Share/Save/BookmarkStuur naar een vriendAfdrukken

Opinies

De vlaktaks: noch links, noch rechts, maar rechtvaardig (opiniestuk Jean-Marie Dedecker)

11/06/2010 14:27 - Opinie

Dedecker: "De huidige inkomstenbelasting geeft aanleiding tot een behoorlijk antisociaal klassensysteem. In plaats dat men zich via arbeid progressief kan opwerken op de sociale ladder, worden bijkomende inspanningen gestraft, waardoor men "gevangen" blijft in zijn sociale inkomensklasse. Het wordt ons verkocht omdat het socialer zou zijn, maar in werkelijkheid bereikt men net het omgekeerde. Het leidt (of lijdt) tot de grassprietmaatschappij: aftopppen wat groeit."

Rik Coolsaet schreef gisteren in De Standaard dat de vlaktaks de inkomensongelijkheid verhoogt. Jean-Marie Dedecker reageert.

(...)

We zijn Olympisch kampioen in de discipline belastingen betalen. Deze hoge belastingsdruk is negatief voor de arbeidsmarkt. Ze verhoogt de kostprijs van arbeid ten koste van de werkgelegenheid. Dit leidt tot delokalisatie van bedrijven en een weelderig zwartwerkcircuit.

Volgens OESO is 18,7 % van onze economie in 't zwart, waardoor de overheid circa 27 miljard aan fiscale inkomsten misloopt. Op een steekproef bij 1200 Belgen zei 26 procent in het zwart bij te klussen en 28 procent doet een beroep op zwartwerkers.

Ons huidig ingewikkeld fiscaal systeem zorgt daarenboven ook nog voor zware inningskosten(30.000 ambtenaren) door een ondoordringbaar kluwen van aftrekposten, uitzonderingen, verminderingen en compensaties. Bedrijven betalen in ons land 92 soorten belastingen en onze belastingsbrief met meer dan 600 codes haalt het niveau van een catalogus van IKEA.

Het is tevens asociaal. Hoe meer men verdient en hoe hoger de aanslagvoet, hoe groter het fiscale voordeel wordt met aftrekposten. Dat is het omgekeerde van de oorspronkelijke doelstelling van ons huidig progressief systeem.

Een vlaktaks daarentegen is wel rechtvaardig, want iedereen betaalt een zelfde percentage en door de afschaffing van de aftrekposten kunnen grootverdieners geen megavoordeel meer genieten.

Een voorbeeld: Bij de laagste 10 procent van de belastingsaangiften maakt amper 7,8 % van de gezinnen gebruik van de vermindering voor kapitaalsaflossingen, van het hoogste is dat 70,5 %. Voor pensioensparen is dit respectievelijk 3,3 % en 47,5 %.

Het enige asociale bestaat erin dat de gewiekste fiscale specialisten hun baantje zullen verliezen door de eenvoud van het systeem. Zo'n 75% van de personenbelasting wordt door de " middenklasse" betaald. Brave burgers die altijd rijk genoeg zijn om belastingen te betalen, maar nooit arm genoeg om te genieten van allerhande subsidies, toelagen, studiebeurzen, gunsttarieven en andere vrijstellingen.

De "middenklasse" betaalt bijgevolg proportioneel de hoogste belastingen.
Wie meer dan 34.330 euro per jaar verdient moet de helft van zijn wedde afgeven aan de fiscus. Dit geldt voor de meerderheid van de Belgische belastingbetalers! 68 procent van de gezinnen heeft een marginale aanslagvoet van 40 procent of meer.

Hun welstand wordt ook nog onrechtstreeks uitgehold door het gratisbeleid. De welvaartverdeling gebeurde traditioneel met het mechanisme van de belastingen. Dit werd verstoord door de gratispolitiek zodat arbeid onderaan de maatschappelijke ladder minder loont dan steuntrekken. De zogenaamde werkloosheidsval.

De armoedegrens voor een gezin met 2 kinderen ligt in ons land op 1.844 euro per maand. Maar wie 1.805 euro verdient komt in een marginale schijf van 40% terecht.

Dit is pervers. We organiseren onze eigen armoede.

Een vlaktaks behelst het heffen van één uniform belastingstarief, het afschaffen van aftrekposten en het invoeren van een belastingvrij minimum voor de kleinverdieners in onze samenleving.

Om sociale redenen wordt het gekoppeld aan een vrijgesteld bedrag. Onder die vrijstelling betaalt men geen belasting.

De term vlaktaks is eigenlijk misleidend. Het gaat in feite om een Maxtaks, een begrensd marginaal belastingtarief van bijvoorbeeld 35 procent. Gekoppeld aan de vrijstelling zal men dan een gemiddeld tarief hebben van 25 procent voor het grootste gedeelte van de bevolking. De vlaktaks is in de eerste plaats een rechtvaardige belasting.

LDD stelt daarom een vlaktaks voor van 35% met een belastingsvrije som van 12.500 tot 15.000 euro. Een loontrekkende die vandaag 12.500 euro verdient moet al 1300 euro belastingen betalen. Met de vlaktaks nihil.

Over de haalbaarheid daarvan citeren we professor Jef Vuchelen (Trends 03/06/2010):

"In een eerste fase kan het tarief 35% bedragen met een belastingvrij minimum van 10.000 euro. Die aanslagvoet wordt toegepast op het totaal netto belastbaar inkomen. Aanvankelijk blijven alle aftrekposten bestaan. Berekeningen met cijfres voor 2006 geven aan dat zo'n stelsel 21 miljard euro oplevert. Dit is 900 miljoen euro minder dan het bestaande systeem. Het verschil zit uitsluitend in de hoogste inkomensklasse en kan eenvoudig gecompenseerd worden door de aftrekposten van deze groep in te perken. In de volgende fase kan de Vlaamse Regering ieder jaar snoeien in de aftrekposten, wat tariefverlagingen en/of een verhoging van het belastingvrije minimum mogelijk maakt. Zo moet geleidelijk de aanslagvoet op alle inkomsten gelijk gemaakt worden."

De vlaktaks gaat juist asociale toestanden tegen. Het doorbreekt de tweespalt tussen de formele belastingvoet die zeer hoog is en de reële belastingvoet, die voor sommigen veel lager is gezien de fiscale spitstechnologie (of in het jargon optimalisatie genoemd) en het selectief geheugenverlies (of amnesie) van de belastingbetaler.

In Amerika is belastingontduiking een misdaad, hier een daad van wettige zelfverdediging.

Doordat bij een vlaktaks allerhande aftrekken wegvallen, ingewikkelde achterpoortjes gesloten worden en er enkel een belastingvrije som overblijft is de formele belastingvoet gelijk aan de reële belastingvoet. Het is en blijft een progressief systeem: hoe meer men verdient, hoe meer men moet betalen.
Ons klassiek belastingsstelsel lijdt onder het mattheuseffect; "aan wie heeft zal gegeven worden".

De vlaktaks kost de schatkist geen cent, terwijl het sociaalzekerheidsstelsel integraal behouden blijft, de discrepantie tussen belasting op arbeid en op kapitaal verdwijnt, en fraude niet meer loont.

Met andere woorden, de huidige inkomstenbelasting geeft aanleiding tot een behoorlijk antisociaal klassensysteem. In plaats dat men zich via arbeid progressief kan opwerken op de sociale ladder, worden bijkomende inspanningen gestraft, waardoor men "gevangen" blijft in zijn sociale inkomensklasse.
In het huidige systeem is mobiliteit tussen de inkomensklassen zeer moeilijk gemaakt.

Het wordt ons verkocht omdat het socialer zou zijn, maar in werkelijkheid bereikt men net het omgekeerde. Het leidt (of lijdt) tot de grassprietmaatschappij: aftopppen wat groeit.

Wie boven het maaiveld groeit, wordt gestraft. Wie arm is, blijft arm. Wie rijk is, blijft rijk, maar wie werkt, moet blijven werken of hij wordt arm. En werkt hij hard, dan houdt hij soms minder over dan voordien.

De vlaktaks daarentegen stimuleert de economie, is sociaal en motiveert om te werken.

Professor Coolsaet blijf bij uw leest.

 

Jean-Marie Dedecker