Share/Save/BookmarkStuur naar een vriendAfdrukken

Opinies

Na Via komt Pia, Peumans in Actie

14/01/2010 10:15 - Opinie - Vlaams - Vlaams parlement

Piet Deslé houdt in een opiniestuk de hervormingsvoorstellen van Jan Peumans tegen het licht.

"Aan de landen van het voormalig Oostblok, die nog aan hun democratiseringsproces bezig zijn, raden onze westerse raadgevers aan om de leiding van hun parlementen verplicht in handen te geven van de oppositie. Het is jammer genoeg geen voorstel dat Jan Peumans heeft weerhouden in zijn nota."  

(...)

Nu zowel premier Leterme als minister-president Peeters pleit voor een "samenwerkingsfederalisme" en ook Bart De Wever geen vragende partij meer is voor een staatshervorming voor 2011, lijkt de Maddensdoctrine zo goed als dood. De auteur zelf lijkt dat te beseffen. In De Morgen van gisteren schreef Bart Maddens dat de Vlaamse assertiviteit aan het verzanden is in Belgische stabiliteit. Het roer moet dus om.

Hoe nu verder met de staatshervorming? Niet door de vlag te planten.

LDD is immers voorstander van een onderhandelde oplossing, die kan uitmonden in een confederale staat (als de Franstaligen willen) of een onafhankelijk Vlaanderen (indien ze het confederalisme afwijzen). Met België als het kan, zonder als het moet.

Een staatshervorming vereist dus onderhandelingen. Dat die tot nu toe niks hebben opgeleverd, zegt iets over de eensgezindheid en standvastigheid van de Franstaligen, maar ook over de aanpak van de Vlamingen.

In onderhandelingen spelen zowel argumenten als tactiek een rol. Een akkoord is pas rechtsgeldig indien het uit vrije wil is afgesloten. Mutatis mutandis wordt een overeenkomst als ongeldig beschouwd indien ze onder zware druk tot stand is gekomen.

Het niet-sluiten of het dreigen met het niet-sluiten van een akkoord is echter een geoorloofde zet tijdens onderhandelingen. In een democratie heeft de meerderheid de macht en kan ze haar wil opleggen. Beide groepen kunnen de boel ook platleggen.

Maar ze kunnen ook beslissen om niet meer samen te werken totdat er betere voorwaarden worden aangeboden. Dat is een geoorloofde onderhandelingstactiek. Vlaanderen kan dus elke samenwerking weigeren totdat de nodige institutionele hervormingen worden doorgevoerd. Daarmee wordt de Maddensstrategie op zijn kop gezet. Het is dan aan de Franstaligen om een tegenbod te doen.

Waar Maddens oproept tot het actief inroepen van belangenconflicten, roep ik op tot het passief stopzetten van de samenwerking van de Vlaamse regering met het federale niveau. Geen eenzijdige scheiding, geen curatele, geen institutionele stiptheidsactie, maar een institutionele staking.

Om Françoise Piroud te parafraseren: "C'est un drôle de pays, la Belgique, où les négociations ont toujours lieu après les grèves et non avant."

© Lode Vereeck is fractieleider LDD in het Vlaams Parlement