Persberichten

Onze jeugd begint aan een nieuw schooljaar met zijn voorspelbare tranen en blije gezichten. Maar in de Wetstraat blijft alles nog op slot. De verwachte crisis sleept zich voort, en het is niet omdat er een stel Vlaamse ministers op de fiets rond Brussel rijden, dat er de staatshervorming al een kwartslag van een moer vooruit zou zijn gedraaid. Integendeel, meer dan ooit hebben onze Franstalige medeburgers het nog niet door.

Zowel op de televisiedebatten als op hun Zomeruniversiteiten hebben de leiders van de Franstalige partijen het weer even duidelijk gezegd. Voor hen geen staatshervorming, zeker niet als er aan de persoonlijke rechten van de mensen wordt geraakt. Van de Vlaamse eisen hebben ze van de basislijn dus nog niets begrepen. Dat de Vlaamse meerderheid van kiezers sedert 10 juni komaf wil maken met de pamperstaat van de socialisten en de zogenoemd verlichte liberalen, hebben ze over de taalgrens nog niet door.

Dat de werkgelegenheid en welvaart pas zal toenemen als de mensen zelf meer in handen krijgen, hebben de Vlamingen nog niet kunnen overbrengen aan hun Waalse partners. Het 'non' van mevrouw Milquet sloeg tot nu toe vooral op communautaire eisen, maar wacht tot er over lastenvermindering wordt gesproken. Dan zal blijken hoe weinig armslag de nieuwe federale zal krijgen van de linkse cdH van Milquet. En als padvinder Herman Van Rompuy denkt dat hij met de Parti Socialiste beter zal gediend zijn dan met de humanisten van Milquet, zal hij snel van even kale reis terug zijn..