Share/Save/BookmarkStuur naar een vriendAfdrukken

Verschenen

Recht op herhaling (De Standaard, 18/10/2011)

Ook het gevoel dat u vaak hetzelfde op televisie ziet? Wel, uw buik krijgt gelijk. Bijna de helft van de televisie-uitzendingen van de VRT zijn herhalingen. Dat blijkt uit een antwoord van de Vlaamse minister van Media Ingrid Lieten (SP.A) op een schriftelijke vraag van Jurgen Verstrepen. De LDD-politicus grijpt het volume herhalingen op de VRT nu aan om het bestaansrecht ter discussie te stellen van het derde net dat de openbare omroep in 2012 krijgt.

Waarop ik mij de vraag stel: wat met het bestaansrecht van de herhaling? Een dag telt te veel uren voor de zenders. Of toch voor hun beperkte budgetten. Herhalingen zijn dan onmisbare, goedkope stoplappen.

Een nieuw programma is ook niet per definitie beter dan een gouwe ouwe. Live haalt het ook niet altijd op grijsgedraaid. Ik denk: liever op Eén nog maar eens een heruitzending van Baantjer dan de Herfstbeelden, de steevast doods ogende panoramisch bewegende livebeelden uit nog doodsere vakantieoorden. Nee, dan graag een herhaling van Baantjer.

Voor wie nog niet kan genieten van de voordelen van uitgesteld kijken, is de echo van een programma bovendien een reddingsboei. Neem nu Dagelijkse kost. Van de eerste uitzending krijgen analoge kijkers honger. Tijdens de heruitzending kunnen ze het gerecht verknoeien.

En dat zesjarigen vandaag naar dezelfde aflevering van Samson en Gert kijken als hun ouders vroeger, daar kun je toch niet over zeuren? De herhaling dicht op zijn bescheiden manier de generatiekloof.

Nog niet overtuigd? Twee letters en twee woorden: F.C. De kampioenen. De kampioen onder de heruitzendingen op de VRT is het vertrouwde lichtbaken in de lichtbak voor heel jong en heel oud. Ik zou de kinderen die familiefeesten opluisteren met imitaties van DDT en Boma niet te eten willen geven. Herhaling baart nu eenmaal kunst.