Share/Save/BookmarkStuur naar een vriendAfdrukken

Interviews

“Dit gaat níet over revanche”

20/04/2009 08:33 - Interview - Federaal

"Vanuit het gerecht werd ik getipt dat de architectenfamilie Jaspers samen met Karel De Gucht onderhandelde over het terughuurcontract van het gerechtshof van Veurne. Dus heb ik dat laten onderzoeken," aldus Jean-Marie Dedecker vandaag in De Standaard.

Kapot ziet hij eruit, wanneer hij recht van de Zevende dag-studio naar onze afspraak voor een interview komt. Hij kreeg de voorbije 48 uur de volle laag over het inzetten van een privédetective op de De Guchts.

"Het zijn ontzettend zware dagen. Ik heb geen dik vel meer, ik heb nog een schil. Met daaronder verstopte aders. Maar ik laat me niet kapotmaken."

Hij blijft erbij dat hij recht in zijn schoenen staat.

"Eind 2003 werd het gerechtshof van Veurne - samen met vijf andere overheidsgebouwen - verkocht voor 10,5 miljoen euro en teruggehuurd voor inmiddels anderhalf miljoen euro per jaar. Sale and lease back heet dat. Daarmee vulden VLD en SP.A indertijd het gat in de begroting, op een ellendig slechte manier."

"De koper was aanvankelijk een onooglijk bedrijfje - met een startkapitaal van 20.000 euro - waarna de architectenfamilie Jaspers die gebouwen via allerlei constructies doorschoof naar Ierse offshore bedrijfjes. Banner Mobilfisc Ltd en Jaspers-Eyers Ltd heten ze."

U hebt zelf die begroting indertijd goedgekeurd, want u zat toen nog bij de VLD.

"Toen was ook nog niet duidelijk dat achter die verkoop Ierse bedrijfjes zaten die een fantastisch cadeau van de regering kregen. Omdat ik het ethisch niet verantwoord vind dat onze gerechtshoven in handen zijn van duistere constructies, heb ik een poging ondernomen om te achterhalen wie er achter die bedrijfjes schuilgaat, door een gespecialiseerde privédetective in te schakelen. Maar eind 2008 werden die bedrijfjes door de vennoten van de familie Jaspers opgedoekt. Zodat het spoor doodloopt."

"Omdat ik de link naar De Gucht niet kon bewijzen, wou ik ook niet uitpakken met dit dossier. Maar het werd vorige week gelekt bij wijze van weerwraak door een misnoegde oud-voorzitter van de afdeling Limburg, Guy Geens. Hij was mijn tussenpersoon met die privédetective. Hij moest dat vertrouwelijke dossier doorgeven aan mij, maar hij gaf het aan de pers. Waarmee hij het briefgeheim schond."

Kwam de tip kwam van een van uw twee broers die bij het gerecht werken?

"Op het hoofd van mijn kleinkind zweer ik dat dat niet waar is. Ik werd hierover op 13november 2008 getipt door iemand van het gerecht die niet langer kon aanzien hoe de belangen van de staat werden geschonden. Maar mijn broers hebben hiermee niets te maken."

De heisa gaat niet over die oude sale and lease backcontracten maar wel over het inschakelen van een privédetective. Gestapo-praktijken, zegt De Gucht.

"Privédetective is een beladen woord, omdat dat onmiddellijk doet denken aan iemand die bespioneert met wie je het bed deelt. Ik wou die contracten laten onderzoeken door een specialist. Dat is mijn goed recht. En ik heb helemaal niet de privacy van de familie De Gucht geschonden, hoewel al mijn tegenstanders hard hun best doen om die indruk te wekken."

De detective deed zogezegd patentonderzoek voor een bedrijfje van uw zoon. Waarom deed u dat via deze constructie?

(windt zich op en dreigt even op te stappen) "Octrooionderzoek was onderdeel van de opdracht. Het gedeelte onderzoek naar die gerechtshoven betaal ik uit eigen zak. 5.014 euro. Ik zal u de factuur bezorgen. Ik krijg drie belastingcontroles per jaar. Ik word voortdurend gepakt op details die niets met de grond van de zaak te maken hebben."

Als u weet krijgt van fraude, moet u toch naar het gerecht stappen?

'Ik heb ooit één dossier doorgespeeld aan het gerecht, dat van de doping in de sport, en dat is het enige van mijn dossiers waarmee er niets is gebeurd. Alle andere dossiers - Fientje Moerman, korpschef Van Wymersch van de Brusselse politie, politiebaas Koekelberg en alle andere - zoek ik zelf uit. Omdat het gerecht gepolitiseerd blijft en niets doet met zulke dossiers. Inderdaad, het gerecht is een pijler van de democratie, maar inmiddels is mijn geloof in het gerecht onder het nulpunt gezakt. Zeker na de Fortis-commissie. Maar ik neem niet het recht in eigen handen. De regering controleren is een onderdeel van mijn job als volksvertegenwoordiger.'

Is dit geen zoveelste poging om uw politieke doodsvijand De Gucht te 'pakken'?

'De Gucht speelt het graag zo. Maar ik handel niet uit revanche. Had mijn tipgever de naam van, bijvoorbeeld, Stefaan De Clerck laten vallen, dan had ik hetzelfde gedaan.'

U maakt zich wel helemaal onmogelijk als kandidaat-coalitiepartner.

'Ik doe niet aan politiek met in mijn achterhoofd het idee: als ik braaf ben, kom ik in de regering. Als ze bang zijn voor de waarheid zullen ze inderdaad ook rond mij een cordon sanitaire leggen. Tegen de verkiezingen van 7 juni zal men nog wel 1.275 keer proberen mij in diskrediet te brengen. Schieten op de boodschapper, noemt men dat.'


Frans De Smet

Isabel Albers