Om de vijf jaar steekt het zijn kop op: de Tobin taks, een heffing op internationale financiële transacties om 'speculatie' tegen te gaan en geld in het laatje te brengen voor de derde wereld.
Politieke leiders als de Franse president Sarkozy, de Duitse kanselier Merkel en de Britse premier Brown wilden het idee onderzoeken. De Tobin taks, de natte droom van anti-globalisten, leek op steun te kunnen rekenen, maar de VS schoten het uiteindelijk af.
Vandaag staat in de commissie Economische en Monetaire Aangelegenheden van het Europees Parlement een hoorzitting over belastingen op kapitaaltransacties geagendeerd. Sommigen pleiten nu voor een Europese "alleingang".
Derk Jan Eppink, Europees Parlementslid LDD: "De Tobin taks is een slecht idee. Het is onpraktisch en onwenselijk. De grootste tegenstander is trouwens professor James Tobin naar wie de belasting werd vernoemd. Het is niet zozeer de hoogte van de heffing, maar vooral de administratieve kosten van de inning die zo hoog zijn dat een taks op kapitaaltransacties verstorend werkt, zeker in groeiende financiële markten."
Zondagse preek
Het doel van de Tobin taks is het tegengaan van 'speculatie'.
Eppink: "Dat klinkt verheffend, maar wat is de definitie van speculatie? Misschien is short selling speculatief, maar het is ook een handeling om zich in te dekken tegen volatiele markten.
"Wie risico neemt, speculeert al. Risico-kapitaal is per definitie speculatief, zij het in meer of mindere mate. Waar ligt de grens? Zijn opties speculatiever dan aandelen? Is valuta handel speculatiever dan beleggingen in groeisectoren? Speculeren hefboomfondsen, terwijl private equity firma's dat niet doen? Niemand kan het zeggen."
Gelukkig is de moraal van het Tobin verhaal zoals een zondagse preek. Interessant, maar wat doen we maandag?
"Ook bij voorgaande gelegenheden kondigden leidende politici een onderzoek aan, om vervolgens niets te doen. Het best doen ze nu opnieuw niets," besluit Derk Jan Eppink.
