Of N-VA Kamerlid Peter Dedecker zijn boekje Een zuil van zelfbediening: ACW, Arco & Dexia ondertussen verbrand heeft, of dat hij ondertussen ondergedoken is uit plaatsvervangende schaamte, is mij nog niet ter ore gekomen. Dat de N-VA ook nog haar verkiezingsbelofte inslikt om in 2018 een begroting in evenwicht af te leveren is schaamteloos uitstel- en vluchtgedrag. Met een rugzakje staatsschuld van 59.680 dollar per Belg staan we vierde op de wereldranglijst, na Japan (90.345 dollar), Ierland (62.687 dollar) en de Verenigde Staten (59.680 dollar). Toch blijft men volharden in de boosheid.

Belastingkaravaan van honger en dorst

Rechtvaardige belastingen betekenen voor beurzensnijder Peeters en de CD&V dat wij in alle soorten belastingen en aanslagen tot de internationale top moeten behoren. We staan al op het Europees en het wereldpodium in lasten op arbeid, en eveneens in de discipline personen-, vermogens- en vennootschapsbelasting. De belastingdruk op vermogen is hier 3,5 procent van ons BBP. In de (socialistische) Scandinavische landen is dat amper 1,5 procent. In Zweden bestaat er bijvoorbeeld een meerwaardebelasting op aandelen van 25 procent maar betaalt men geen erfenisrechten. Zelfs na de huidige aangekondigde daling van het vennootschapstarief tot 25 procent zitten we nog in het Europees koppeloton en blijft de cumul van de fiscale druk met 47,5 procent nog 4 procent hoger dan onder de regering-Leterme.

Onze elektriciteitsfactuur is een zuivere belastingbrief.

In de discipline verdoken belastingen spannen we ook de kroon: onze elektriciteitsfactuur is een zuivere belastingbrief. Volgens de coöperatie Ecopower was 33 procent van de stroomfactuur in 2014 nog bestemd voor aankoop van elektriciteit, nu is dat nog nauwelijks 15 procent. Zo'n 85 procent bestaat uit taksen, heffingen, BTW, transport- en distributiekosten. De auto is een fiscale cash cow en verkeersboetes hebben ook meer met het vullen van het gat in de schatkist te maken dan met veiligheid. De onblusbare belastingkaravaan van honger en dorst trekt voort van de ene begrotingsronde naar de andere en de fiscale koterij wordt een ruïne.

Met de abonnementstaks op effecten krijgen we er nog een doorgeschoten meerwaardebelasting bovenop. Het impliciete belastingtarief op kapitaal in ons koninkrijkje is volgens de Europese commissie al 38 procent, vlak na de koplopers Frankrijk (52,7 procent) en Noorwegen (39,3 procent). In Nederland is het amper 12,1 procent De dematerialisatie van effecten in 2010 was slecht voor de drukker, goed voor de bomen (geen papieren obligaties, aandelen of kasbonnekes meer), goed voor de banken (die bewaar- en beheerloon konden incasseren), en ideaal voor de fiscus. De tollenaars kregen zo volledige controle op de roerende inkomsten met dit verdoken vermogenskadaster. De roerende voorheffing verdubbelde al van 15 naar 30 procent, de beurstaksen verhoogden en nu komt ook het kapitaal aan de beurt met een nieuwe jaloezietaks. Spaarboekjes geven nog een luttel rendement van 0.11 procent, en de langetermijnrente haalt nauwelijks 1 procent. Spaargeld is wat je in dit land overhoudt als je met een overheidsbeslag van ruim 53 procent de helft van je inkomen al aan de staat afgegeven hebt. Om toch wat rendement te halen beleggen de Belgen daarom meer en meer in fondsen (190 miljard) en in aandelen. De Bende van Nivellering uit de Wetstraat heeft nu een achterbakse vermogensbelasting uitgevonden om ook dit risicovol kapitaal te onteigenen: een abonnementstaks op effectenrekeningen. De 0,15 procent die zal geheven worden op dossiers boven de 500.000 euro is geen symbolisch bedrag, maar een glijmiddel om nu deze nieuwe belastingpil te laten doorslikken en het dan in de toekomst naar willekeur te verhogen (van 0,15 naar 1,5 is maar een komma verplaatsen), de suikertaks achterna. Deze zondebelasting wordt nu niet alleen opgetrokken maar ook toegepast op suikervrije frisdranken.

De suikertaks wordt nu niet alleen opgetrokken maar ook toegepast op suikervrije frisdranken.

Een uniforme vlaktaks zou een einde kunnen maken aan de willekeurige fiscale onteigening van burgers en bedrijven. Maar daar is moed voor nodig en vooruitschrijdend inzicht. Sommigen hebben de memoires van Winston Churchill gelezen maar blijkbaar niet begrepen. "We contend that for a nation to try to tax itself into prosperity is like a man standing in a bucket and trying to left himself up by the handle" Een wijs man, die Winston.

Jedan Marie Dedecker