Persberichten
De apartheid van de heer Clerfayt van het FDF
Federaal staatssecretaris Bernard Clerfayt (FDF) vindt het niet kunnen dat een Vlaamse Brusselaar maar 3.000 stemmen nodig heeft voor een zitje in het Brussels parlement terwijl zijn collega dubbel zoveel stemmen moet halen. Clerfayt bestempelde dat systeem op het verkiezingscongres van het FDF afgelopen zondag als "bijna apartheid".
Voor LDD is het zeer vreemd dat een politicus die staatsecretaris werd bij de gratie van een taalcompromis, dat compromis zelf op de helling zet.
De Staatssecretaris van NIETS
Jan Vandenbussche, voorzitter LDD Brussel, lijsttrekker voor het Vlaams Parlement:
"Dat Clerfayt het over bijna-apartheid heeft, als het om de parlementaire vertegenwoordiging van Vlaamse Brusselaars gaat, getuigt van een zeer selectief geheugen en weinig bagage in politieke geschiedenis. Clerfayt vergeet blijkbaar zeer gemakkelijk dat Franstalige politici in de federale verkiezingen ook veel minder stemmen moeten halen dan de Vlaamse. Om maar te zwijgen over de schandalige miskleun van scheefgetrokken pariteit binnen de Belgische regering, waarin de minderheid van Franstaligen 3 regeringsleden MEER telt dan de Vlaamse meerderheid, en onder hen prijkt.... Bernard Clerfayt, de staatssecretaris van NIETS, alleen ‘toegevoegd aan de Minister van Financiën'. Geen kat die weet waarvoor de cumulerende burgemeester van Schaarbeek nog extra wordt betaald. Bovendien ‘vergeet' mijnheer Clerfayt dat de Franstalige Gemeenschap bakken geld heeft gekregen in ruil voor de gegarandeerde vertegenwoordiging van de Vlaamse Brusselaars in het Brussels parlement. Mijnheer Clerfayt speelt daarover de vermoorde onschuld. Manuel from Brussels, I know nothing."
FDF heeft apartheid ingevoerd in Brussel
Lijst Dedecker neemt het helemaal niet dat Clerfayt het woord apartheid in de mond neemt. Het is zijn partij die onder leiding van de racistische FDF burgemeester Nols apartheid invoerde in het gemeentehuis van Schaarbeek, en haat zaaide tegen de Vlamingen.
Piet Deslé, Lijsttrekker Brussels Parlement: "Ik heb persoonlijk nog aangeschoven bij het aparte ‘Loket voor Vlamingen', tot er een regeringscommissaris orde op zaken moest stellen in Schaarbeek. En deze heren komen nu de les spellen aan de Vlamingen. Dezelfde heren die weigeren de taalwetten toe te passen, en hun eentalige ambtenaren geen deftige taalopleiding opleggen, maar dan wel verbaasd zijn dat 20 % van de Brusselse bevolking zonder werk zit. Het FDF heeft de Brusselaars decennialang wijsgemaakt dat zij nooit, maar dan ook nooit Nederlands moesten leren om in ‘hun' stad te leven. Dit verdient de naam van racisme niet meer, dat is zuivere domheid. "
Administratieve vervalsing Nederlandstalige statistieken
Jan Vandenbussche: "Clerfayt wil het aantal Nederlandstalige ambtenaren overeen laten komen met het aantal behandelde dossiers in het Nederlands. Maar iedereen weet dat die cijfers nergens op slaan. De ééntalige ambtenaren openen elk dossier in het Frans, omdat ze niet beter weten, kunnen of willen, zo zijn er talloze Vlaamse Brusselaars die met een Franstalige identiteitskaart rondlopen zonder het zelf te beseffen. Zo zijn er talloze bedrijven en handelaars die zuiver voor het gemak voor het Frans kiezen, omdat toch maar wat sneller en meer accuraat te worden bediend door de Brusselse overheid, want ‘time is money'. De cijfers over dossiers en mensen zijn dus al jarenlang gemanipuleerd door diezelfde Fransdolle kern, die leeft in de tijd van Napoleon, en geen enkel respect heeft v oor andermans taal."
De echte Brusselse realiteit: een kluwen
Voor Lijst Dedecker liggen de oplossingen niet bij het FDF, dat niet door heeft dat de toekomst van Brussel meertalig is, en dat Brussel de naam van hoofdstad alleen verdient als het respect toont voor al zijn inwoners.
Piet Deslé: "Het echte probleem van Brussel is het bestuurskluwen met 19 gemeenten dat elke goed bestuur in de weg staat. De versnippering van bevoegdheden en van beleid dat het voor elk bedrijf, zelfstandige of gewone burger tot een ware nachtmerrie maakt om met een overheid om te gaan. Een massa van politici en van ambtenaren profiteren in het kielzog van dat Brusselse bestuurlijke kluwen. Maar dat heeft alleen tot verarming geleid, tot een recordwerkloosheid, een ongehoord laag veiligheidsgevoel bij de bevolking, bar slecht onderwijs in het Franstalige net, een fiasco in het beheersen van het asielprobleem, om van de netheid in de stad nog te zwijgen. Dat zijn de uitdagingen voor de Brusselse overheid, waarover een grondig gesprek nodig is. Met één bestuursniveau kan Brussel Hoofdstad haar Europese en internationale roeping waarmaken. Maar dat is niet met minder taalwetten, maar precies met méér respect voor andermans taal."
