Share/Save/BookmarkStuur naar een vriendAfdrukken

Opinies

De trofee van beste Vlaming

24/11/2008 16:01 - Opinie

"België is, als fabriekje van het algemeen belang, zo dood als een pier." Dat stellen Jean-Marie Dedecker en Boudewijn Bouckaert in een opiniestuk in De Standaard.

De superlatieven doen het al een tijdje goed in de media: de quiz voor de slimste mens, de poll voor de beste chef in Vlaanderen, de opiniepeilingen van Het Nieuwsblad over de invloedrijkste inwoner van de gemeente, de beste prof aan de universiteit, de meest sexy politicus in Vlaanderen, de grootste Belg in Vlaanderen en Wallonië. In de aanloop naar de Vlaamse verkiezingen mogen we ons aan een nieuwe wedstrijd verwachten: wie is De Beste Vlaming? 

Met reuzengrote affiches laat Vlaams Belang zijn Vlaamse spierballen rollen. En Bart De Wever sabelt de Belgische Bange Man van Brakel ongenadig neer. En inderdaad, het pamfletje van Herman De Croo is niets meer dan een vederlicht vergeeld blaadje, neergedwarreld van een oude boom, die een lange winterslaap tegemoet ziet.

Laten we vooraf duidelijk zijn: wij zijn het volledig eens met het hele Vlaamsgezinde gild: dit België is, als fabriekje van het algemeen belang, zo dood als een pier. België functioneert wel nog als graaidoos voor individuele en groepsbelangen. Maar als behoeder van de 'res publica' van zijn burgers is het dood, zij het - jammer genoeg - nog niet begraven.

De tekenen van ontbinding blijven zich opstapelen. Het regularisatie- en asielbeleid van minister Annemie Turtelboom wordt botweg geblokkeerd door haar Franstalige collega's. Over een essentiële component van de 'res publica', de vraag wie op ons territorium mag verblijven en wie lid van de club mag worden, tekent zich een onoverbrugbare opiniekloof af tussen de politici van de twee deelstaten. De reddingsoperatie van de KBC werd door de Franstaligen gezien als een cadeau voor een 'Vlaamse bank' en moest gecompenseerd worden met evenveel snoepgoed voor het Waalse luchtvaartbedrijf Sonaca.

Natuurlijk heeft de financiële crisis de communautaire kwestie wat naar de achtergrond geduwd. Maar daaruit afleiden dat het federale bestuursniveau met de financiële crisis zijn levenskracht heeft bewezen, is een gedachtesprong waarvoor je in een cursus logica wordt gebuisd. De snelle maar ondoordachte uitverkoop van Fortis bewijst dat het de federale regering op het juiste moment ontbrak aan zowel een duidelijke strategie als expertise. De Belgische federale staat zit in zijn 'leterminale' fase en moet vervangen worden door levenskrachtigere entiteiten, die beter in staat zijn om het algemeen belang van de burgers te beschermen.

Voor de toekomst geeft het gezond verstand aan waar we naartoe moeten. Op macropolitiek vlak is Europa het gewenste niveau, op mesopolitiek vlak zijn het Vlaanderen, Brussel en Wallonië, en op micropolitiek vlak zijn het onze gemeenten. Tussen die primaire politiek niveaus is er wel ruimte voor tussenstructuren, maar die hebben maar een afgeleid en flexibel karakter.

De prijs voor de beste Vlaming moet gaan naar een van de mensen die een evolutie in die richting het sterkst stimuleren, met de geringste brokkenmakerij. Door een megafoon de eenzijdige uitroeping van de Vlaamse onafhankelijkheid uitschreeuwen, lijkt ons niet meteen veel punten op te leveren voor de eerste prijs. Eenzijdige Vlaamse onafhankelijkheid kan wel een stok achter de deur zijn, die men bij volgehouden onwilligheid van de Franstaligen zal moeten gebruiken. Maar zoals men bij de invordering van schulden ook niet direct de deurwaarder stuurt om de meubels te laten aanslaan, zo loont het de moeite ook hier wat geduld te oefenen.

De hoofdreden, omzeggens de enige reden, is het statuut van Brussel. Vlamingen, Walen en Brusselaars moeten samen een oplossing voor Brussel uitwerken die voor alledrie aanvaardbaar is. Vanuit Vlaams perspectief moet een oplossing voor Brussel aan vier voorwaarden voldoen.

Ten eerste mag zij niet neerkomen op een opslorping in een francofoon Wallo-Brux, dat zich vijandig opstelt tegenover Vlaanderen. Trouwens, hebben de Brusselaars er belang bij hun huidig internationale en veeltalige cachet in te ruilen voor een francofone 'geen andertaligen'-mentaliteit?

Ten tweede: Brussel moet institutioneel verankerd worden in Europa, wat ook financiële verplichtingen voor Europa kan inhouden. Ten derde: de rechten van de Vlamingen moeten stevig ingebouwd worden in de Brusselse constitutie, om de historische en sociaaleconomische verbinding Vlaanderen-Brussel te stabiliseren. Ten vierde: er moet een institutionele schoonmaak in Brussel komen, zoals de afschaffing van de 19 baronieën.

Slechts met een positief project kunnen wij de Brusselaars motiveren om voor de eigen autonomie te gaan, in de beste verstandhouding met Vlaanderen. Intussen moeten de Vlaamse politici resoluut voor een maximale defederalisering van bevoegdheden gaan. Wij zijn benieuwd wat de gemeenschapsdialoog zal opleveren voor de verkiezingen.

De trofee voor de beste Vlaming kunnen we het best nog eventjes op de rekken achter de tapkast laten staan. We vrezen dat hij daar nog een tijdje zal staan.