Persberichten
Onkelinx bewijst opnieuw dat Belgisch model in gezondheidszorg niet werkt
Het voorstel van Minister van Volksgezondheid Onkelinx om de numerus clausus op te heffen is een opnieuw een verkapte Franstalige rooftocht op de federale staatskas, die voor het overgrote deel door Vlamingen wordt gespijsd. Door aanzienlijk meer Franstalige kandidaat-geneesheren te erkennen, 700 tegen 500 Nederlandstaligen, wordt een nieuwe geldstroom ingezet, die nu de Franstalige upper class van specialisten en ziekenhuisbeheerders te goede zal komen.
Valsspelen wordt beloond!
Lijst Dedecker verzet zich tegen de ongelijke behandeling van de artsen in Vlaanderen, Brussel en Wallonië, en wil dat elke gemeenschap zelf instaat voor de financiering van zijn gezondheidszorg.
Lieve Van Ermen, senator LDD: “Nu wil Minister Onkelinx de Vlamingen, die braaf de opgelegde bottleneck toelatingsproef instudeerden en slaagden, langs links voorbijsteken. In Wallonië kon men doodgemoedereerd verder studeren, jarenlang was er géén ingangsproef, maar door de strikte toepassing van de quota voor het toekennen van een RIZIV nummer, werd die laksheid afgestraft. Voor die laksheid stelt Onkelinx nu opnieuw een beloning voor, met dezelfde PS- en cdH logica die deze regering zal toepassen om honderdduizend illegalen te regulariseren.”
Betaal Uw gezondheidszorg zelf!
Als de Franstaligen vinden dat ze dringend de Europese nummer 1 moeten worden wat het aantal artsen per inwoners betreft, want alleen Griekenland staat nu voor ons, dan moeten de Franstaligen daar ook financieel zelf voor instaan. Als de Franstaligen altijd meer dure specialisten nodig hebben om gezond te blijven, terwijl de Vlamingen dat liever met huisartsen doen, dan moeten ze op hun eigen lonen maar nog wat lasten heffen. Maar niet op die van de Vlamingen.
Een suggestie voor Brussel: een taalproef
Lijst Dedecker wijst op het enige werkelijk schrijnend tekort in dit land, dat is het gebrek aan goed 2-talige artsen in de Brusselse ziekenhuizen. Als er dan toch bijkomende RIZIV-nummers worden toegekend kunnen die volgens LDD alleen voorbehouden blijven voor artsen, Nederlandstaligen en Franstaligen, die in een universiteit van de andere taalgemeenschap een grondige taalproef afleggen, en die in Brussel hun praktijk uitbouwen om al hun patiënten op een sociaal en medisch verantwoorde manier op te vangen.