Ons land is nagenoeg wereldkampioen in de herverdeling. Ze roomt meer dan de helft van het inkomen van de burger af met een overheidsbeslag van een kleine 54%, en onze sociale uitgaven t.b.v. 31 % van het BBP zijn de hoogste van de wereld na Frankrijk en Finland. Toch klinkt de roep naar een billijker verdeling en minder ongelijkheid luider dan ooit te voren. In de onverdroten ijver en het streven naar gelijkheid komt de stelling van een basisinkomen voor iedereen aangerold als een gebedsmolentje. Loon zonder arbeid is de natte droom van elke Oblomov.