Share/Save/BookmarkStuur naar een vriendAfdrukken

LDD in de kijker

De poenscheppers van de Wetstraat

02/05/2011 16:45 - LDD in de kijker

Peter Reekmans bracht aan het licht dat de fractietoelagen in de provincieraden zich de voorbije jaren op een wonderbaarlijke wijze hebben vermenigvuldigd. In 2000 werd nog maar 1 miljoen euro aan fractietoelagen uitgekeerd, in 2008 was dat bedrag al opgelopen tot maar liefst 4,4 miljoen euro.

Politieke partijen zijn nuttige instellingen en mogen daarom wel wat geld toegestopt krijgen van de overheid. Als de overheid alle mogelijke sportclubs en jeugdverenigingen subsidieert, en zelfs nutteloze prinsen, waarom dan ook niet de partijen?

Probleem is enkel: de overheid, dat zijn natuurlijk de partijen zelf. Het zijn de partijen die zichzelf bedienen. De enige rem op die zelfbediening is de schrik van de publieke opinie. Daarom hebben de politici allerlei trucjes bedacht om hun subsidies te verhogen zonder dat het te veel opvalt. Zo worden er in elk van de negen Belgische parlementen fractietoelagen uitgekeerd die in principe bedoeld zijn om de fractie te versterken maar in de praktijk meestal worden doorgesluisd naar de partijen. Het gaat hier om een brede geldstroom (ongeveer 22 miljoen euro per jaar) die ontspringt aan negen verschillende en onopvallende bronnen. Over de fractietoelagen wordt immers beslist via bureaubeslissingen die worden genomen in de besloten achterkamertjes van de parlementen.

In 1995 boorden de Franstalige partijen een nieuwe geldbron aan: naast de federale dotatie voerden ze, via een reglementswijziging in het Waals parlement, een regionale dotatie in. De Vlaamse partijen schreeuwden meteen moord en brand. Tot zoiets zouden ze zich nooit verlagen! Tot de sp.a een paar jaar later in geldnood kwam door de zware Agusta-boetes en alle traditionele partijen geld verloren door het succes van het Vlaams Belang. Dit noopte de Vlaamse partijen tot het maken van een genante bocht: in 2001 voerden ze op hun beurt een regionale dotatie in.

Het resultaat van dit alles is dat alle politieke partijen samen langs allerlei kanalen ongeveer 55 miljoen euro per jaar binnenhalen. De Belgische partijen zwemmen gewoonweg in het geld. Geen wonder dat hun gezamenlijke vermogen de laatste tien jaar pijlsnel de hoogte is ingegaan: van 63 miljoen euro in 1999 tot zo maar liefst 101 miljoen euro vandaag. Partijen zijn eigenlijk beleggingsclubs geworden. Met dat verschil dat ze het geld dat ze beleggen niet zelf verdienen. Want zo maar liefst 87% van hun inkomsten is afkomstig van de overheid, dus van de belastingbetaler. En nog blijkt de geldhonger van de partijen niet gestild. Recent bleek dat de partijen alweer een nieuwe goudader hebben ontdekt: de fractietoelagen in de provincieraden. Het was Peter Reekmans van LDD die begin 2009 met dit schandaal uitpakte. Op het eerste gezicht is het niet zo evident dat de partijen zich via de provincieraden verrijken. De Vlaamse regelgeving verbiedt immers formeel dat fractietoelagen in de provincieraden worden gebruikt voor de partijwerking of voor de verkiezingscampagne. Geen vuiltje aan de lucht dus, tot LDD met bewijzen op de proppen kwam at de toelagen wel degelijk werden doorgesluisd naar de partijen. Peter Reekmans bracht bovendien aan het licht dat de fractietoelagen in de provincieraden zich de voorbije jaren zich op een wonderbaarlijke wijze hebben vermenigvuldigd. In 2000 werd nog maar 1 miljoen euro aan fractietoelagen uitgekeerd, in 2008 was dat bedrag al opgelopen tot zo maar liefst 4,4 miljoen euro. Wat voor activiteiten moeten die fracties in de provincieraden wel niet ontplooien om dat fabelachtige bedrag op te souperen! En zelfs als je dat opsouperen letterlijk neemt, dan nog zou dat een bijna bovenmenselijke opgave zijn. Nee, dit stinkt onmiskenbaar naar verdoken partijfinanciering.

Dit onwelriekende verhaal heeft ook een communautair angeltje. Het Union des Francophones (UT) van Christian Van Eyken valt normaal gezien buiten de prijzen inzake overheidsfinanciering. Want die partij vormt, met één zetel, geen fractie in het Vlaams Parlement en krijgt dus geen fractietoelagen en ook geen regionale dotatie. Maar nu de Vlaamse partijen die provinciale geldkraan hebben ontdekt én opengedraaid kan ook het UF (met zes zetels in de provincieraad) zich ten volle laven aan de subsidiëring. In 2000 kreeg die partij nog amper 7437 euro aan fractietoelagen in Vlaams-Brabant, in 2008 was dit bedrag al gestegen tot 65 583 euro! Dit geld, dat in principe moet dienen om de werking van de fractie te ondersteunen, wordt gebruikt om de blijde Franstalige boodschap te verkondigen in Vlaams-Brabant. Het dient om een Lettre UF te verspreiden op 120 000 exemplaren. “Cette dotation permet donc de diffuser largement le message UF dans la province”, aldus een UF-medewerker in La Libre (4 maart).

Dat zal de gevestigde Vlaamse partijen een zorg wezen. Als ze de eigen bankrekening maar verder zien aandikken. Maar laat het voor minister Geert Bourgeois een extra aansporing zijn om krachtig paal en perk te stellen aan de onfrisse praktijk van de provinciale partijfinanciering.

 

Karolien Weekers en Bart Maddens, Het geld van de partijen, Acco, 2009.

Klik hier voor het volledige artikel, zoals verschenen in "Doorbraak" (april, 2011)

Reacties op "De poenscheppers van de Wetstraat"

PLAS Guillaume
06/05/2011 09:37
Kleine verbetering niet 1408 maar 108 deelnemers op kosten van de belastingbetaler in 5 sterrenhotel tijdens verschillende dagen.
PLAS Guillaume
05/05/2011 16:49
Sinds de gewestvorming met gewestparlement en gewestregering die erbij kwamen hadden de onnodige provincies en arrondissementscommis-sariaten moeten worden afgeschaft. Maar men stapelt de hiërarchische niveaus op en creëert maar onnodige "bidullen" bij om de politieke mandaten blijven te vermenigvuldigen zonder einde. Wat België nodig heeft is niet nog meer "gesplitste bevoegdheden", maar een eenvoudige staatsstructuur. Dat wil zeggen ook de onnodige senaat afscfhaffen, veel intercommunales privatiseren en andere fusioneren, idem voor al de onnodige VZW's die niet zouden mogen gesponsord worden met belastinggeld dat wordt verspild. Dit land heeft 14 duizend miljard Bef schulden en men doet niets om te saneren. 5 ministers en een delegatie van 1408 gingen in een 5 sterrenhotel logeren in Cancun om prietpraat te horen over klimaatverandering. Bart de Wever wil nog meer splitsen (justitie, ontwikkelingssamenwerking, civ. bescherming, gezondheidszorg, enz), zodat elke regio nog meer ministers zal aanstellen om de wereld rond te reizen. De planeet wordt kapot gemaakt door overbevolking, elk jaar bijna 100 miljoen meer mensen op onze aardbol. De overbevolking put alle grondstoffen uit zodat de penurie in 2040 totaal is: geen gas of pletroleum meer, geen uranium meer, groot gebrek aan drinkbaar water en alle dagen meer desertificatie, gebrek aan grondstoffen wegens overuitbuiting van de aarde voor steeds meer mensen. Groen zwijgt als een graf over overbevolking en dit is de echte oorzaak van al onze ellende. België heeft nu al 11 miljoen inwoners, dat zal blijven stijgen door immigratie totdat het verkeer op de autosnelwegen zal totaal stilliggen. Een land zoals Indië heeft elk jaar 19 miljoen inwoners meer. Wat moet daarmee gebeuren. Al deze arme overbevolkte landen kunnen maar alleen hun armoede naar Europa sturen totdat Europe even arms is als deze "overbevolkte arme landen" en er geen natuur meer overblijft. Dat leidt tot onbewoonbaarheid van de paneet wegens "overbevolking"

Geef ook uw mening!

Naam:*
E-mail (wordt niet getoond):*
Uw reactie:*