niet getoond):*
Uw reactie:*