Share/Save/BookmarkStuur naar een vriendAfdrukken

Opinies

"Beste Jan, Weledelgestrenge Voorzitter,..."

29/09/2009 19:12 - Opinie

Jean-Marie Dedecker schrijft een open brief aan Jan Peumans, voorzitter van het Vlaams parlement.

 "Uw edelmoedig gebaar om in te leveren op uw riant salaris als primus inter pares van de Vlaamse parlementsleden ontroert alle harten. In afwachting van een serieuze staatshervorming, waarvoor u mijn volle steun geniet, kunt u een interne Vlaamse parlementshervorming doen en wat cumulards van de loonlijst halen."

Open brief aan Jan Peumans, Voorzitter van het Vlaams Parlement

Beste Jan, Weledelgestrenge Voorzitter,

Uw edelmoedig gebaar om in te leveren op uw riant salaris als primus inter pares van de Vlaamse parlementsleden ontroert alle harten. In deze tijden van crisis kan de symboolwaarde daarvan niet onderschat worden. De naar kiezersgunst hunkerende carrièrepolitici moeten inderdaad een voorbeeld stellen om de vox populi ter wille te zijn in deze barre tijd van harde krimp. We moeten ons imago van revisionistische zakkenvullers immers gretig instandhouden. Iedereen met een hoog inkomen is vandaag verdacht en verdient het schavot.

 Wat is er dan voorbeeldiger dan in eigen vel te snijden? Ik heb er alle begrip voor dat de ondraaglijke lichtheid van het voorzittersbestaan u een schuldgevoel bezorgt en u derhalve verleidt tot deze edelmoedige daad met grote maatschappelijke diepgang, en vooral journalistieke weerklank.

Naast het hanteren van de voorzittershamer elke woensdagnamiddag beperkt de voorzittersjob zich inderdaad tot een veredelde conciërgefunctie met protocollaire bevoegdheden en dit leidt (of lijdt) vroeg of laat tot gewetenswroeging. Uw evenknie(ën) Patrick Dewael en Armand De Decker, praesissen van respectievelijk de Kamer en de Senaat hebben ook last van deze politieke burn-out. Ze voelen zich als politieke eunuchen maar vullen hun dagen met het rondleiden van al of niet belangrijke buitenlandse delegaties.

Een voorrecht waarvan Vlaanderen, op enkele sporadische regionale visites van Schotten, Basken of Bretoenen na, verstoken blijft.

15.000 euro per maand voor dergelijke bezigheidstherapie is inderdaad fel overdreven. U hebt volkomen gelijk. Niets belet u nochtans om, in afwachting van een wetswijziging, een deel van dit manna stante pede door te storten naar een weeshuis in pakweg Kinshasa. Tweemaalprijs: enkele tientallen kindermondjes gevuld door onze Vlaamse mini-ngo en 's avonds gloriërend op de sofa bij Phara of bij  Michiel om de laatste show van barmhartigheid aan de hardwerkende Vlaming kond te doen.

In Singapore krijgen parlementsleden één miljoen dollar jaarwedde. Er is geen postjespakkerij en geen corruptie, want op dit laatste staat de doodstraf. In Ukraïne moeten de vertegenwoordigers van het volk het stellen met een "socialistisch" hongersloon maar ze betalen één miljoen dollar "onder tafel" voor hun zitje omdat dit mandaat de arm is van de jackpot in het casino van de corruptie.

Beste Jan, geachte Voorzitter, beide bovenstaande voorbeelden zijn ethisch onverantwoord maar in tegenstelling tot uw populistisch gepraat mogen we het parlementaire kind niet met het badwater weggooien. Sommigen werken te weinig, of zijn hun mandaat niet waard maar daar kan de kiezer over oordelen en hen ten gepasten tijde naar huis sturen. Er bestaat zoiets democratisch als verkiezingen, weetje wel.

Voorzitters krijgen inderdaad teveel in hun loonzakje. Maar even terloops: hebt u er zelf niet voor gezorgd dat er wat extra ondervoorzitters bijkwamen met een extraatje van 25.000 euro per persoon, per jaar, omdat het gewicht van de oppositie in "uw" bureau anders te groot werd? Dat van de hypocriete splinter en de balk, waarde voorzitter?

De vraag, beste Jan, is voor mij niet of talent iets mag kosten, maar vooral wat goede mensen een land opleveren. If you pay peanuts, you get monkeys. Een doorsnee parlementaire wedde is nog de helft niet van wat u maandelijks in uw broodtrommel vindt.

Volgens mijn bescheiden mening is dit bedrag nochtans, op gevaar van publieke steniging na een normaal loon voor een vertegenwoordiger van het volk, maar afgunst is het schavot van de duivel. Voor de wedde van onze premier, 11.000 euro netto per maand, zet geen enkele voetballer in eerste klasse zijn studs op de grasmat. Hij maakt nog minder zijn truitje nat voor de Rode Duivels.

Kim Clijsters houdt er amper iets aan over als haar nanny en de physical trainer hun loon zijn komen ophalen. Hermans jaarwedde volstaat amper voor een driesterrenkok om enkele masochistische amateur-koks in tien afleveringen de huid vol te schelden.

De zelfbediening van uw Waalse ambtsgenoot José Hapart (PS) met een afscheidspremie van 530.000 euro, is inderdaad schraapzucht. Socialisten zijn niet zelden kapitalisten met het geld van de belastingsbetaler.

Maar wees eerlijk, toen Norbert De Batseleer (SP.a), één van uw voorgangers een navenante gouden parachute kreeg, had het parlement ook last van een koortskopstoot van plaatsvervangende schaamte. Norbert niet. Hij wacht nu rustig op zijn pensioen met een even riant salaris in de gouverneurszetel van de even overbodig geworden salons van de Nationale Bank. En het parlement? Veel geblaat en weinig wol of ze deden een plas en alles bleef zoals het was...

Beste Jan, u krijgt mijn volle steun om aan die graaicultuur van doorgeschoten "gouden handdrukken" een einde te maken. Maar blijf van de weddes van uw parlementaire onderdanen af.

Ik heb alle begrip voor uw functie (La fonction crée l'homme) maar als ervaringsdeskundige, uit een kleine partij afkomstig, weet niemand beter dan u wat het is politieke kleur te bekennen. Broodroof en Berufsverbot zijn de prijs van de outing.

Wie zich als acteur bekeert tot die dekselse Dedeckeriaanse ideologie wordt stante pede van de rode bühne van het Zuiderpershuis verbannen. Wie dit doet als dokter van een katholiek ziekenhuis wordt met de ambulance afgevoerd. Een oprotpremie is dan smartengeld. Niemand beter dan u, beste Jan, weet dat je dan geen vangnet hebt in de verzuilde structuren van de grote politieke partijen, van De Lijn tot Justitie en de Mutualiteit.

 Ik heb een ander voorstel, beste Jan. Schaf de Senaat af. Deze reflectiekamer is een veredeld reisbureau en zit in de palliatieve zorgen. Ze reflecteert evenveel als een doffe spiegel. Eenenzeventig overbodige jobs geschrapt, een bos bomen gespaard door het stilleggen van de nutteloze senatoriële papiermolen (wat ons modieuze CO² gehalte ten goede komt) en minimum 50 miljoen euro per jaar uitgespaard om het gat in de begroting te vullen.

Beste Jan, het is ook goed in eigen hart te kijken. Met 124 parlementsleden en politieke bevoegdheden van een veredeld schepencollege zou men gerust een veertigtal zitjes kunnen schrappen in uw glazen huis, dan zitten er daar evenveel Vlamingen als in de Kamer.

Geef toe, de helft van uw budget gaat naar één minister, die van onderwijs. De rest kan eigenlijk afgehandeld worden op 't Schoon Verdiep van 't Antwerpse stadhuis. De sermoenen in uw praatbarak zijn een megafoon voor de problemen die door de Schelde stromen: Lange Wapper of het BAM project, het Deurganckdok, Doel, Opel, De ijzeren Rijn, de uitdieping van de Schelde,... om over de hoofddoekjes maar te zwijgen. In afwachting van een serieuze staatshervorming, waarvoor u mijn volle steun geniet, kunt u een interne Vlaamse parlementshervorming doen en wat cumulards van de loonlijst halen.

Beste Jan, Geachte Voorzitter, ik twijfel geen ogenblik aan uw oprechtheid en beloof u al mijn steun en toeverlaat om een deel van de tak af te zagen waar u zelf op zit.

Weledelgestrenge groeten,

Uw dienaar,

Jean Marie Dedecker