Share/Save/BookmarkStuur naar een vriendAfdrukken

Opinies

SCHERPGESTELD - Kopzorgen en hoofdpijn om 'een doekje'

01/09/2009 23:00 - Opinie - Inburgering - Onderwijs

In "Scherpgesteld" neemt Mathias Danneels deze de hoofddoek onder de loep en stelt zich vragen bij de acties van BOEH! (Baas over eigen hoofd!)

"Deze inmiddels op rust gestelde kwebbelende theemutsen hebben niet in de gaten hebben dat ze zich voor de kar van een niet ongevaarlijke restauratie van de middeleeuwen laten spannen."

Het stond in de sterren boven Vlaanderen en de halve maan boven Antwerpen geschreven dat de eerste schooldag van start zou gaan met luidruchtig en bij momenten grimmig protest tegen het hoofddoekenverbod.

Wie de beelden op de stoep voor het Antwerpse Koninklijke Atheneum heeft gezien of de Sinjoor die zich van het kabaal ter plekke wenste te vergewissen, zal zich een beetje onbehaaglijk hebben gevoeld. Want: er komen andere tijden.

Het Antwerpse Koninklijke Atheneum was decennialang een kweekvijver van de Vlaamsgezinde vrijzinnigheid en artistieke avant-garde: de dichter Paul van Ostaijen, de schrijver Willem Elsschot, de schilder Floris en zijn broer de beeldhouwer Oscar Jespers;  we beperken ons tot deze grote vier om de roemruchte jaren van deze onderwijsinstelling in even in herinnering te brengen.

Want het is toch merkwaardig dat uitgerekend deze plek het toneel van een bitse strijd omtrent een religieus en bovendien islamitisch symbool is geworden.

Directrice Karin Heremans kan nochtans niet worden aangewreven de meest uiteenlopende nieuwkomers de voorbije jaren de hand van het ontvangende land niet te hebben gereikt. Heremans, die deel uitmaakt van het netwerk rond de socialistische Antwerpse burgemeester Patrick Janssens, profileerde ''haar'' Atheneum als een brede school waar multicultureel denken en opvoeden hoog in het vaandel werd gehesen. Meisjes die de hoofddoek ook in de klas en op de speelplaats wensten te blijven dragen, werd geen strobreed in de weg gelegd.

Toen de stad Antwerpen de hoofddoek voor loketfuncties in openbare dienst verbood, bleef Heremans op haar progressieve, verdraagzame lijn zitten.

Maar het tij keerde. Heremans kreeg niet alleen het gevoel, ze ving ook duidelijke signalen op dat van haar tolerante open geest manifest misbruik werd gemaakt. Dat de individuele vrijheid van meisjes die helemaal geen hoofddoek of wat dan ook voor religieus-sociaal-cultureel stuk textiel aan hun lijf wilden, onder druk kwam te staan. Dat meisjes onder groepsdwang werden gemaand toch maar een hoofddoek om te doen.

Of: krek het omgekeerde van wat Heremans en haar team met hun pedagogisch project voor ogen stond. 

In de aanloop naar de verkiezingen van 7 juni 2009 nam ik voor LDD in het atheneum van van Ostaijen,  Elsschot en de broers Jespers deel aan een politiek debat. Meteen probeerde een volle zaal vol ruim bemeten lichaamsbedekkende hoofddoeken het debat exclusief en confronterend in de richting van de hoofddoek, de godsdienstvrijheid en de vrijheid 'tout court' te doen kantelen.

Het kostte me de grootste moeite om in een wat opgefokte, gepolariseerde sfeer uiteen te zetten waarom Lijst Dedecker de moslimmeiden die gèèn boodschap aan de islam meer willen hebben, te vuur en te zwaard zal blijven steunen en nooit zal toelaten dat in Vlaanderen jonge vrouwen verplicht worden een kruis te dragen dat ze niet willen dragen.

Want: de hoofddoek is al langer geen louter religieus teken of vrijwillige, devote keuze meer. Veel meer jonge vrouwen dan we denken dragen de hoofddoek om van het gezeur thuis af te zijn. Van de vulgaire opmerkingen van broers en andere mannen die een vrouw zonder hoofddoek - helaas zonder tegenspraak onzentweegs - voor hoer durven uit te kreten.

Meer nog is het vreemd te moeten vaststellen dat de actiegroep 'BOEH!' - Baas Over Eigen Hoofd - in de rug wordt gesteund door witte progressieve tantes bouwjaar 1968 die hun hele puberteit en - als ze 't al geworden zijn - volwassen jaren lang tegen de morele en seksuele dwingelandij van roomse paters en nonnen hebben gevochten, die baas in eigen buik wilden zijn en zelfs de beha een belemmering van de vrijheid der wiegende borsten vonden.

Dat deze inmiddels op rust gestelde kwebbelende theemutsen niet in de gaten hebben dat ze zich voor de kar van een niet ongevaarlijke restauratie van de middeleeuwen laten spannen, beseffen gelukkig steeds meer verlichte Vlamingen.

Het verontrust ook KA-directrice mevrouw Karin Heremans dat de hoofddoek door een groeiende groep draagsters ervan, veel meer wordt toegedicht dan een religieus symbool kaliber kruisje of keppeltje.

De hoofddoek en de ruimer zittende varianten ervan lijken steeds vaker te willen zeggen: hoewel hier geboren en getogen, hebben wij er voor gekozen met de rug naar Vlaanderen te leven. Zelfs binnen de muren van het neutrale gemeenschapsonderwijs, eisen wij het recht op letter en geest van de Koran en alles wat daar socio-cultureel - en te vrezen valt ook politiek - omheen zit voor waar en enige echte waarheid te blijven aanbidden.

Vlaanderen maakt zich niet alleen kopzorgen, Vlaanderen krijgt stilaan hoofdpijn van de manifeste en hooghartige onwil van een groep jonge moslimzusters, broeders en hun geestelijke leiders, een groep die minder dan ooit wil aanvaarden dat de vrijheid om te worden wie je bent, ook het ondeelbare recht van elke vrouw is.

In plaats van zich in de vergeelde pagina's van de Koran of imam-tirades te verliezen, lijkt het ons nuttiger dat de 'BOEH'-dames zich tijdens het nieuwe schooljaar eens verdiepen in het verontrustende rapport dat Kind en Gezin bij de eerste schooldag heeft neergelegd. Meer dan één op de vijf kleuters in Vlaanderen spreekt thuis geen Nederlands. In Antwerpen brabbelt, kraait of spreekt 54,9 procent van de driejarigen geen woord in de taal van de dichter van Ostaijen of de Antwerpse reus Elsschot. 

In combinatie met volgmigratie, gezinshereniging,  (schijn)huwelijken en maatschappelijk isolement, tikt deze tijdbom onder een passende opleiding, emanciperende integratie, harmonieuze samenleving, gedeelde cultuur en toekomstgewapende economie verder.

Zonder 'BOEH'-geroep.

Ongehoord.

© Mathias Danneels - 2 september 2009