Share/Save/BookmarkStuur naar een vriendAfdrukken

Persberichten

Ook begrotingscontrole zet Vlaamse begroting niet op het juiste spoor

17/04/2012 17:22 - Persbericht

Deze middag heeft Vlaams minister van Begroting Muyters de eerste begrotingscontrole voor 2012 in meer detail toegelicht. Er zijn enkele goede ingrepen, zoals de besparingen op het overheidsapparaat en de aanpassing van de TBS-regeling, maar deze zijn ruim onvoldoende om de Vlaamse begroting structureel te saneren. De Vlaamse regering grijpt integendeel ook nu weer naar eenmalige maatregelen (460 mio euro) en zelfs een belastingverhoging (verdeelrechten). Bovendien stelt Lode Vereeck vast dat de Vlaamse regering onvoldoende middelen inzet voor de kerntaken door een gebrek aan fundamentele beleidskeuzes. Verder bevat de Vlaamse begroting geen enkele provisie  voor de dreigende factuur voor de ambtenarenpensioenen en de usurperende bevoegdheden. Deze begrotingscontrole zet de Vlaamse begroting dan ook niet op het juiste spoor.

Lode Vereeck: "De Vlaamse regering moest met deze begrotingscontrole in totaal een gat van 540 mio euro dichten. 288 mio werd gevonden via meevallers (174,5 mio euro) en 113 mio euro door het aanwenden van buffers. Van de resterende 256 mio euro aan begrotingsmaatregelen is 60 mio euro eenmalig (successierechten) of een verschuiving naar volgend jaar (kindpremie). Bovendien is de verhoging van de verdeelrechten van 1% naar 2% (30 mio euro) een onaanvaardbare belastingverhoging. Er zijn wel een aantal goede structurele maatregelen, zoals de besparingen op het overheidsapparaat en de aanpassing van de TBS-regeling, maar het gaat in totaal slechts om 137 mio euro. Dat is ruim onvoldoende als je weet dat de regering in 2012 voor 460 mio euro aan eenmalige maatregelen in de begroting heeft opgenomen (successierechten, KBC, verkoop gronden aan Aquafin, enz.)."

 

Net zoals in 2010 en 2011 schuift de Vlaamse regering de inspanning door naar de komende jaren. Nochtans is het net dit beleid dat mee aan de basis ligt van de huidige begrotingsproblemen, zoals ook de SERV heeft gesteld. In 2010 en 2011 werden in totaal voor 906 mio euro eenmalige maatregelen gebruikt voor het financieren van lopende uitgaven, waarvan sommige niet enkel de inspanning doorschuiven naar de toekomst, maar uiteindelijk zelfs extra lasten zullen veroorzaken in de komende jaren.

Lode Vereeck: "Dat is ook de hoofdreden waarom de Vlaamse begroting in de problemen kwam, want in tegenstelling tot wat de Vlaamse regering laat geloven, beschikt Vlaanderen in 2012 over 700 mio euro extra middelen t.o.v. 2011. Dat dit niet voldoende is om uit de problemen te blijven, heeft alles te maken met het gebrek aan structureel beleid. Zo slorpt het wegvallen van allerlei eenmalige maatregelen uit 2011 in 2012 voor 250 mio euro van de beleidsruimte op. Indien de regering dit bedrag in 2011 structureel had bespaard, dan beschikten we nu over 250 mio euro extra. Ik vind het dan ook hallucinant dat de Vlaamse regering, hoewel het beleid van de voorbije jaren nu als een boomerang terugkomt, gewoon op het elan voortgaat en opnieuw kiest voor 460 mio euro eenmalige maatregelen. Deze vallen de komende jaren weg, waardoor nu al een beslag wordt gelegd op de beleidsruimte van de komende jaren."

Bovendien blijft de vaststelling dat Vlaanderen er onvoldoende in slaagt een antwoord te bieden op de uitdagingen inzake innovatie, wachtlijsten, infrastructuur, enz..., terwijl er dan wel weer een 3e VRT-net komt.

Lode Vereeck: "Dit is het gevolg van de kaasschaafmethode, waarbij geen duidelijke keuzes worden gemaakt, zoals een échte verhoging van de kostendekkingsgraad bij De Lijn, het snoeien in de honderden adviesraden, het afvoeren van het 3e VRT-net, enz... Op die manier zijn we veroordeeld tot een stop-and-go-beleid, waarbij een duidelijke langetermijnplanning niet mogelijk is. Dit is nochtans noodzakelijk als we de Pact2020-doelstellingen zoals inzake innovatie en welzijn willen halen. Vlaanderen heeft op papier dan wel een begrotingsevenwicht, toch verbergt het heel wat onevenwichten: onvoldoende geld voor kerntaken, een oplopende schuld, doorgeschoven lasten en geen enkel perspectief op een duurzaam groeipad. De Vlaamse begroting blijft structureel ongezond."