Share/Save/BookmarkStuur naar een vriendAfdrukken

Opinies

Assimilminister

28/10/2009 10:00 - Opinie - Federaal - Asiel en migratie

Zo lang via huwelijksmigratie de deuren van België wijd openstaan voor nieuwkomers en zo lang landen als Marokko profijt halen uit de slechte inburgering van hun uitwijkelingen, zal België integratieproblemen blijven hebben, voorspelt Jean-Marie Dedecker in een opiniestuk in De Standaard. Dat los je op met nieuwe wetten, niet met een cursus Nederlands via internet.

"Als er een prijs zou bestaan voor de discipline "pleisters plakken op een houten been", dan verdient Vlaams minister Bourgeois (N-VA) minstens een podiumplaats."

(...)

Landen zoals Nederland zijn al lang van dit naïeve inneficiënte pamperbeleid afgestapt. Onze Noorderburen eisen een VERPLICHTE taalcursus met een EXAMEN in het land van herkomst, een verhoogde huwbare leeftijdsgrens (21 jaar), een maandinkomen van minimum 1379 euro en zelfs een verbod op huwelijk tussen neven en nichten (een veelvuldig gebruik bij gearrangeerde huwelijken).

Door deze rigide wetgeving bij onze noorderburen is er een België-route ontstaan naar de dienst van burgerlijke stand in onze contreien.

Wetten zijn nutteloos als ze niet afgedwongen kunnen worden. Een Assimil-cursus is geen maatregel maar een schaamlapje voor een vals gedoogbeleid. De goede wil van Bourgeois volstaat niet. Migratiebeleid is federale materie.

De molen van de wonderbaarlijke vermenigvuldiging door gezinshereniging met de automatische  volgmigratie van de ouders en de schoonouders kan enkel stopgezet worden door een wijziging van de bilaterale akkoorden met Turkije en Marokko.

Deze landen, samen met de Belgische linkse en Franstalige partijen, zijn daar niet happig op. Marokko haalt meer inkomsten uit de diaspora dan uit haar eigen economie.

Mohammed VI is de zevende rijkste persoon ter wereld met een persoonlijk vermogen van 2,5 miljard dollar en Koninklijke bedrijven met een beurswaarde van 16 miljard euro.

Meer dan de helft van zijn onderdanen is analfabeet. Hun levensstandaard is teruggezakt naar de 126ste plaats op de wereldranglijst.

Marokko heeft geen belang bij integratie. Integendeel. Jaarlijks sturen Belgische migranten 7 miljard terug naar hun thuislanden. Volgens een studie van de Koning Boudewijnstichting (juni 2009) bezit 60% van de Belgische Marokkaanse gezinnen een woning in Marokko.

Mohammed VI heeft er dus alle belang bij de dubbele nationaliteit van zijn migranten te blijven afdwingen. Zo worden ze nooit immigrant of inwijkeling maar blijven ze in hun hart eeuwige emigrant of uitwijkeling.

Teruggaan doen ze nooit waardoor de integratie in ons land telkens weer wordt uitgesteld. Ze staan in een brede spreidstand tussen twee culturen. Van zo'n spagaat krijg je kramp.

Aan imams vragen de huwelijksmoraal en daaruit voortvloeiend de huwelijksmigratie te wijzigen vragen, zoals Bourgeois voorstelt, is even doeltreffend als de onderpastoor van Izegem in West-Vlaanderen vragen om de voordelen van het homohuwelijk en het feminisme te prediken.

Maar liefst 70 tot 80 procent van de islamitische jongens gaan hun bruid halen in hun land van herkomst. Volgens hetzelfde rapport van de Koning Boudewijnstichting heeft 86,4 procent van de Belgische Marokkanen een partner van Marokkaanse afkomst en slechts 8,5 procent is getrouwd met een Belg. Bij de derde generatie zijn er zelfs meer vreemde partners dan bij de tweede.

Islamitische jongeren, zelfs van de derde generatie, laten zich een huwelijksmoraal opdringen die al een halve eeuw geleden werd verjaagd uit de meest achterlijke uithoeken van het Vlaamse land. Ze gaan (al dan niet onder familiale druk) uit hun land van oorsprong niet-feministische bruiden ophalen met zeden en gewoonten van vóór de verlichting. Het is een zoektocht naar de maagdelijke zuiverheid en onderdanigheid, ingrediënten die in de westerse samenleving nauwelijks nog aan de orde zijn.  Partners in overvloed. Ze wachten op een beter leven, niet per se een Europees leven, maar wel een leven met een Europese levensstandaard.

Schotelantennes worden dan de heimweekabel  naar een verloren dorpscultuur. Met 90.000 immigranten is de streek van het Turkse Emirdag, hoog in de bergen van Anatolië, de bruidjesleverancier van Belgisch "klein" Turkije en de Gentse Sleepstraat.

Een derde van de koppels is na één jaar huwelijk al gescheiden. Volgens de islamitische leraar Yacob Mahi vraagt 70 procent van de pas getrouwde moslims tussen 25 en 35 jaar in België al heel vroeg een scheiding aan. Ze komen meestal in de bijstand terecht. De bewoners van onze vluchthuizen bestaan voor meer dan de helft uit allochtone vrouwen op de vlucht voor eergerelateerd geweld, van gedwongen huwelijk tot mishandeling.

De cultuurshock en de seksuele beleving zijn twee van de voornaamste oorzaken van het hoge aantal scheidingen. De migranten moeten beseffen dat van die huwelijksmigratie niemand beter wordt. 

Een Westers integratiebad is dan ook kokend heet. In Antwerpen spreekt 54,6 procent van de dreumessen thuis geen Nederlands. Moedertaal is de taal van moeder. Leerachterstand is dan een logisch gevolg van taalachterstand en een uitvloeisel van huwelijksmigratie. Later worden de kinderen vaak van school gehouden om als tolk op te draven voor hun ouders. De leerachterstand bij de derde generatie is zelfs groter dan bij de tweede.

Bourgeois heeft weinig geleerd uit de geschiedenis van het Vlaamse volk en de exodus naar de Waalse industriebekkens een eeuw geleden. Het was aanpassen om te overleven.

De Waalse historicus Yves Quairiaux (boek: arm Wallonië) getuigt:"Op een paar geïsoleerde gevallen na, zoals in Gilly bij Charleroi, bestond er ook geen Nederlandstalig onderwijs in Wallonië. Zo werd het moeilijk om een eigen taal te bewaren, zeker in een omgeving die vaak wantrouwig en soms vijandig stond tegenover de Vlamingen. De immigranten kregen vaak bittere verwijten omdat ze als goedkope arbeidskrachten de lonen voor handenarbeid deden dalen. Snel assimileren was de weg van de minste pijn, een proces dat versneld werd binnen de vele gemengde Vlaams-Waalse huwelijken".

Integratie versnel je op het hoofdkussen, maar dan moet je wel in hetzelfde bed slapen. Dat lukt niet met een assimil-pakketje of een herderlijke donderpreek, maar met een wetswijziging.

© Jean-Marie Dedecker