Persberichten
Communautair opbod van banenplannen dringt de werkloosheid geen stap achteruit.
LDD stelt vast dat het communautaire wafelijzer terug is van weggeweest. Minster van Arbeid Milquet lanceert een federaal banenplan, dat op maat van 'haar' Brussel en Wallonië is geschreven.
De Vlaamse regering protesteert, en het compromis bestaat erin de kosten nog wat op te voeren, zodat ook de Vlaamse regering de indruk wekt dat de werkloosheid echt wordt bestreden.
Jean-Marie Dedecker, voorzitter LDD: "Het is niet met banenplannen dat de werkloosheid wordt opgelost, maar met een algemene verlaging van de fiscale en sociale lasten. Het mislukken van het 'Rosettaplan' heeft dat 10 jaar geleden al bewezen, maar de federale regering is hardleers."
"Ze gaat nu weer enkele doelgroepen ondersteunen, zodat de werkgevers een deel van hun veel te hoog belast personeel zullen vervangen door gesubsidieerd personeel. Maar dit levert de staatshouding niets op, het kost alleen maar geld, handenvol geld."
Maatschappelijke kost
Voor LDD is het duidelijk dat de communautaire vrede opnieuw wordt afgekocht met geld van de belastingbetaler. Dat de regelgeving daardoor totaal ondoorzichtig wordt blijkt noch de federale, noch de Vlaamse regering te storen. Het drijft wel de maatschappelijke kostprijs omhoog.
Bovendien is dit banenplan volgens LDD maar half werk, door alleen de vraagzijde naar arbeid te stimuleren. De stimulans voor de bedrijven zal jongeren niet doen afzien van een wachtuitkering als hen dat beter uitkomt, en dat kost ons jaarlijks ook 750 miljoen euro.
Rob Van de Velde, Kamerlid LDD: "De uiteindelijke weerslag van dit 'banenplan bis' op de begroting zullen we nooit kennen. Dan zouden de verdringingseffecten moeten berekend worden,... en aangezien de overheid dat nooit doet zal niemand exact kunnen nagaan hoeveel werknemers vervangen zijn door deze 'goedkopere' arbeidskrachten."
"Voor de staatskas wordt de ene werkloze dus vervangen door de andere. Waar we wel zeker van zijn is dat de bedrijven er weer miljoenen euro overheadkosten mogen tegen aangooien om de verschillende categorieën van subsidies uit mekaar te houden: 26 jaar, met diploma, zonder diploma, 3 maanden werkloos, 6 maanden werkloos, één jaar werkloos...terwijl aan de werkloosheidsval niet wordt getornd."
"Zolang de regering niet inziet dat het uniek Belgisch en eeuwigdurend recht op werkloosheid een van de grootste psychologische en sociale remmen is om werk te gaan zoeken, blijven de banenplannen weggegooid geld."
