Share/Save/BookmarkStuur naar een vriendAfdrukken

Opinies

Vakbonden kunnen licht van de zon niet blijven ontkennen

27/01/2012 17:33 - Opinie

Het is ongehoord dat in heel wat bedrijven in Vlaanderen werknemers maandag het werk neerleggen. De vakbonden zaten mee aan tafel om het regeerakkoord te onderhandelen en gaan nu willens nillens toch staken.

De syndicale afgevaardigden (de vertegenwoordigers van de werknemers in de syndicale overlegorganen) die maandag op de barricaden zullen staan, worden eigenlijk al betaald door de werkgevers via het syndicaal verlof. Op de koop toe krijgen zij er nog eens 30 euro bovenop van de vakbond, enkel en alleen omdat ze bereid zijn om te staken, en genieten ze ook nog een gratis busreis naar Brussel inclusief spijs en drank gedurende een ganse dag.

Dit zijn Oost-Europese toestanden. Wat is nog de democratische waarde van die staking? Het feit dat je mensen betaalt om te gaan staken, terwijl ze al betaald zijn door de werkgever via het syndicaal verlof, tart elke logica. De staking vertegenwoordigt niet de stem van het volk, maar wel van de vakbond en de zuilen.

Werkloosheidsuitkeringen

Dat België zowat het enige land ter wereld is waar de vakbonden instaan voor de uitbetaling van werkloosheidsuitkeringen, doet de scepsis over het democratisch gehalte van de vakbonden alleen maar verder toenemen.

De vakbonden krijgen jaarlijks een vergoeding louter en alleen voor het uitbetalen van de werkloosheidsuitkeringen. In 2010 bedroeg die vergoeding 167 miljoen euro. Door die vergoeding hebben de vakbonden er alle belang bij om de werkloosheid in stand te houden, terwijl het de kerntaak van de vakbond moet zijn om de rechten van de werkende mens te vrijwaren.

Het is dan ook de vraag waarom de vakbonden een tussenschakel moeten zijn bij de uitbetaling van de uitkeringen. De RVA en de gewestelijke plaatsingsdiensten (FOREM, ACTIRIS, VDAB, ADG) beschikken over voldoende middelen om die taak op zich te nemen, en op die manier kan een besparing van 167 miljoen euro geboekt worden.

Structurele hervormingen nodig

Bij de staking van 2 december bleek al dat maar weinig mensen de actie van de vakbonden een warm hart toedroegen. En terecht. De perverse effecten van de vakbondswerking zorgen er voor dat het onbehagen van de burgers tegenover de staking van maandag alleen maar groter wordt.

Het discours van de vakbonden is afgezaagd en nauwelijks onderbouwd. Akkoord dat de rechten van werknemers verdedigd moeten worden, maar ik heb echter de indruk dat de vakbonden vooral de rechten verdedigen van wie zo snel mogelijk op pensioen wil of van wie al jaren in de werkloosheid rondhangt...

De vakbonden moeten ophouden met het licht van de zon te ontkennen, en in de plaats hun steun geven aan structurele hervormingen die de werkende mensen op middellange en lange termijn ten goede komen, zodat die werkende mensen kunnen zorgen voor een sociaal vangnet voor degene die het echt nodig hebben.