Verschenen
Europarlementariër Derk-Jan Eppink geeft zijn visie op de crisis in drie vragen en antwoorden (De Standaard, 23/04/2011, p.35)
De schuldencrisis kwam deze week in een nieuwe fase terecht. Wie dacht dat noodleningen aan probleemlanden een oplossing voor de crisis konden zijn, kwam bedrogen uit. Er wordt in toenemende mate gespeculeerd over een schuldherschikking voor Griekenland, in welke vorm dan ook. Dat roept fundamentele vragen op.
Is een Griekse schuldherschikking onvermijdelijk?
Derk-Jan Eppink (LDD): 'Vast en zeker. Alle besparingsmaatregelen van de Griekse regering ten spijt blijven het begrotingstekort en de schuld er oplopen, waardoor het land tegen hele hoge rentes kapitaal moet lenen op de internationale markten en, nog erger, waardoor de dynamiek van de Griekse economie helemaal komt stil te vallen. Eigenlijk had de schuldherschikking al veel eerder moeten plaatsvinden, zoals trouwens het IMF ook al heeft aangegeven. Maar dat was vanuit Europees politiek oogpunt niet haalbaar. Ik verwacht nog voor de zomer een schuldherschikking, zo niet wordt de situatie alleen maar erger. Natuurlijk moet die ingreep goed gemanaged worden. Dat kan best meevallen. Ongetwijfeld zijn de experts er achter de schermen al mee bezig. Allicht wordt een deel van de uitstaande leningen op een langere terugbetalingstermijn doorgeschoven. Er zal zeker een impact zijn op de grote kapitaalverstrekkers op de markten, op de banken en verzekeringsmaatschappijen maar ook op de pensioenfondsen. Maar die houden daar al rekening mee, door hun Griekse risico's al af te waarderen. De klap zal niet de omvang van Lehman Brothers hebben, en helemaal niet onverwacht zijn.'
Is de grens van de Europese solidariteit bereikt?
Derk-Jan Eppink: 'Bijna. En niet alleen in Finland, waar de anti-Europese partij Ware Finnen bij de parlementsverkiezingen veel stemmen heeft bijgewonnen. Ook de Duitse bondskanselier Merkel krijgt steeds meer tegenwind. Het breekpunt waarop de publieke opinie in Duitsland zich frontaal tegen de noodlijdende Zuid-Europese landen gaat keren, is niet meer veraf. "Waarom zouden wij, de hardwerkende Duitsers, nog geld geven aan die luie Grieken?" Toegegeven, dat beeld is een cliché, maar het leeft wel heel sterk.'
'Eigenlijk gaat het om een kloof tussen noord en zuid in Europa. Tussen landen met een competitieve economie, zoals de Scandinaven en Duitsland met zijn Benelux-buurlanden, en landen als Griekenland, Portugal en Spanje, waar er weinig vooruitzicht is op economische groei. Ierland is een ander verhaal. Met zware financiële problemen als gevolg van de bankencrisis, maar met een stevige economische basis. Vergeet niet dat de Amerikaanse investeringen in Ierland groter zijn dan in China of Rusland. Het zal een grote politieke uitdaging zijn om de transfers van noord naar zuid in Europa te blijven verantwoorden. Voor de Belgen zal dat dilemma vertrouwd in de oren klinken. Het verhaal over de scheefgetrokken solidariteit tussen Vlaanderen en Wallonië is identiek.'
Wat betekent de schuldencrisis voor de toekomst van België?
Derk-Jan Eppink: 'Eigenlijk ben ik niet zo pessimistisch over de toekomst op korte termijn. De economische en budgettaire basisgegevens zijn niet zo slecht. Op dat vlak heeft premier Leterme wel een punt. Er is één geweldig voordeel aan een langdurige regering van lopende zaken: die neemt weinig beslissingen en dus ook weinig domme beslissingen, zoals belastingverhogingen. De politieke impasse maakt dat de Belgische regering geen stommiteiten kan uithalen. We mogen de negatieve impact van het onvermogen om een nieuwe regering te maken, niet overdramatiseren. Natuurlijk kan deze situatie niet blijven duren. De kostprijs van de politieke onzekerheid kan zwaar gaan wegen als de financiële markten het gevoel krijgen dat de stilstand in ons land gelijk staat aan achteruitboeren. Het slechtste scenario zijn dan ook nieuwe verkiezingen. Die kunnen we echt wel missen, want in dat geval zullen de rentetarieven voor Belgische staatsleningen snel gaan oplopen.'
'Voor de grote, internationale kapitaalverstrekkers maakt het niet zoveel uit waar de regeringsonderhandelingen zullen landen. Zij willen alleen de zekerheid krijgen dat er een Belgische 'speler' zal zijn om in 2015 of 2020 de leningen die vandaag worden aangegaan, netjes terug te betalen. Dat de Belgische staatsfinanciën het zullen toelaten dat alle schulden aangezuiverd zullen worden, zonder in Griekse taferelen te vervallen. Pas wanneer er twijfel komt over die terugbetaling, zitten we in de problemen. Maar of die betaler nu uitsluitend de federale schatkist is, dan wel een combinatie van die schatkist met de regionale overheden, maakt die kapitaaljongens niet zoveel uit.'
De Standaard
© 2011 Corelio
Reacties op "Europarlementariër Derk-Jan Eppink geeft zijn visie op de crisis in drie vragen en antwoorden (De Standaard, 23/04/2011, p.35)"
Hoe moet dit dan werken ? - gewoon zoals het nu werkt alleen dat iedere lidstaat moet bijdragen met eenzelfde vaste bijdrage per inwoner.
Het is Europa zelf die dan de nieuwe lidstaten moet helpen om hun infrastructuur en organisatie op peil te houden of bij te benen, maar het kan niet blijven duren dat de rijke gewesten constant moeten opdraaien voor de zwakheden van de anderen. Solidariteti moet er zijn maar het mag geen pampercultuur worden.
Vandaag is Europa het middel die onze verzullde partijen willen misbruiken om gewoon hun "doorschuif "systeem van de lasten te bestendigen. We weten in Vlaanderen maar al te goed wat dit betekent . Europa moet inderdaad de rijke gewesten niet uitzuigen maar koesteren door hen solidair te laten zijn met mensen die willen werken, investeren, en bijdragen en niet alleen maar gebruik maken van hun "rechten" . Jammerlijk genoeg beseffen onze politici niet dat zij niet eeuwig door de koe kunnen melken, die de burger nu toch al een tijdje is .
Enige oplossing : inderdaad een nationalistisch refleks krijgen en zeggen dat er grenzen zijn aan het melken van de koe. Ze moet ook nog wat melk voor haar kroost kunnen houden .
Ik blijf het stellen dat de tijd van de "lander" niet voorbij is, maar dat men inderdaad in Europa naar een grondwet moeten gesteund op een verdeling van europese regio's met verschillende economische snelheden en waar vooral de europese talen hun rol moeten spelen in de verdeling van die europese gemeenschappen. Dit is de enige werkbare manier omdat taal nu juist communicatie betekent . Hetzelfde geldt met de Euro. We moeten naar een Euro per taalgemeenschap zodat men tot betere behersing kan komen van de waarden.Zoniet zijn we bezig met een nieuwe put te graven waarin de politieke " apparatchiks" weer hun zakken kunnen vullen en de bevolking met de gebakken peren laten zitten.
Inderdaad België en de oplossing van haar problemen liggen in deze meningsverschillen en die zullen ook Europa doen ontploffen als men blijft de schuldenlast doorschuiven op de burger.
De nieuwe lidstaten krijgen hun beloofde kapitaalsinjectie niet omdat men gewoon het geld hiervoor langs deuren en vensters weggooit en gewoon op krediet leeft, terwijl men de sterke lidstaten gewoon versmacht onder een onbetaalbaar overheidssysteem en ondertussen worden de privilegies van de "apparatchiks" steeds maar beter. Daar wringt het schoentje en ja iedere burger moet dringend het signaal geven dat het nu welletjes is geweest en dat wij echt allen voor onze eigen deur moeten gaan vegen .Pas op die manier zullen we een sterk europa kunnen maken zoniet zullen wij ontploffen zoals de Sovjet het heeft meegemaakt en krijgen we dan een grote chaos waarbij vooral de nomenclatura er beter is van geworden en waarbij de noeste werkers van het systeem tot vandaag de rekening mogen betalen.