Share/Save/BookmarkStuur naar een vriendAfdrukken

Opinies

Bij B-Cargo staan zowel locomotieven als personeel te roesten

08/11/2009 22:06 - Opinie - Federaal - Overheid - Transport - Overheidsbedrijven

Jean-Marie Dedecker stelt diagnose van 'affairisme en cliëntelisme' bij het spoor.

'Dat er weinig vertrouwen is van het spoorpersoneel in de beloftes van hun directies is logisch na het leugenpaleis van ABX, maar de pendelaar mag toch het slachtoffer niet zijn van het wanbeleid in het goederenvervoer.'

Jean-Marie Dedecker over de jongste staking bij het spoor in een opiniestuk in De Morgen.

(...)

Even ter herinnering: de financiële put van ABX, de pakjesdienst van de NMBS, bedraagt vandaag nog altijd 1,847 miljard euro. De belastingbetaler moet nog steeds opdraaien voor de schaamteloze megalomanie van Etienne Schouppe. Blijkbaar hebben we er geen lessen uit getrokken, want met B-Cargo is er een tweede ABX in de maak.

B-Cargo, dat het geheel van de vrachtactiviteiten van de NMBS-groep beheert, is virtueel failliet. De belastingbetaler moet de put voortdurend dempen, de verliezen zijn tussen 2002 en 2008 al opgelopen tot meer dan 600 miljoen euro, met een geconsolideerde schuld op 31 december 2007 van 915 miljoen euro. Het is dus goed in eigen hart te kijken.

Met minimum 900 personen in overtal noemde een vakbondsafgevaardigde B-Cargo de grootste kaartersclub van ons land. Van 390 spoorwegmannen in Zeebrugge moesten er bijvoorbeeld 130 "doorgeschoven" worden of liever "heringeschaald" in het moederbedrijf en vooral in andere directies. Dit zorgt voor sociale spanningen in een overheidsbedrijf met een administratief waterhoofd en machtige vakbonden die jaarlijks 8 miljoen euro zwijggeld (of anti-stakingsgeld) toegestopt krijgen om de sociale vrede af te kopen.

De 300 miljoen euro extra staatssteun waarvoor Europa haar fiat moet geven dient ook niet om de commerciële activiteiten op te vijzelen. Het dient voor herscholing van personeel, bijpassen van loonverschillen en gelijkschakelen van arbeidsvoorwaarden. Kortom, als compensatie voor het loonverlies bij verhuis van B-Cargo naar een andere groep uit de NMBS-mastodont.

Naast personeel is er ook heel wat materiaal in overschot. Een veertigtal TRAXX-locomotieven werden geleased bij Angel Trains voor een waarde van ongeveer 175 miljoen euro en zonder opzegclausule in de contracten. Eigen schuld, dikke bult. Een aantal 'Type 28' staan, even werkloos als het personeel, te roesten in de depots van Antwerpen-Noord en in Muizen.

Procedure uit DDR-tijd

De economische crisis geldt maar gedeeltelijk als excuus. Toen toenmalig Vlaams minister-president Yves Leterme in 2006 naar Noordrijn-Westfalen trok om steun te zoeken voor de 'eeuwige' IJzeren Rijn kreeg hij van de directeurs van Bayer en BASF te horen dat deze chemiereuzen er in slagen om in 24 uur goederen naar de andere kant van Europa te brengen, maar dat het tussen Antwerpen en Duisburg vijf dagen duurt.

Vandaag moeten rijpaden nog altijd een jaar op voorhand aangevraagd worden en het wisselen van een machinist aan een grensovergang is als een procedure uit de DDR-tijd aan checkpoint Charlie in Berlijn.

Veel doorlichtingen van B-Cargo en de NMBS moet je nochtans niet meer houden. De kanker van affairisme en politiek cliëntelisme heeft de rails al jaren aangetast.

Consulting- en headhuntingbureaus zoals Tri Finance hebben er hun zakencijfers mee gehaald. Voor het SAP-project (Systeme, Anwendungen und Produkte in der Datenverarbeitung) werden er via het huisconsultingbureau onlangs nog 130 externen extra aangeworven. Met een dagvergoeding van 1.150 euro voor een 300-tal externen loopt dit al vlug op tot 350.000 euro per dag. Externen lopen elkaar voor de voeten, en de Staat moet extra centen ophoesten om overtollige arbeidskrachten bij B-Cargo naar andere diensten over te hevelen.

Niemand kent de eindafrekening van dit prestigieuze informaticaproject. De miljoenbudgetten worden weggemoffeld in de diverse maatschappijen en onder diverse benamingen (SAP, ERP, IKTA, MIND³..)

Zo moeten er in de holding alleen al 2.207 eindgebruikers opgeleid worden met 6.454 mandagen voor het 4de kwartaal 2009 en 806 in het 1ste kwartaal 2010. Kostprijs: 4 miljoen euro. Telkenjare worden miljoenen euro's bijgepast voor een reus op lemen poten.

Stuiptrekkingen

De staking was een rondje spierballen rollen van de grootste vakbonden (ACOD, ACV.), die om hun actie kracht bij te zetten de seinhuizen hebben bezet. Het politiek gerommel in de marge over minimale dienstverlening is dan ook compleet onmogelijk door dergelijke strategische bezettingen.

In Vlaanderen zou meer dan 65% van de spoormannen zich aangeboden hebben om te werken op de stakingsdag.

De belastingbetaler draait er twee keer voor op: de weddes uitbetalen en geen vervoer.

Dat er weinig vertrouwen is van het spoorpersoneel in de beloftes van hun directies is logisch na het leugenpaleis van ABX, maar de pendelaar mag toch het slachtoffer niet zijn van het wanbeleid in het goederenvervoer. In de coulissen van de NMBS is al langer bekend dat B-cargo een aparte rechtspersoonlijkheid wordt. Directeur Mark Descheemaeker en voorzitter van de NMBS mevr. Bovy (kabinetschef van minister Onkelinx) waren dat met de vakbonden al lang overeengekomen.

De stakingen zijn dan ook enkel stuiptrekkingen om de macht door een overjaars syndicalisme en een verpolitiseerd beleid.

Het is vijf voor twaalf voor echte liberalisering. De staking zelf bewijst dat de vrijmaking van de transportmarkt een noodzaak is om niet gegijzeld te worden door monopolies. Want door de actie kunnen operatoren die niet staken (Crossrail, trainsport, Veolia Cargo, Rail Link Europe) ook zelf niet doorwerken. Zo wordt de liberalisering verhinderd. Tenzij dit juist de bedoeling is van de NMBS-Kolchozen.

(c) Jean-Marie Dedecker

Deze bijdrage is mede ondertekend door Paul Vanhie, federaal parlementslid LDD