Share/Save/BookmarkStuur naar een vriendAfdrukken

Opinies

"Marino Keulen, je hebt in Straatsburg niets verloren"

02/12/2008 13:18 - Opinie

Voor Stef Goris, politiek secretaris van Lijst Dedecker, moet minister Keulen niet ingaan op de oproep van de adviesraad van de Raad van Europa in Straatsburg. Hij moet zelfs geen afgevaardigde sturen. "Het is een vergadering van burgemeesters en schepenen uit 47 landen die het als haar voornaamste opdracht beschouwt om haar eigen bestaansreden te verantwoorden, in het besef dat ze een nutteloos - en louter adviserend -aanhangsel is van de Raad van Europa."

 

Eén van de zogenaamde hoogtepunten op de herfstzitting van het Congres van Regionale en Lokale Overheden, een adviesorgaan van de Raad van Europa in Straatsburg, is de bespreking van de ontwerpaanbeveling over lokale democratie in België, meer bepaald de niet-benoeming van de intussen wereldberoemde drie burgemeesters. Andere hoogtepunten zijn volgens de webstek van het Congres het conflict tussen Georgië en Rusland, de niet-Letse minderheden in Letland en lokale democratie in Armenië. Zo zie je maar in welk hoekje enkele Franstaligen ons landje weer willen duwen.

De Vlaamse Minister Keulen wordt "gesommeerd" om persoonlijk aanwezig te zijn tijdens de debatten, samen met de drie burgemeesters. Stel je voor.

Wie de Raad van Europa en haar instellingen een beetje kent, weet dat dit zonder meer potsierlijk is en dat Marino Keulen daar absoluut niets verloren heeft.

Dit Congres heeft helemaal de autoriteit niet om welke minister dan ook te sommeren. Het is een vergadering van burgemeesters en schepenen uit 47 landen die het als haar voornaamste opdracht beschouwt om haar eigen bestaansreden te verantwoorden, in het besef dat ze een nutteloos - en louter adviserend -aanhangsel is van de Raad van Europa en enkel voor de happy few een regelmatig uitstapje naar Straatsburg betekent.

Dan krijg je onvermijdelijk situaties waarbij de burgemeester van het 1200 inwoners tellende La Chapelle-Caro, een idyllisch plekje in Bretagne, even een rapport opstelt dat meteen het ganse Belgische institutioneel beschermingsmodel overhoop haalt. Waarbij de burgemeester van het Servische Kragujevac, vooral bekend om zijn wapenindustrie, niet kon wegstoppen dat hij blij was met zo veel persbelangstelling voor zijn persoon, en dat nog wel in de hoofdstad van Europa.

De brave Bretoen - en met hem gans zijn Congres - stapt totaal onwetend volledig in de Franstalige logica waarmee het FDF al jaren alle mogelijke Europese instellingen afdweilt, namelijk te focussen op één klein onderdeel van een globaal grondwettelijk model.

Hij weet echter niet dat de Franse taalgroep dit globale model zelf mee onderhandeld heeft en er uitdrukkelijk haar akkoord aan gaf. Hij weet ook niet dat zowel onze taalwetgeving als de voogdij over steden en gemeenten en gans haar specifieke wetgeving en toepassingen, deel uitmaken van dit groter geheel, namelijk dit Belgisch institutioneel model.

Hij weet ook niet dat bijna de helft van onze Grondwet bestaat uit artikels die dit model verankeren. Zo weet hij ook niet dat de Franstalige minderheid in ons land, dankzij dit model, kan rekenen op de bescherming van wetgeving bij bijzondere meerderheid, op de alarmbelprocedure - waar ze trouwens gretig gebruik van maakt -, op taalpariteiten in de Ministerraad, in de hoogste rechtscolleges en aan de top van de federale administratie.

De parlementaire vergadering van de Raad van Europa zelf weet dat trouwens. Om die reden heeft mijn achtbare collega Georges Clerfayt (FDF) met wie ik destijds in Straatsburg de degens kruiste, daar toen bot gevangen. Na heftige debatten waarbij mijn vriend Georges nog meer werd opgehitst - hoewel dat niet nodig was - door enkele tientallen FDF-ers die met de autobus naar Straatsburg waren afgezakt, moesten de parlementsleden erkennen dat men vanuit Straatsburg best niet raakt aan dat typische model, dat trouwens vaak als voorbeeld wordt gesteld.

De Zwitserse Lili Nabholz vervulde toen met verve de rol die de Bretoen vandaag opeist. Toen was de niet-ratificatie door ons land van het Kaderverdrag ter Bescherming van de Nationale Minderheden de inzet van onze regelmatig weerkerende stammentwisten.

Niet zonder moeite werd uiteindelijk het amendement Manzella aanvaard dat stelde dat respect moest worden opgebracht voor de evenwichten tussen de taalgroepen zoals opgenomen in de Grondwet. Men zou dus best onze brave Bretoense burgervader hier even aan herinneren. Van mij mag hij ook in zijn rapport vermelden dat zijn eigen Frankrijk deze kaderconventie zelfs nog niet ondertekende, laat staan ratificeerde.

Maar heel zeker moet hij voor de volledigheid in het rapport opnemen dat het officieel gerechtelijk orgaan van de Raad van Europa, het Europees Hof voor de Rechten van de Mens, tot tweemaal toe, in 1968 en in 1987, oordeelde dat in ons land de bescherming van de minderheden volledig conform de mensenrechten is.

Dan spreken we niet over een praatbarak van enkele lokale mandatarissen, vrolijk en blij verzameld in de Elzas rond Assurancetourix, maar wel van het hoogste Europese judicieel orgaan in deze materie.

Bij de Europese verkiezingen zal LDD onverkort pleiten om al deze bezigheidstherapeuten ernstig onder de loep te nemen en waar mogelijk: afschaffen die handel! Europa moet trouwens eindelijk haar conclusies trekken nadat ze zo openlijk haar onmacht toonde tijdens de bankencrisis.

In plaats van haar geldverslindende megalomanie, haar onweerstaanbare drang om altijd en overal te betuttelen en een hoge borst op te zetten, zou wat bescheidenheid haar sieren. Meer respect voor de soevereiniteit van haar leden en meer respect voor het eigen inzicht en het lokale gezond verstand om interne problemen op te lossen staan daarbij bovenaan het lijstje.

Dus, Marino, blijf daar weg, je hebt in Straatsburg niets verloren, en je hoeft ook geen plaatsvervanger te sturen. Laat onze Vlaamse burgemeesters en schepenen in dat Congres rustig hun ding doen, dat is hun job, niet de jouwe. Ik durf hopen dat Jef Gabriëls en Johan Sauwens, die beiden stemgerechtigd lid zijn,hun mannetje wel zullen staan.

En anders is er steeds die goeie oude Karl-Heinz Lambertz die als koninklijk bemiddelaar aan de Europese schepenen en raadsleden wat raad kan geven. Wie weet laat de delegatieleider zijn licht op de zaak schijnen, en dan zal gans Europa begrijpen dat ze zich beter niet te zeer bemoeien. Want die delegatieleider is Jean-Claude Van Cauwenberghe, nog zo een lokaal voorbeeld van Franstalig goed bestuur.


(c) Stef Goris is politiek secretaris van Lijst Dedecker. Hij was gedurende acht jaar lid van de parlementaire vergadering van de Raad van Europa.