Persberichten

Nu de media hun karavaan van Hertoginnedal naar Belvédère hebben verkast, wordt duidelijk dat de Vlaamse onderhandelaars binnenkort hun ware gelaat moeten tonen. CD&V-er Dehaene heeft het schot voor de boeg gegeven. En het is niet België dat in gevaar komt, maar eens te meer zijn het de Vlaamse eisen om meer zelfstandigheid.

Koning Albert doet alsof hij zijn troepen opstelt voor de slag van Waterloo. Net als Napoleon roept hij zijn laatste Carrés samen, zijn leden van Kroonraad, die hem moeten helpen het land te redden.

Iedereen heeft door dat het zuiver spektakel is. Dat er alleen tijd moet worden gewonnen, om de onderhandelaars te doen bijdraaien, maar vooral om de publieke opinie in Vlaanderen te doen zwenken. De peilingen zijn wat ze waard zijn. Maar ze bewijzen dat de Vlamingen er echt genoeg van hebben, om op te draaien voor een wanbeleid, dat hen deels wordt opgelegd door Franstalige politici. Vlaanderen wil zelf beslissen over de sociale en economische hefbomen, waarmee het zijn welstand voor de toekomst moet waarborgen. En dat botst op het evidente 'NON' van wie veel te verliezen heeft.

Het scenario is wel verstoord door de digitale foto, die de nota op de schoot van Jean-Luc Dehaene in de pers heeft gegooid. Eén pagina, die in enkele trekken de toekomst van de formatie vastlegt. In groot lettertype zodat de vorst het zonder moeite kan lezen. Een onderhandeld document? Ongetwijfeld!  Jean-Luc Dehaene is er de man niet naar om met losse flodders  naar het Paleis te trekken.

Onderhandeld met wie? Met de eigen partij? Ongetwijfeld! Met andere partijen? Waarom niet? Waarover hebben Reynders en Leterme anders zitten keuvelen als ze de kleuren van Standard gingen verdedigen in Roeselare?

Met één partij heeft Dehaene er zeker niet over gerept, dat is met zijn coalitiepartner N-VA. Op het grauwe aangezicht van Bart De Wever was al af te lezen, hoe hij de strop voelt naderen.

Hoe lang nog? Hoelang zullen Open-VLD en CD&V de schijn ophouden dat ze een echte staatshervorming willen forceren? Hoe lang duurt het nog dat ook N-VA voor het blok wordt gezet door de twee partijen, die Jean-Marie Dedecker eerder op zo'n laffe manier de woestijn hebben ingestuurd? 

Daarom zal Lijst Dedecker nooit afstand doen van de gerechtvaardigde eis van de Vlamingen om het heft in eigen hand te nemen. Met de Walen als het kan, zonder, als het moet. Dat de Vlaming zich maar niet laat vangen, de grote politieke families willen niet slagen in een verregaande staatshervoming, toch zeker niet ten koste van hun portefeuille; de Vlaming zal snel merken dat de politieke postjesdynastie voorrang krijgt op zijn simpele vraag om zijn eigen potje te kunnen koken.

En wacht nog even tot de socialisten het toneel opkomen om het 'Vaderland' te redden.