Persberichten

Jean-Marie Dedecker heeft fundamentele bezwaren tegen het verbod van de anti-islambetoging. 'Pas wanneer er zekerheid bestaat dat wettelijke normen zullen worden overtreden door de organisatoren is een preventief verbod gerechtvaardigd. In dat geval moet burgemeester Thielemans wel de concrete aanwijzingen publiek maken die tot die zekerheid leiden'. Vrije tribune, vandaag verschenen in De Standaard.

Tolerantie is geen politiek, maar een ethisch begrip

De Brusselse burgemeester Thielemans (PS)  verbiedt een betoging van SIOE die wil voorkomen dat de islam een dominante politieke kracht wordt in Europa. Diverse politici sluiten zich aan bij dit verbod. Een anti-islam betoging, zoals ze nu al ten onrechte wordt omgedoopt, zou een nodeloze provocatie zijn van de moslims en getuigen van een intolerante houding tegenover een wereldreligie. Dit is vluchtgedrag van politieke angsthazen en een capitulatie voor de religieuze fundi's.De kunst van de tolerantie is helemaal geen kunst als het er alleen op neerkomt om dingen toe te staan die men toch goed vindt. Tolerantie wordt pas een kunst wanneer je moet verdragen wat je NIET zint, en dat je dat 'kwaad' dan moet bestrijden met middelen die de kwaal niet erger maken.

 

 

Een volwassen democratie heeft geen nood aan een religieuze - of gedachtepolitie zoals het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding en zeker niet aan instant-wetgeving om aan angstgevoelens tegemoet te komen zoals de wet op het negationisme en de doorgeschoten antidiscriminatiewetten. Wie dit propageert riskeert in de extreem-rechtse, intolerante hoek gedrukt te worden, maar de vrijheid van meningsuiting is absoluut. De linkse Amerikaanse filosoof  Noam Chomsky verdedigde de Franse negationist Faurison met de volgende woorden: " Het recht op vrije meningsuiting is zinledig als het alleen geldt of verdedigd wordt voor meningen die men goedkeurt. Juist wanneer het om bijzonder schokkende meningen gaat, die lijnrecht indruisen tegen de eigen overtuiging, moet dat recht feller dan ooit verdedigd worden".  Wie de holocaust wil minimaliseren moet niet bestraft worden; wie zijn huis niet wil verhuren aan een homokoppel  moet niet gecriminaliseerd worden, wie in Stalin een volksheld ziet, moet niet worden aangepakt. Iedereen heeft recht op een mening, ook de idioot. Maar in België zijn de eerste twee handelingen strafbaar, en wordt de derde 'getolereerd', beslisten de regerende partijen.

 

 

De perversie van de tolerantie van het politieke linkse correcte denken ligt net in haar eigen selectieve onverdraagzaamheid. Precies door die selectieve intolerantie laat de Nederlandse PVDA-leider Wouter Bos zijn gemolesteerde socialistische partijgenoot Ehsan Jami vallen als een baksteen. Ehsan Jami had als ex-moslim een comité voor ex-moslims opgericht, en werd daar vorig weekend hardhandig voor aangepakt door jonge moslims. Zelfs geen telefoontje kon er af van Bos, neen, want de voorzitter vindt dat het Comité van Jami de moslims en hun geloof beledigt. Ehsan Jami wordt nu al met de dood bedreigd, krijgt nu uiteindelijk toch politiebewaking, en komt aardig in de buurt van Ayaan Hirsi Ali, die uiteindelijk voor haar harde kritiek op de islam het 'verdraagzame' Nederland is ontvlucht.

 

 

In ons land zegt Myerem Almaci, de fractieleidster van GROEN, dat de zogenaamde anti-islambetoging alleen maar polarisering uitlokt. Het verbod is terecht, want met de betoging wordt de moslim getroffen in de vreedzame uitoefening van zijn godsdienst, beweert de politica van GROEN. Je kan in dit land dus gewoon niet meer zeggen wat je zelf goed vindt, en zeker niet wat je kwaad vindt, omdat je dat moet 'verdragen'. Wie zijn eigen cultuur wil verdedigen wordt meteen een xenofoob, en wie kritiek heeft op de islam lijdt aan islamofobie. De identiteitschaamte van links. Paus Benedictus 16, alias Ratzinger verwoordde het als volgt: " Het Westen toont een vreemde haat ten opzichte van zichzelf, die alleen maar als pathologisch kan worden beschouwd. Het Westen houdt niet langer van zichzelf: het ziet in zijn eigen geschiedenis enkel datgene wat betreurenswaardig en destructief is, het is niet langer in staat te zien wat groots en zuiver is".     

 

 

Uit angst voor stigmatisering wordt het publieke debat in de kiem gesmoord. Niemand wil immers uitgemaakt worden voor racist, xenofoob of homofoob. Zo wordt tolerantie een politiek geladen begrip, dat wordt gemonopoliseerd door een kleine linkse intellectuele minderheid. En een eigen mening hebben kan zelfs professionele gevolgen hebben, wanneer die ingaat tegen die van de correct denkende klasse. De arbeider die aansluit bij het VB verliest zijn recht op vakbondslidmaatschap. Marion Van San moet uitwijken naar Nederland omdat de conclusies van haar rapport over de relatie tussen criminaliteit en afkomst niet strookten met de politieke opvattingen over migranten. Een Vlaamse bestuurder moet ontslag nemen in zijn bedrijf omdat hij het Warande-manifest  ondertekent, enz..

 

 

Tolerantie is nochtans geen politiek maar een ethisch begrip. Voor de andersdenkenden rest dan maar één laatste verdedigingslinie: het recht op vrije meningsuiting. en dat recht is absoluut. Dit houdt in dat onfatsoenlijke meningen niet juridisch mogen bestreden worden. Het via een wet of rechter verbieden van een onfatsoenlijke mening richt in alle gevallen een groter kwaad aan dan de meningsuiting zelf. De schade die het vrije woord dan mogelijk berokkent aan derden, is de prijs voor dit hoge rechtsgoed. Maar uiteraard geldt die vrijheid ook voor wie de eerste mening onfatsoenlijk vindt en die met woorden en geweldloos wenst te bestrijden.

 

 

Meningen kunnen nooit bestraft worden, hoe verwerpelijk ook. Een opinie is geen delict. Alleen de manier waarop meningen geuit worden, kan aan een juridische controle worden onderworpen. Een anti-islambetoging kan nooit op inhoudelijke argumenten worden verboden, zelfs niet wanneer zij provocatief kan lijken. Pas wanneer er zekerheid bestaat dat wettelijke normen zullen worden overtreden door de organisatoren, is een preventief verbod gerechtvaardigd.

In dat geval moet burgemeester Thielemans wel de concrete aanwijzingen publiek maken die tot die zekerheid concluderen. Die openheid is vereist omdat de vrije meningsuiting een fundamenteel recht is, waarvan elke beperking aan democratische - en dus publieke - controle moet worden onderworpen.

 

 

Als burgemeester Thielemans vorig jaar betogingen toeliet van Islamitische bewegingen tegen de Deense cartoons over Mohammed, moet hij nu ook de manifestaties dulden die zich afzetten tegen de verspreiding van het Islamitisch fundamentalisme en terrorisme in Europa. Je kunt de hoofdstad van Europa niet zijn met de ethiek van een polderdorp.

 

 

Meningen moeten kunnen worden geventileerd. Wanneer een democratische  samenleving, onder het mom van de zogenaamde tolerantie, de verspreiding ervan niet meer waarborgt, wordt zij een totalitair regime of zoals de Joods-Nederlandse historicus Jacques Presser ooit waarschuwde: "als het fascisme ooit terugkomt, zal het dat doen onder de naam anti-fascisme"

 

 

Jean Marie Dedecker