Share/Save/BookmarkStuur naar een vriendAfdrukken

Opinies

Als het kriebelt moet je sportelen (zucht)

29/03/2009 11:28 - Opinie - Sport - Vlaams - Overheid

De betuttelende Bloso-campagne om 50-plussers te doen 'sportelen' is volgens Joeri Casteleyn (pers en communicatie LDD) maar een van de voorbeelden van hoe de Vlaamse overheid er ondanks gigantische budgetten niet in slaagt haar burgers normaal aan te spreken.

"De sportelen-campagne is in hetzelfde bedje ziek als zo veel andere campagnes van de Vlaamse overheid: betuttelend en met een totaal misprijzen voor het denkend vermogen van de Vlaming," zo stelt hij in een opiniestuk in De Standaard.

(...)

Het voordeel van een mediacampagne voor de Vlaamse overheid is dat je nooit weet welke impact de campagne heeft. Het nadeel van een mediacampagne te voeren voor de Vlaamse overheid is precies hetzelfde. Hangt een beetje af van het soort Vlaamse ambtenaar dat je bent of je dit nu als een nadeel of een voordeel beschouwt.

André Van Lierde van Bloso, die zijn sportelen-campagne de afgelopen weken door de kritiek zag afgebrand, en zich in deze krant verdedigde op de kritiek, beschouwt zoiets eerder als een nadeel.

Want hoe anders verklaren dat hij de sportelen-campagne verdedigt door het begrip 'swaffelen' erbij te betrekken?

'Swaffelen maakte in Vlaanderen amper enige emotie los. Sportelen blijkbaar wel.'

Ofwel kent de heer Van Lierde niks van communicatie. Ofwel kent hij niks van swaffelen. Of beiden. Die combinatie bestaat ook. Voor hen die het woord van 2008 niet kennen: swaffelen is 'het laten slingeren van het mannelijk geslachtsdeel en er moedwillig tegen een object mee aantikken'.

Tenzij Bloso eraan denkt om in alle Vlaamse gemeenten gesubsidieerde swaffelmuurtjes op te richten voor 50-plussers, kun je niet anders dan concluderen dat swaffelen niks met sportelen te maken heeft.

Wat bij de campagneleiders niet doordringt is dat de kritiek ook slaat op de manier waarop Bloso, en de Vlaamse overheid in het algemeen, naar de burgers kijkt en er mee communiceert. De sportelen-campagne is in hetzelfde bedje ziek als zo veel andere campagnes van de Vlaamse overheid: betuttelend en met een totaal misprijzen voor het denkend vermogen van de Vlaming.

Moet je 50-plussers ergens van overtuigen? Bedenk een woord, spreek ze aan als kinderen en koop voldoende mediaruimte voor je spot. Strategie hierbij: de burger is een spons, neemt alles kritiekloos op. Lukt het niet na een mediaoffensief van 1 miljoen euro? Gooi er dan een tweede miljoen tegenaan.

Zo doet de Vlaamse overheid aan overheidscommunicatie. Zo treedt ze in contact met haar burgers.

Neem de Vlaanderen in Actie-campagne (VIA). Daar gooide de Vlaamse regering vorig jaar 2,5 miljoen euro tegenaan, dit jaar al meer dan 500.000 euro. Geen enkele Vlaming echter die ze gelooft. Bij het zien van de campagne denkt hij: 'Actie? Waar? Niet bij mij in de buurt alleszins.' En de burger heeft gelijk. Vlaanderen is niet in actie, hoeveel vlaggen de regering ook in het straatbeeld hangt.

Op die manier pompte deze regering de afgelopen zeven maanden 6,8 miljoen euro in eigen reclamecampagnes.

Minister Veerle Heeren maakte vorige week bekend dat ze een actieplan klaar heeft om de Vlaming tegen 2015 10procent meer fruit en groenten te laten eten. We houden ons hart al vast voor het werkwoord dat ze hiervoor zal bedenken.

Dat je met private middelen een campagne opzet en je doelpubliek als peuters behandelt, tot daar aan toe. Als je doelpubliek de campagne niet smaakt, dan zal het je product niet kopen.

Maar als je als overheid met belastinggeld je burgers die ouder zijn dan vijftig aanspreekt als een stel peuters met een woordenschat van hoogstens een vijftal woorden, dan moet je je dringend gaan bezinnen. En zich afvragen: wordt het geen tijd om de burger weer wat serieuzer te nemen?

André Van Lierde zei over zijn sportelen: 'Het is geen nieuwe activiteit. Het is een mentaliteit.'

Hetzelfde geldt voor de overheidscommunicatie: het is geen nieuwe activiteit. Het is een mentaliteit. Het begint met je eigen burgers voor vol aan te zien.

(c) Joeri Casteleyn, pers en communicatie LDD