Share/Save/BookmarkStuur naar een vriendAfdrukken

Opinies

Hoe sociaal is het sociaal stookoliefonds?

20/02/2009 07:26 - Opinie - Energie - Federaal - Sociale zaken

"Stookoliecheques aanreiken als antwoord op dure olie is niet alleen zondigen tegen economische basisprincipes, het is ook schaamteloos en op kap van de belastingbetaler politiek campagne voeren voor eigen kiespubliek."

Dat stelt kamerlid Martine De Maght in een opiniestuk.

(...)

In 2004 werd op initiatief van toenmalig staatssecretaris voor sociale integratie Christian Dupont (PS) een fonds in het leven geroepen om de koopkracht van de minst bedeelden op te krikken via een verlaging van hun stookoliefactuur. Marketingjongens doopten het kind "sociaal fonds voor stookolie".

Rode sinterklaaspolitiek

Zoals zo vaak het geval is met socialistische maatregelen dekt deze vlag de lading echter allerminst.

Het stookoliefonds kent mensen die het niet breed hebben een toelage toe voor de verwarming van hun huis met huisbrandolie, verwarmingspetroleum of bulkpropaangas.

De maximumtussenkomst per liter brandstof bedraagt sinds enkele maanden 0,20 euro voor personen die recht hebben op de verhoogde tegemoetkoming van de ziekte- en invaliditeitsverzekering, gezinnen met een laag inkomen en personen met schuldoverlast.

De maximumtoelage per huishouden is 300 euro. Gezinnen met een jaarlijks netto belastbaar inkomen dat lager of gelijk is aan 23.705,66 euro, hebben recht op een forfaitaire toelage van 105 euro voor een aankoop van ten minste 750 liter.

Dit is rode sinterklaaspolitiek, geen creatief toekomstgericht beleid.

Asociaal

Zoals SP.A energiespecialiste Dalila Douifi zelf ooit toegaf: mensen die het in de wintermaanden moeilijk hebben krijgen onmiddellijk een financiële injectie, maar een structurele oplossing voor de stijgende energieprijzen en verwarmingskosten is dit niet.

Wij hebben het "sociaal" stookoliefonds altijd al als een nepoplossing beschouwd.

De maatregel is niet alleen economisch inefficiënt maar door onvoldoende transparantie en schandelijke discriminatie ook nog eens asociaal, wat de doopnaam ook moge suggereren.

De programmawet die vlak voor de val van de regering Leterme door het parlement goedgekeurd werd toont bovendien eens te meer aan dat geldende regelgeving aangepast wordt naargelang de potentiële belanghebbenden die zich aanbieden.

Geen duurzame energieoplossing

Energieprijzen worden internationaal en conjunctureel bepaald. Tenzij men overtuigd is dat dure olie een tijdelijk fenomeen is scheppen stookoliecheques enkel de illusie dat politici het probleem begrepen hebben en snel kunnen oplossen.

Elke euro die in het stookoliefonds zit is een gemiste kans om te investeren in duurzame oplossingen die onze economie minder afhankelijk maken van vervuilende energievormen.

Toelagen aan ondernemingen ter ondersteuning van investeringen in energie-efficiëntie, vervuilingreductie en innovatie zijn dan een beter idee.

Ze zijn voor LDD overigens de enige toelaatbare vorm van subsidies aan bedrijven, alle andere toelagen dienen zo snel mogelijk afgeschaft en vervangen door een verlaging van de vennootschapsbelasting.

Discriminerend

De FOD maatschappelijke integratie bevestigt in een studie uit 2006 het discriminerend karakter van het stookoliefonds.

De regeringen Verhofstadt en Leterme vonden het blijkbaar niet belangrijk, maar een gezin dat niet met stookolie verwarmt blijft met de maatregel in de kou staan, ongeacht of het al dan niet aan de inkomensvoorwaarden voldoet om in aanmerking te komen voor subsidiëring.

En terwijl het electorale cliëntelisme hoogtij viert mag een modaal huisgezin met een hypotheek en kinderen ten laste de volle pot betalen voor iets dat eigenlijk een basisbehoefte is.

Echt sociaal beleid

LDD diende dan ook een wetgevend initiatief in om de BTW op alle energie- en verwarmingsbronnen te verlagen van 21% naar 6%. Energie en verwarming zijn vandaag immers geen luxe meer. Bovendien komt een BTW-verlaging ten goede aan iedereen, ongeacht de verwarmingsvorm.

Het is de taak van de overheid om gepaste structurele maatregelen te treffen voor haar ganse bevolking. Onder het mom van een sociaal beleid cadeautjes uitdelen aan een klein segment van de samenleving, zijnde eigen kiespubliek, is gemakkelijk. Maar een écht sociaal beleid op lange termijn vergt een open vizier en structurele oplossingen.

Om te eindigen met de woorden van Petercam econoom Geert Noels te zeggen:
"Het welvarendste land slaagt er altijd in om het verst vooruit te kijken, en laat de economie en niet de overheid de problemen oplossen".

© Martine De Maght, Volksvertegenwoordiger