Share/Save/BookmarkStuur naar een vriendAfdrukken

Toespraken en presentaties

Toespraak Lode Vereeck Vlaamse regering

15/07/2009 15:53 - Toespraken en presentaties

"Mijnheer de voorzitter, geachte ministers, geachte collega's, op 7 juni was het signaal van de kiezer klaar en duidelijk. De Vlamingen wensten een centrumrechts beleid en meer Vlaamse autonomie. Daarvan blijft in dit regeerakkoord niet veel over. Vlaanderen wordt opgescheept met een linkse vakbondsregering zonder ambities op het vlak van Vlaamse autonomie."

(...)

Mijnheer de voorzitter, geachte ministers, geachte collega's, op 7 juni was het signaal van de kiezer klaar en duidelijk. De Vlamingen wensten een centrumrechts beleid en meer Vlaamse autonomie. Daarvan blijft in dit regeerakkoord niet veel over. Meer zelfs: opnieuw blijkt hoe de zuilenorganisaties nog steeds de werkelijke macht uitoefenen en niet dit parlement, alle goedbedoelde democratische principes ten spijt. Vlaanderen wordt opgescheept met een linkse vakbondsregering zonder ambities op het vlak van Vlaamse autonomie. Kortom, Peeters heeft gewikt maar het ACW heeft beschikt.

Laat ik u zeggen waar ik dit uit afleid. Ik citeer uit de boodschap van de ACW-topman Jan Renders: "Zolang de N-VA constructief meewerkt aan een zogenaamd sociaal programma en niet te radicaal de staatshervorming nastreeft, en zolang het pro-middenveldkamp in de N-VA de scepter zwaait, is er geen probleem." Kortom, de N-VA gaat hier dienst doen als een soort van Vlaams schaamlapje voor een regering die steunt op belgicistische zuilen.

Daarnaast heeft mevrouw Caroline Gennez binnen de sp.a zoveel vertrouwen verworven dat ze zowaar als de woordvoerder van mijnheer Rudy De Leeuw mag fungeren. In een kranteninterview liet hij optekenen: "De federale overheid ontmantelen is onbespreekbaar voor ons. De Wever zal water in de wijn moeten doen." De sp.a zal er in de komende jaren dan ook nauwlettend op toezien dat de roep om meer Vlaanderen en minder België een roep in de federale woestijn blijft. Daarom stuurt de sp.a de heer Pascal Smet naar de regering, de man die recent nog pleitte voor de territoriale uitbreiding van Brussel. N-VA-volksvertegenwoordiger Mark Demesmaeker noemde de heer Smet op zijn website "rijp voor het gekkenhuis". Deze man is, gek genoeg, de bevoegde minister voor Brussel. Dames en heren van de N-VA, we zullen nog zeer lang in de file staan vooraleer we de afrit Vlaanderen zullen kunnen nemen. (Applaus bij LDD)

Het viel mij vanmorgen op dat deze regering alvast van Open Vld niet veel oppositie te vrezen heeft. Dat kan ik intellectueel wel begrijpen. Het is hier al gezegd dat deze partij naar aanleiding van de formateursnota zonder schroom alle zelf naar voren geschoven breekpunten heeft ingeslikt. Zelfs deze buigzaamheid volstond niet om tot de coalitiebesprekingen te worden toegelaten. Open Vld moet nu dus oppositie voeren.

U zult nu oppositie moeten voeren tegen een regering die plannen koestert waarmee u zelf aanvankelijk uit opportunisme enthousiast had ingestemd. Open Vld ging ook de federale regering verlaten indien zij niet tot de Vlaamse Regering zou behoren. Niet dus. Daarom ligt het in de lijn der verwachtingen dat Open Vld op het federale niveau voor zogenaamde 'stabiliteit' zal zorgen. De kans dat nu eindelijk de politieke moed wordt opgebracht om Brussel-Halle-Vilvoorde te splitsen, is ironisch genoeg door deze coalitievorming tot nul herleid.

Het hoeft dan ook niet te verbazen dat er in dit regeerakkoord geen enkel concreet, nieuw initiatief wordt aangekondigd om meer initiatieven naar Vlaanderen te halen. Dat heeft vermoedelijk als nefast gevolg dat de Vlaamse regeringspartijen andermaal in gespreide slagorde naar de onderhandelingen over de staatshervorming zullen trekken - als die onderhandelingen er al komen.

Om dat te vermijden heeft LDD een aparte constructieve motie ingediend, om de vijf resoluties van het Vlaams Parlement alvast toe te voegen aan dit regeerakkoord. Voor de veiligheid, zullen we maar zeggen. We hebben hier de steun van Jong N-VA.

Ik wil de motie ook nog op een ander moment bespreken, maar het is in ieder geval zo dat in het Octopusakkoord deze vijf resoluties maar tot een denkkader zijn herleid.

Wij vinden dat die vijf resoluties meegenomen moeten worden in uw strategie. Uw strategie tot nu toe is: we wachten af. Het is ons niet erg duidelijk wat u vervolgens gaat eisen.

In de Octopusverklaring staat alleen maar dat het een denkkader is. Tot vandaag menen wij, net zoals Jong N-VA, dat we die vijf resoluties nieuw leven moeten inblazen, om de puntjes op de i te zetten.

BEGROTING

Mijnheer de minister-president, het voeren van een beleid valt of staat uiteraard met de beschikbaarheid van middelen. Op dat vlak knelt het schoentje. Uw regeerakkoord besteedt er zowaar een halve pagina aan - proficiat.

Onder het motto goed bestuur werd door de vorige Vlaamse Regering een begrotingstekort nagelaten van 1 miljard euro voor 2009. Voor 2010 loopt dat tekort zelfs op tot 2,1 miljard euro. Elk zinnig mens zou in die penibele omstandigheden denken dat het de hoogste tijd is om zo snel mogelijk in te grijpen. Mijnheer de minister-president, een begrotingsevenwicht in 2010 had dan ook de doelstelling moeten zijn, zoals u ook beloofde in uw oorspronkelijke informateursnota. Daar kon LDD mee instemmen. Helaas hebt u deze doelstelling snel laten varen. Bezweek u onder de druk van socialisten en syndicalisten in uw regering? We weten het niet, maar het is in ieder geval niet opportuun.

Niemand kan ontkennen dat de economische crisis zorgt voor een sterke daling van de inkomsten en hierdoor de begroting onder druk zet. Maar u bent samen met uw coalitiepartners, die ook in uw vorige regering zaten, zelf in belangrijke mate verantwoordelijk voor de zorgwekkende toestand van de begroting. De Vlaamse Regering kende de voorbije jaren een zeer sterke stijging van de middelen. Ik verwijs naar de toenmalige minister van Begroting, Dirk Van Mechelen, die het in zijn voorwoord tot de bespreking van de Vlaamse begroting 2009 had over een expansieve groei van de beleidsruimte in 2007 en 2008, en overigens ook in 2009. U hebt dit geld lustig rondgestrooid, en Vlaanderen zit nu met de gebakken peren.

Voor het geval u LDD van vooringenomenheid zou verdenken, verwijs ik naar het rapport van de Sociaal-Economische Raad van Vlaanderen (SERV), dat expliciet stelt dat de Vlaamse Regering in 2008 en 2009 een veel te expansieve begroting heeft aangehouden. U hebt tijdens de vette jaren het belastinggeld niet zuinig genoeg beheerd. Daar betalen we nu dus mee de rekening voor.

U hebt beslist om in 2010 slechts 1,6 of 1,7 miljard te besparen. Hierdoor komt er pas in 2011 een evenwicht via eenmalige maatregelen en pas een structureel evenwicht in 2012. Als Vlaanderen zijn daadkracht wil bewijzen, dan moet het echter uitgaan van een begrotingsevenwicht in 2010 en geen jaar later. Dat stelde minister Muyters recent zelf nog, weliswaar met een andere pet op.

Uw begrotingsopdracht wordt echter belemmerd door de taboes van de partijen van uw coalitiepartners. U laat vele kansen onbenut om de overheidsfinanciën op orde te brengen. Ik geef u twee voorbeelden. Een grote slokop in uw begroting is de vervoersmaatschappij De Lijn. Die krijgt van u jaarlijks een riante subsidie van 900 miljoen euro. De Lijn haalt slechts 12 percent van haar inkomsten uit verkoop van haar tickets en abonnementen. In geen enkel ander land liggen de subsidies per hoofd zo hoog. Indien De Lijn zou instaan voor 40 percent van haar inkomsten, zoals bijvoorbeeld in Nederland het geval is en zoals de heer Peumans enkele maanden geleden nog voorstelde, dan zou dit een vermindering van de dotatie met 300 miljoen euro inhouden.

U miste tevens de unieke kans om de provincies als beleidsniveau af te schaffen om de politieke zelfbediening in de intercommunales af te schaffen of om het gestage ritme van de vergrijzing van het ambtenarenapparaat af te bouwen. Deze maatregelen hadden binnen deze legislatuur 1,5 tot 2 miljard euro structurele besparingen kunnen opleveren. Voor elke twee ambtenaren die vertrekken, mocht er één nieuwe worden aangenomen, zo luidde het nog in uw Voka-memorandum, minister Muyters. Het kan verkeren.

Dit zijn slechts twee voorbeelden die aantonen dat u veel verder had kunnen gaan en veel verder had moeten gaan.

Hallucinant is ook dat deze Vlaamse Regering de nodige besparingen ten dele wil realiseren via eenmalige maatregelen ten bedrage van 500 miljoen euro. Voor CD&V waren de eenmalige maatregelen in oppositietijden de grote schandvlek op de sprookjesbegrotingen van paars. Nooit zou CD&V zich verlagen tot dergelijke praktijken. 500 miljoen aan eenmalige maatregelen is voor LDD te veel om van een geloofwaardige begrotingsaanpak te kunnen spreken.

We wachten de concrete invulling van die eenmalige maatregelen voor een half miljard verder met u af.

Toch blijft bij ons de vrees bestaan dat het op die manier een rommelbegroting wordt. Het is blijkbaar moeilijk om sterk te zijn in moeilijke tijden.

REGEERAKKOORD

Mijnheer de minister-president, wat betreft de inhoud van uw regeerakkoord valt vooral op dat het ontbreekt aan een visie. Het is een overzicht van intenties, onderzoeken, halve maatregelen, 100 bladzijden lang, maar zonder een maatschappelijk project. Goed bestuur heet nu daadkrachtig bestuur. Dat is voor mij wollig taalgebruik voor een overheid die gelooft in de maakbaarheid van de samenleving, die zich daarom met elk aspect van het maatschappelijke leven bemoeit, die zelfingenomen van mening is dat ze de enige garantie vormt voor het welzijn van de burgers. Subsidies, fondsen, plannen moeten de maatschappij monitoren, beheersen, sturen in een richting die ze vaak zelf niet uit wil. Het ontbreekt in dit document aan een voorafgaande analyse van de maatschappelijke problemen die aanleiding kunnen geven voor overheidsinterventie, want vaak is die tussenkomst overbodig, ondoeltreffend en zelfs contraproductief. Een beetje meer vertrouwen en geloof in de mensen zou u sieren.

Uw regeerakkoord bevat ook weinig vernieuwende dingen. Net als vijf jaar geleden gaat het weer over de wachtlijsten voor personen met een handicap, de uitvoering van het Ruimtelijk Structuurplan Vlaanderen, het watervalsyndroom in het secundair onderwijs, de aantrekkelijke loopbaan voor leerkrachten, de missing links, de administratieve vereenvoudiging, het beschikbare risicokapitaal, de oplossing voor de knelpuntberoepen enzovoort. Het gaat over dezelfde kwesties met dezelfde partijen.

Het verbaast Lijst Dedecker ook dat dit regeerakkoord zo relatief weinig aandacht heeft voor het kloppende hart van de Vlaamse economie, namelijk de kleine en middelgrote ondernemer: de bakker, de slager, de aannemer, de cafébaas en de restauranthouder, die al jaren snakken naar zuurstof in plaats van de nek te worden omgedraaid met topzware lasten en een overvloed aan wetten, decreten en regeltjes, die het zelfstandig ondernemen in dit land net niet onmogelijk maken. Misschien heb ik erover gelezen, maar in deze regeringsverklaring lees ik alvast niets meer over het afschaffen van lokale pestbelastingen, zoals die op drijfkracht. Van een minister-president met een UNIZO-verleden hadden we alleszins meer verwacht.

OVERHEID

Mijnheer de minister-president, u hamert in uw regeerakkoord op het belang van een efficiënte en effectieve overheid, en terecht. U hebt het over het boeken van efficiëntiewinsten, een vernieuwend personeelsbeleid, administratieve vereenvoudiging enzovoort. Op zich zijn dat allemaal goede voornemens. Wat dat betreft, zult u in Lijst Dedecker een constructieve bondgenoot vinden. De vraag is echter wat de geloofwaardigheid ter zake is van uw regering. Dit was immers ook de belofte van uw vorige regering. Laten we eerlijk zijn, de balans ter zake is bijzonder mager. Wat de administratieve vereenvoudiging betreft, weet u net zo goed als ik dat er van die beloften weinig in huis is gekomen. De heer Mark Suykens, de directeur van de Vlaamse Vereniging van Steden en Gemeenten, trok in april nog aan de alarmbel in Het Nieuwsblad. Hij stelde: "Nooit eerder zijn er zo veel nieuwe regels gemaakt. Dit is pure waanzin." Zelfs uw toenmalig Vlaams minister van Binnenlands Bestuur, de heer Keulen, gaf in diezelfde krant het falen toe. Ik citeer opnieuw: "We hebben er de afgelopen jaren werk van willen maken, maar zijn er niet zo ver mee gekomen als we wilden." Nu belooft u diezelfde administratieve vereenvoudiging, opnieuw. U begrijpt wellicht ons scepticisme.

Het streven naar een efficiëntere overheid houdt ook in dat de instellingen zelf in vraag moeten worden gesteld. U hebt, zoals ik al eerder aanhaalde, een unieke kans gemist om de provincies als beleidsniveau af te schaffen, net op het moment dat vrijwel iedereen het erover eens is dat ze eigenlijk overbodig zijn geworden. De provincies kosten handen vol geld: jaarlijks meer dan 1 miljard euro. Een smak geld voor een overbodige instelling, zo lijkt me. U zou hiermee een jaarlijkse nettobesparing van 450 miljoen euro, dus bijna een half miljard euro, kunnen realiseren. Waarom hebt u dat niet gedaan? Waarom maakt u geen werk van de overheveling van de provinciale bevoegdheden naar het Vlaamse Gewest of naar de gemeenten?

Op geen enkel ander bestuursniveau in België is het aantal ambtenaren de voorbije jaren sterker gestegen dan in Vlaanderen. In het regeerakkoord staat de doelstelling geformuleerd het aantal Vlaamse ambtenaren niet meer te laten aangroeien. Blijkbaar heeft de minister-president niet de moed gehad de enige juiste doelstelling voorop te stellen, met name het ambtenarenkorps af te slanken zoals in het memorandum van Voka te lezen staat. Het Federaal Planbureau heeft al aangegeven dat alle andere landen het met veel minder ambtenaren doen. De kwaliteit van de openbare dienstverlening blijkt vergelijkbaar.

Het is dan ook dringend tijd in te grijpen. De vergrijzing biedt een unieke mogelijkheid om het aantal ambtenaren op een sociaal verantwoorde wijze te verminderen. Tussen 2008 en 2011 zal 20 percent van de Vlaamse ambtenaren met pensioen gaan. De minister-president laat hier, waarschijnlijk onder syndicale druk, een enorme kans liggen om het Vlaamse overheidsapparaat kostenefficiënter te maken en om op termijn honderden miljoenen euro te besparen.

WERK

Gezien de stijgende werkloosheid en de toenemende vergrijzing waarmee onze economie wordt geconfronteerd, is er dringend nood aan een activeringsbeleid dat erop is gericht meer mensen aan het werk te krijgen en aan het werk te houden. De LDD-fractie is het hier volmondig mee eens. Inherent aan een dergelijk beleid is het feit dat arbeid moet lonen. Logischerwijze houdt dit een drastische lastenvermindering op arbeid in. LDD stelt vast dat de Vlaamse Regering precies het tegenovergestelde doet.

De schuchtere aanzet om de lasten op arbeid door middel van de jobkorting te verlagen, wordt compleet tenietgedaan door de beslissing enkel nog aan de mensen met de laagste lonen 125 euro toe te kennen. Voor wie werkt en net iets meer dan het absolute minimuminkomen verdient, worden de belastingen met in totaal 585 miljoen euro verhoogd. Dit is uiteraard spek naar de bek van de heer Renders, topman van het ACW. Op 7 juli 2009 heeft hij in De Standaard het volgende verklaard: "De Vlaamse onderhandelaars hebben een zeer goed signaal gegeven door de jobkorting te reduceren." We nemen er akte van dat de werkende Vlaming zijn jobkorting wordt ontnomen. De minister-president bespaart op de kap van de werkende mens. Ik verwijs in dit verband naar de woorden die de heer Jambon van de N-VA op 24 maart 2009 heeft uitgesproken: "Nu de belastingen verhogen in een land met de hoogste belastingsdruk van heel Europa, zou een al te gemakzuchtige en onverantwoordelijke oplossing zijn. (...)Het zou getuigen van een ongehoord cynisme." Zo horen we het eens van een ander.

Mijnheer de minister-president, in het investeringsplan kondigt u massale investeringen in het openbaar vervoer aan. Laat mij u iets vertrouwelijks toefluisteren: openbaar vervoer levert zo goed als niets op, het kost alleen maar geld. En tussen haakjes, ook uw energie-'bedrijf' is geen echt bedrijf maar een subsidieloket.

Er is één onderdeel in het investeringsplan waarvoor ik de bijzondere aandacht vraag van zowel de regering als het parlement. De regering wil de administratieve procedures voor infrastructuurwerken versoepelen. Dat draagt in principe de goedkeuring van de LDD-fractie weg. Er is al genoeg immobilisme in dit land. Maar daarvoor wil de regering onderzoeken in welke mate ze voor onteigeningen in voortuintjes een "onmiddellijke grondinname" kan invoeren. Dit onderdeel van het regeerakkoord is absoluut verwerpelijk. Onmiddellijke grondinname door de overheid ondergraaft het eigendomsrecht op een fundamentele, bijna ongrondwettelijke wijze. Je moet maar een klein voortuintje bezitten. Maar meer nog is het principe gevaarlijk: het zet de deuren open naar nog meer ingrijpende en onverantwoorde aantastingen van de private eigendom. Dit is er echt over.

MOBILITEIT

Mijnheer de minister-president, LDD zal constructief meewerken aan het voornemen van uw regering om verder werk te maken van verkeersveiligheid en van de missing links. Ook investeringen in de binnenvaart en in de maritieme toegang dragen onze principiële goedkeuring weg. Helaas zwijgt u in alle talen over hoe belangrijk de investeringen zijn en welke investeringen prioritair zijn.

Bovendien stonden veel van deze projecten vijf jaar geleden ook al in het regeerakkoord. Na dertig jaar wordt nu "verder geijverd voor de realisatie van de IJzeren Rijn". Als dit een voorbeeld is van de daadkracht van onze bestuurders inzake dringende mobiliteitsbeslissingen, vrezen we dat de Oosterweelverbinding er tegen 2050 nog niet zal zijn.

Toen sp.a haar veto stelde tegen het BAM-tracé, vond de toenmalige fractieleider van de oppositie, de heer Jan Peumans, ik citeer: "zulke houding een regeringspartij onwaardig". Uw coalitie lijkt alvast verdeeld over de Lange Wapper, zoals ik maandag heb kunnen vaststellen in TerZake. Vraagt u trouwens ook uw N-VA-collega's eens wat ze precies met de noord-zuidverbinding in Limburg willen.

Mijnheer de minister-president, u moet eens aan de N-VA-ministers vragen wat ze precies met de Limburgse noord-zuidverbinding willen. U zult dan nog raar opkijken, en ik hoop dat de heer Peumans niet daarom naar de voorzittersstoel van dit parlement is verbannen.

Ik zal de minister-president een toelichting over de achtergrond van mijn vraag verschaffen: in Limburg is iedereen het voor de Limburgse noord-zuidverbinding eens over een bepaald tracé ter hoogte van Houthalen, behalve de heer Peumans en de N-VA. Ik neem daar akte van.

Wat in uw beleidsintenties inzake mobiliteit nogal opvalt, is de veelheid aan plannen en onderzoeken. De 'daadkracht' van deze regering moet dan ook als 'plankracht' worden begrepen. Inzake wegenonderhoud bengelen we al jaren aan de staart van Europa, en we verwachten niet dat de komende vijf jaar veel putten en bulten worden weggewerkt. We hebben immers vastgesteld wat er gebeurt met het zwartepuntenbeleid: Peeters-I ging ervoor zorgen dat die allemaal zouden worden weggewerkt, maar het budget van 550 miljoen euro was helaas op toen men aan de laatste 40 percent wou beginnen.

Vielen de rekeningen duurder uit dan voorzien of was 100 percent weer een van die vele overdreven beloftes? Wie zal het zeggen? Nu gaat u in uw regeerakkoord opnieuw een geactualiseerde lijst laten opstellen van zwarte punten. Na een wachtlijst voor kinderopvang en gehandicaptenzorg hebben weggebruikers nu ook hun wachtlijst voor zwarte punten.

Terwijl zowat 85 percent van alle personenvervoer plaatsvindt over de weg, gaat de prioriteit van Peeters II opnieuw naar het openbaar vervoer. Voor alle duidelijkheid, de LDD-fractie is niet gekant tegen het openbaar vervoer maar wel tegen eenzijdige en onrendabele investeringen waarvan ook dit regeerakkoord weer blijk geeft. Miljarden zuurverdiende belastingcenten van onze burger werden de voorbije jaren besteed aan bussen, belbussen en trams die niet zelden fungeerden als oversized taxi's met weinig of zelfs geen passagiers aan boord.

Zijn de files daardoor korter geworden? Neen. Het budget van de sp.a-zustervereniging De Lijn was nochtans de snelst groeiende post van de Vlaamse begroting, een post die in tien jaar tijd verdrievoudigde en vorig jaar al was opgelopen tot 943 miljoen euro of 210 miljoen euro meer dan in 2007. Wanneer de vertramming van Vlaanderen er komt, dan mag u er op zijn minst nog een onbescheiden 1,7 miljard euro aan toevoegen. De vertramming, ontsproten aan het romantische brein van een salonsocialist die te lang in Bokrijk heeft vertoefd, hoort niet thuis in het mobiliteitsluik maar veeleer in het toeristische luik van dit regeerakkoord.

Door de geldzucht van De Lijn is er nauwelijks budget voor de wegen. De weginfrastructuur wordt niet uitgebreid maar zelfs afgebouwd ten voordele van vrije busbanen. Ondanks alle geplande onderzoeken ligt de uitkomst van het beleid al duidelijk vast: het STOP-principe.

Het STOP-principe staat voor 'Saboteer te allen prijze de opmars van het privévervoer'. De werkende Vlaming ploetert maar voort en staat dag na dag in de file. Naar goede gewoonte krijgt hij de rekening gepresenteerd. In eerste instantie zal rekeningrijden enkel betrekking hebben op het vrachtvervoer, alsof de transportsector het in deze crisistijden nog niet moeilijk genoeg heeft.

Vlaanderen start ook een onderzoek naar de invoering van een tweede kilometerheffing, meer bepaald voor personenauto's. De auto is en blijft ondanks alle plannen het meest succesvolle vervoermiddel en vormt dus de echte basismobiliteit. Vandaag stelt de auto ons in staat om onze drukke agenda rond te krijgen. Iedere werkdag vormt immers een uitdaging om werk, gezin, recreatie en sociale activiteiten te combineren. De vooruitgang, de werkgelegenheid, het comfort dat de auto ons nu al jaren biedt, wordt door uw regering daarbij bewust genegeerd. Ondertussen ontbreekt elk spoor van een beleid om de files structureel op te lossen. Hoever kan de Vlaamse overheid gaan in het ontmoedigen van wat de bevolking daadwerkelijk wil?

De toekomst van de mobiliteit ligt niet in het openbaar vervoer, maar in schonere auto's, veilig, milieuvriendelijk, met elektrische motor of hybride.

Als we het over het openbaar vervoer hebben, hebben we het eigenlijk over het treinverkeer. Ikzelf kom met de trein van Limburg naar hier. Ik doe dat niet met de auto. Waar we wel een probleem mee hebben, zijn al die lege belbusjes, die trammetjes voor de kortere afstand. De auto is de meest fijnmazige manier om zich te verplaatsen. Als er problemen zijn met de auto op het vlak van milieu en verkeersveiligheid - en ik ontken dat niet -, dan moet u die direct aanpakken. Voor de files denken we dan bijvoorbeeld aan het durven uitbreiden van de weginfrastructuur, aan verkeersmanagementsystemen. Waarom komen die er niet? Dat kost natuurlijk geld, in tegenstelling tot flitspalen. We zijn ook van plan verder te gaan op het vlak van de vergroening van de auto.

Er is echter een duidelijke keuze, namelijk ofwel voor het individuele personenvervoer - fijnmazig, comfortabel, snel beschikbaar - en worden de problemen direct aangepakt, ofwel voor het openbaar vervoer. Met uitzondering van de trein is dat niet onze keuze.

De regering moet begrijpen dat er een grote tegenstelling bestaat tussen enerzijds haar anti-autobeleid en anderzijds haar wens om van de automobielsector een speerpuntsector te maken, zowel naar industriële verankering als ecotechnologische innovatie.

Op het vlak van mobiliteit moet u echt de platgetreden paden durven te verlaten en veel meer ambitie tonen. Durf te investeren in de groene autotechnologie, durf te investeren in ondergronds pijpleidingentransport. Niet plannen, maar gewoon doen.

ZORG

Mijnheer de minister-president, een van de CD&V-beloften naar aanleiding van de verkiezingen in 2004 was dat de lange wachtlijsten in de gehandicaptenzorg zouden verdwijnen. Een legislatuur later is het aantal dringende zorgvragen op een wachtlijst bijna verdubbeld, van 5600 in 2004 naar 10.500 eind 2008. De wachtlijsten zijn vandaag langer dan ooit. Uiteraard zijn er inspanningen gebeurd, maar te weinig.

De LDD-fractie had dan ook gehoopt en verwacht dat u van het wegwerken van de wachtlijsten deze keer wel een echte prioriteit zou maken. LDD is hierin een trouwe bondgenoot. Voor ons wordt de beschaving van een land afgemeten aan de zorg voor de allerzwaksten. In het regeerakkoord neemt u geen enkel realistisch budgettair engagement en na het gebrek aan daadkracht van de vorige legislatuur, hoop ik dat u begrijpt dat ik niet langer geloof hecht aan goede voornemens. Trouwens, op de regionale Limburgse televisie heeft de kersverse minister van Welzijn Vandeurzen al aangegeven dat het niet voor de komende vijf jaar zal zijn. Dat is een slag in het gezicht van de 10.500 gehandicapten en van hun ouders die vaak hun job moeten opgeven om hun kind te verzorgen en zich bang afvragen wat er met hun kind gebeurt na hun dood.

Zoals de collega's van Groen! en Vlaams Belang al aangaven: de budgetten zijn gekend. Een falend beleid ter zake is dan ook volstrekt onaanvaardbaar. Het huidige systeem, met zijn lange wachtlijsten, is een welvarende regio als Vlaanderen onwaardig. Extra geboortegeld of een hospitalisatieverzekering zijn zeker aardig. Het is nu niet meteen datgene waarop Vlaamse werknemers en bedrijven zitten te wachten in de crisis. Doe nu echter eens eerst de dingen goed waarvoor u nu al verantwoordelijk bent. Lijst Dedecker wil geen wachtlijsten voor gehandicapten meer. Zet daarop in. En als u toch wilt doorgaan met die kinderbijslag, dan wilt u misschien een stuitende discriminatie opheffen: kinderen die de pech hebben dat hun ouders zelfstandigen zijn, krijgen minder kinderbijslag. Ik geef het u maar mee.

ONDERWIJS

Mijnheer de minister-president, het belang van degelijk onderwijs en wetenschappelijk onderzoek voor het individu en voor de samenleving staan buiten kijf. Ook hier zult u in LDD een constructieve oppositiepartij vinden. We juichen dan ook toe dat uw regering de onderwijsregulering terecht eenvoudiger en transparanter wil maken. Schooldirecties klagen immers steen en been over de overregulering in hun sector.

Tegelijkertijd, en in strijd met uw doelstelling, worden in het regeerakkoord al meteen drie nieuwe decreten aangekondigd. Bovendien wordt nergens aangegeven hoe de betuttelingsdrift van de vorige Vlaamse Regering zal worden ingeperkt. LDD denkt in dit verband onder meer aan de maximumfactuur, die tot de schrapping van talrijke aangename en leerrijke nevenschoolse activiteiten heeft geleid.

Het ontbreekt de Vlaamse Regering blijkbaar ook aan ambitie op het institutionele vlak. De Vlaamse Regering durft het debat over een twintigste-eeuwse invulling van het onderwijspluralisme niet te voeren en blijft in negentiende-eeuwse tegenstellingen, zoals die tussen het vrij onderwijs en het overheidsonderwijs, steken.

Daarnaast leidt de aanpak van op leerlingen gerichte kenmerken tot een steeds grotere ongelijkheid in de financiering van scholen. In het regeerakkoord staat dat het financieringssysteem zal worden geëvalueerd. Nergens staat te lezen in welke richting dit zal gebeuren. Dit mogen we van een regeerakkoord nochtans verwachten. Hetzelfde geldt trouwens voor de vaak mensonwaardige inschrijvingsproblematiek.

LDD vraagt zich vooral af of het onderwijsbeleid van de Vlaamse Regering voldoende kwaliteitswaarborgen biedt. Een verhoging van de budgetten van het hoger onderwijs met tien percent volstaat immers niet. De kwaliteitsverlaging is het gevolg van de door de vorige minister van Onderwijs ingestelde outputfinanciering, van het massaonderwijs in bepaalde bacheloropleidingen, van de povere loopbaanvooruitzichten van jonge docenten en van de gebrekkige kwaliteit van de opleidingen in het buitenland waaraan onze Vlaamse jongeren participeren.

SAMENSTELLING VAN DE REGERING

Ik heb vorige maandag al opgemerkt dat twee ministers niet zijn verkozen. Vanuit democratisch oogpunt blijf ik dit inopportuun vinden. De mensen vragen zich af waar de Vlaamse verkiezingen eigenlijk voor dienen. Wie in Vlaanderen een bestuursverantwoordelijkheid ambieert, moet het lef hebben de kiezer om een mandaat te vragen. Beide ministers zijn uit belangenorganisaties afkomstig. Nu moeten ze plots het algemeen belang dienen. De heer Vanvelthoven twijfelt hier ook aan. Het draagt niet bij tot de geloofwaardigheid van deze regeringsploeg. Het gaat ons om het principe en niet om de personen, die stuk voor stuk capabel zijn of kunnen zijn.

Ik wil toch een opmerking maken aan het adres van minister Muyters. Sport ligt LDD na aan het hart. Het is voor onze fractie dan ook een zure ervaring in het VRT-journaal te moeten vernemen dat hij zijn bevoegdheid voor sport als ontspanning beschouwt.

De heer De Wever, die ondertussen is vertrokken, heeft zich in de media laten ontvallen dat hij enkel toppers naar deze regering stuurt. Hij kiest voor de sterkste mensen en niet voor de mensen die toevallig veel stemmen halen - zelfkennis is het begin van alle wijsheid. De kiezer heeft natuurlijk wel op de heer De Wever en niet op minister Muyters gestemd. Als de slimste mens van Vlaanderen al niet goed genoeg is om een ministerambt op te nemen, vraag ik me af wie dat wel is. Het beste Vlaamse parlementslid is het ook al niet. Eerlijk gezegd, vind ik de uitspraken van de heer De Wever wat minachtend ten overstaan van de kiezer en van zijn eigen politiek personeel. Huist er in de N-VA-fractie dan werkelijk geen enkele andere ministerabele kandidaat; of durft geen enkel ander N-VA-politicus de kastanjes uit het vuur te halen en besparingen door te voeren?

Mevrouw Gennez, die ondertussen ook is vertrokken, bakt het nog bruiner. Bij haar is er blijkbaar maar een criterium, met name de onderwerping aan de partijvoorzitter. Haar fractie moet nochtans voldoende bekwame volksvertegenwoordigers bevatten om een ministerambt in te vullen. LDD is het vaak niet eens met de betuttelende aanpak van de sp.a. Wij geven echter de voorkeur aan een verkozen minister met een slecht karakter dan aan een onverkozen minister waar mevrouw Gennez goed mee opschiet. (Applaus bij LDD)

Ik richt me specifiek tot de leden van de N-VA- en de sp.a-fracties. Omwille van inhoudelijke verschillen in de visie op mens en op samenleving zal LDD straks tegen het regeerakkoord stemmen. Jullie partijcongressen hebben dit regeerakkoord goedgekeurd. Ik roep jullie evenwel op om straks niet tegen het regeerakkoord, maar tegen deze regering te stemmen. Het feit dat jullie partijbesturen ministers van buiten het Vlaams Parlement in de Vlaamse Regering droppen, getuigt immers van een diep gebrek aan respect voor jullie politiek engagement en van een misprijzen voor jullie kunnen. Jullie hoeven dit niet te pikken. Uit respect voor de Vlaamse kiezer en uit zelfrespect mogen jullie dit niet pikken.

SLOT

Tot slot, mijnheer de minister-president, wil ik besluiten dat dit regeerakkoord het beeld schetst van een Vlaamse overheid die haar burgers van de wieg tot het graf betuttelt, een overheid die meent dat ze beter weet wat goed is voor haar burgers, een overheid die het eigendomsrecht met voeten treedt en een onmiddellijke grondinname kan doorvoeren. Dat is oude politiek, een regelrechte planeconomie met een werkgelegenheidsplan, een investeringsplan, een zorgplan, een innovatiepact, een speerpuntbeleid, een diversiteitsplan, streekpacten, masterplannen, actieplannen, steunpunten, fondsen enzovoort. Dit is geen warme samenleving. Dit is een arme volksrepubliek met een overheid die zich met alle aspecten van het maatschappelijke leven bemoeit.

Mijnheer de minister-president, onder het mom van de crisis hebben de vakbonden u aangemaand om het voorzichtig aan te doen. Toch is de crisis precies een opportuniteit om het roer echt om te gooien: een echte afslanking van overbodige overheidsdiensten, een innovatief mobiliteitsbeleid in dienst van de burger en niet van De Lijn, meer koopkracht voor de werkende Vlaming, een drastische vermindering van regelgeving en administratieve lasten. Als de Georges Clooney van de Vlaamse politiek bent u wellicht 'beautiful', maar zeker niet 'bold'.

Mijnheer de voorzitter, geachte ministers, geachte collega's, dit regeerakkoord weerspiegelt niet de liberale maatschappij- en toekomstvisie van Lijst Dedecker. Wij willen een open, ondernemend, optimistisch Vlaanderen waarin mensen vrij zijn en individuele creativiteit alle kansen krijgt. Lijst Dedecker zal dan ook tegen dit regeerakkoord stemmen.

(Applaus bij Lijst Dedecker)