Onze pretletterbrigade heeft het zo druk met het vullen van krantenpagina's over de voetbalmaffia dat een zopas ontdekte bankroof en een aanslag op onze schatkist blijkbaar nauwelijks drukinkt waard is.

Bij het woord bankier krijg ik altijd een droge mond. Tot een kwarteeuw geleden werkte ik twintig jaar lang bij ING, toen het nog BBL of Bank Brussel Lambert heette. Eigenlijk ben ik begonnen bij de Banque de Bruxelles, negentig procent van de directieleden waren immers Franstalig en de interne Nederlandstalige correspondentie was hoogstens een doorslag van de taal van Marianne. Toen de bank met een dubieuze swapoperatie in 1974 op de rand van de afgrond bengelde, klopte het aan bij Baron Lambert voor een fusie, betaalde het personeel het gelag en werd de verantwoordelijke weggepromoveerd met een adellijke titel naar Genève.