Persberichten
Tienpuntenplan moet mobiliteit in Brussel herstellen
LDD Brussel heeft een plan gepresenteerd om zowel de inwoners van Brussel als haar bezoekers, handelaars en pendelaars op een comfortabele en efficiënte manier te laten circuleren in de stad.
De tien punten zweren een aantal dogma's af en stellen een aantal ingrijpende structuurplannen voor.
LDD stelt vast dat het huidige beleid in Brussel gebaseerd lijkt op immobiliteit. Daarom moet er worden gebroken met de politiek uit het verleden.
Mobiliteit is zowel sociaal als economisch van het grootste belang voor het overleven van een moderne stad, met een belangrijke landelijke en Europese roeping.
Het dogma van het openbaar vervoer versus de auto
Het eerste vooroordeel waarmee LDD afrekent is het dictaat van het openbaar vervoer. Individueel mobiliteit is een basisbehoefte, en zelfs een basisvrijheid van de stedeling, die ook door de overheid moet worden gerespecteerd.
Daarbij speelt de auto een hoofdrol, en de rol van die wagen moet worden geherwaardeerd. Gemeenschappelijk vervoer is ook geen monopolie van de overheid.
Een plan van buiten naar binnen Brussel
Het vervoersplan van Brussel vraagt ook een globale aanpak, die begint bij de centrale rol die Brussel speelt in de economische vierhoek tussen Gent, Antwerpen, Leuven en Nijvel.
De Ring rond Brussel is het eerste aanknopingspunt, een Ring die moet worden ontlast door transferia, en waarvan de capaciteit hoger moet, ook door systemen van verkeersbegeleiding.
Het gemeenschappelijke vervoer van en naar, maar vooral rond Brussel is de logische 2de stap, met het Gewestelijk Expres Net GEN/RER. Het organiseren van betere mobiliteit binnen het Brussels gewest is de afsluiter, met meer laterale verbindingen, meer metro, en handige bussen of collectivo's.
Een plan voor alle Brusselaars
Deze ingrijpende plannen worden zowel uit het standpunt van de Brusselaars zelf bekeken, als dat van de ‘gebruikers' van de stad, die Brussel niet kan missen, als bruisend internationaal centrum.
Daarbij moeten de zwakkere weggebruikers, de fietsers en de voetgangers ook met gezond verstand worden benaderd.
Daarom pleit LDD voor de onmiddellijke sluiting van de ‘Dodengang voor de fietsers' in de Wetstraat, moet het netwerk van de metro worden uitgebreid, en de veiligheid in de metro worden verhoogd, en moet de rangorde van de wegen inspelen op de maatschappelijke functies die het gezicht van de wijken moeten bepalen.
Opvallen alleen is niet genoeg
LDD Brussel rekent ook af met het zuivere ‘visibiliteitsbeleid' van de huidige minister van mobiliteit Pascal Smet (sp.a) die er voor gezorgd heeft dat we alles ‘zien' wat hij doet. Maar tegelijk zijn de objectieve resultaten van zijn beleid zeer bedroevend voor de Brusselaar, en voor wie Brussel bezoekt.
Van het eerste vervoerplan voor Brussel, IRIS 1 (1998-2005) werd zo goed als niets uitgevoerd. Na een poging tot update van het eerste plan (2005-2015), werd uiteindelijk een tweede vervoerplan, IRIS 2 (2015-2020) op de rails gezet.
Maar het blijft een opsomming van streefdoelen, bedoelingen en voornemens waarbij de middelen om de vooropgestelde doelstellingen te bereiken, zowel financieel als in mensen en bevoegdheden, nauwelijks of helemaal niet aan bod komen.
Eén stad, natuurlijk
Tot slot breekt LDD Brussel weeral een lans voor het samenbrengen van de gemeentelijke bevoegdheden voor mobiliteit, verkeer en ruimtelijke ordening in één hand, die van het Hoofdstedelijke gewest.
In het debat van de mobiliteit is de noodzaak aan coördinatie van de grootstedelijke behoeften en middelen zo evident, dat er alleen moet gewezen worden op de huidige verspillingen, de inefficiëntie van het versnipperd beleid en de ergernis die dat zowel bij bewoners als handelaars en bedrijven dagelijks opwekt.
Mobiliteit Met Gezond Verstand in Brussel - 10 Punten Voor Een Betere Mobiliteit
