Persberichten

'The show must go on' zullen Bart De Wever en Jo Vandeurzen gedacht hebben, wanneer ze vrijdag opnieuw waarborgen eisten voor een diepgaande staatshervorming, net als 5 maanden geleden toen ze aan hun rooms-blauw avontuur begonnen. CD&V en N-VA hebben woensdag hun gezicht willen redden met de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde in gang te steken. Nu proberen ze dat nog eens, door te doen alsof er geen regering komt zonder staatshervorming. Terwijl iedereen weet dat de stellingen muurvast zitten, en dat er uiteindelijk maar één oplossing overblijft: nieuwe verkiezingen, en dan een volwassen gesprek onder de taalgemeenschappen over de toekomst van dit land.

Alle andere scenario's zijn verliesscenario's voor de Vlamingen. Formateur Leterme (CD&V) mag dan wel in het zadel blijven, maar de Franstaligen hebben van zijn formatiepaard een ezel gemaakt. Via een verkapte staatsgreep van het Hof van Laken, hoe kan het anders, is Leterme alle communautaire dossiers kwijt. En de voorzitters van Kamer en Senaat, zullen de 'cohesie' tussen de gemeenschappen verbeteren! Het lijkt wel Statler en Waldorf in de Koninklijke muppetloge.

Voor wie er nog aan twijfelt: CD&V, N-VA en Open VLD kunnen alleen in een regering stappen, als ze  hun eisen over een staatshervorming inslikken. En tegen 2009, want dan zijn er verkiezingen, krijgen ze hoogstens enkele 'borrelnootjes' toegestopt. Zoals Madame 'non', Milquet het tot in der treure herhaalt: er is geen enkele afspraak om Vlaanderen nieuwe bevoegdheden te geven, de gezondheidszorg niet, het werk niet, de economie niet, en zeker geen fiscale autonomie. Want de controle over de portemonnee zullen de Franstaligen nooit lossen. Hoe kan je anders de Vlaamse transfers naar Wallonië blijven beschermen?

Lijst Dedecker krijgt medelijden met het heroïsche toneelstuk dat CD&V en vooral N-VA voor hun kiezers aan het opvoeren zijn. Uiteindelijk zullen ze het Franstalige monsterscenario mee helpen realiseren. Daarom vraagt LDD aan de koning om hen uit hun lijden te verlossen, met de enige beslissing voor te stellen die zich na 5 maanden opdringt: nieuwe verkiezingen. Als de Vlamingen zich dan weer even duidelijk uitspreken voor meer autonomie voor Vlaanderen, dan moeten hun verkozen politici dat programma uitvoeren. Niet meer, niet minder. Met België als het kan, zonder België als het moet.