Volgens Lijst Dedecker heeft de Parlementaire Commissie de kans gemist om de waarheid te achterhalen, en heeft ze de manifeste schending van de scheiding der machten niet willen vaststellen.
Er werd een politiek spelletje gespeeld van meerderheid tegen oppositie dat het parlement onwaardig is.
LDD heeft daarom een eigen rapport gemaakt (download ze hier)
Jean-Marie Dedecker: "Alle Vlaamse partijen stonden hier om het luidst te schreeuwen dat de waarheid tot op het bot moest uitgespit worden. Maar in het eindverslag wordt er nauwelijks nog een prikje uitgedeeld. Alles blijft hangen in een ‘flou artistique' en extreem vage en nietszeggende conclusies."
Bijkomend onderzoek nodig
Daarom kan dit rapport, en dus ook het parlementair onderzoek, niet afgerond worden:
• zolang niet alle kroongetuigen zijn gehoord, inzonderheid de drie raadsheren van de 18de kamer van het Hof van Beroep,
• zolang de getuigen die tegenstrijdige verklaringen hebben afgelegd, niet zijn geconfronteerd,
• zolang de materiële bewijzen van de onderlinge contacten tussen de verschillende protagonisten van de ministeriële kabinetten en van de magistratuur niet zijn onderzocht, in concreto het telefoon-, sms- en emailverkeer.
Aanbevelingen
Naast de diverse aanbevelingen voor de hervorming van het gerecht die vermeld staan in het officieel rapport, moet voor LDD duidelijk de rol van de kabinetten uitgeklaard worden:
• Geen rechtstreekse contacten tussen kabinetten en magistraten in lopende dossiers waarbij de staat betrokken partij is,
• Een deontologische code voor kabinetsleden,
• Vermijden van detacheringen van de magistratuur naar de kabinetten, een decumul tussen magistratuur en statuut van kabinetslid,
• Afslanking van de kabinetten naar Nederlands model: een minister heeft daar enkele kabinetsleden, maar vertrouwt voor het overige op de gespecialiseerde administratie en ambtenarij. Bij ons vormen kabinetten een staat in de staat.
