Persberichten

Onze voorzitter schreef een open brief aan Koning Albert naar aanleiding van de koninklijke discriminatie van Lijst Dedecker. De open brief verscheen in De Standaard en integraal in De Morgen.  

Open brief aan koning Albert II

Sire,

Het heeft geen haar gescheeld of ik had u getutoyeerd, omdat het beter bekt en pent. Maar als verkozene des volks en dus per definitie een proletarisch plebejer hou ik mij, onderdanig als ik ben, aan de adellijke aanspreekvormen. Noblesse oblige. Via de media heb ik vernomen dat U, in Uw hoedanigheid van staatshoofd, de voorzitters van de zogenaamde 'democratische' politieke partijen op het matje zou roepen om uit de impasse van de regeringsvorming te geraken. Om de semantische discussie over het begrip 'democratische partij' te vermijden vraag ik U - voor zover een nederige onderdaan dat mag - per kerende te melden waarom U onze partij Lijst Dedecker niet hebt uitgenodigd. Lijst Dedecker is niet meer of minder 'democratisch' dan de andere Vlaamse partijen. Net zoals die andere partijen vragen wij een verregaande staatshervorming om de welvaart van Uw onderdanen te waarborgen, net zoals de andere Vlaamse partijen die dat tot tweemaal toe hebben gezworen in hun regeringsverklaring. Lijst Dedecker vraagt het wel 'onverwijld', omdat wij niet meer geloven in de beloftecultuur van een politieke nomenklatoera die de Vlaamse ontvoogding al 170 jaar aan het lijntje houdt.

Wij hebben nu vijf rechtstreeks verkozen leden in de Kamer van Volksvertegenwoordigers en, of U dat leuk vindt of niet, de opiniepeilingen geven Lijst Dedecker vandaag een score van 10 procent en een kiespotentieel van 27 procent. Niet dat ikzelf geloof in opiniepeilingen, behalve als ze goed zijn, maar ze bewijzen toch dat er een nieuwe wind waait over het Vlaamse politieke landschap. Dat de gunstige prognoses de gevestigde waarden wat angst inboezemen, of die hooggeachte heren nu uit Ieper komen of Van Ypersele heten, kan ik goed begrijpen. Katholieke charismatische raadgevers hebben altijd meer last gehad van hun belangen dan van hun principes. De principes zijn er voor de grote momenten: Pasen en Kerstmis. Maar de belangen gaan altijd voor, en als die tot excessen of discriminaties leiden, staat voor hen de biecht nog klaar om vals berouw te tonen.

Wij huldigen het principe, Sire, dat een republiek bij een democratie past als een kalkoen bij Kerstmis. Omdat politieke macht niet meer erfelijk is zoals in de middeleeuwen, maar toebehoort aan de verkozenen des volks. Toen ik de eerste keer bij U op theevisite kwam - ergens half juni - vroeg u mij of ik uw job wou afschaffen? Ik heb dat toen eerlijk toegegeven. Ik behoor immers niet tot het soort politici die in het parlement de Vlaamse leeuw zingen en zich achteraf ten paleize komen verontschuldigen voor de geluidsoverlast. Alhoewel ik toen, eerder uit hoofse beleefdheid dan uit overtuiging, ook gezegd heb dat U Uw loopbaan vrij zou mogen beëindigen als protocollair monarch. De bevolking heeft soms nood aan een pseudomoreel gezag en bovendien zijn de romantiek van de koekendozen en het gesubsidieerde volkstheater van prinsjes en prinsesjes een dankbare inspiratiebron voor de pulpjournalistiek. Wie ben ik om die inspiratiebron droog te leggen? Hun gedrag is telkens een ganzenpas in de richting van het einde van de monarchie.

Sire, il n'y a plus de Belges. Het is tijd dat Uw entourage U in Uw edele oor fluistert dat Vlamingen en Walen wel in hetzelfde huis wonen, maar elk op een aparte verdieping. Bovendien is de trap tussen beide etages nog behoorlijk stuk. Als U wilt dat er ernstige treden worden hersteld, dan raad ik U aan te luisteren naar álle democratische verkozenen des volks en niet selectief en discriminerend alleen Uw licht op te steken bij de politieke partijen die Uw belangen het best behartigen en U altijd naar de mond praten. Ik voel me heus niet gebelgd (what's in a name) voor het missen van een colloque singulier in Uw paleis. Het stoort mij wel dat U meer dan een derde van de Vlaamse kiezers uitsluit en verhindert om hun politieke wensen en eisen kenbaar te maken. Een cordonnetje min of meer behoort blijkbaar tot de geplogenheden van de zelfbescherming.

Ik neem de vrijheid, Sire, te besluiten dat dit een denigrerende houding is tegenover Uw Vlaamse volk van iemand die beweert au-dessus de la mêlée te staan. Als u toch zo verontrust bent over de mening van uw onderdanen, Sire, dan raad ik U aan mijn advies te volgen en verkiezingen te laten uitschrijven. Zo kent U de ongezouten mening van allen. Bij tegenvallende resultaten kunt U nog steeds politiek asiel aanvragen in Vlaanderen. Dit land is ontstaan met een opera en zou wel eens kunnen eindigen in een operette.

In de hoop dat wij U niet hebben opgehouden voor een rustgevende vakantie in het zuiderse Frankrijk, verblijven wij, in naam van de Vlaamse plebejers van LDD.

Met de meeste hoogachting, en sans rancune,

Jean-Marie Dedecker, voorzitter van de Lijst Dedecker en volksvertegenwoordiger